Oogstfeest op 9 september!

 

Boerenkermis op 10/09!

 

Opendeurdag!!!

 

Dames en Heren, appelen en peren, boeren en boerinnen, laat dat nieuwe jaar maar beginnen!

‘k Heb er zot veel zin in, en ‘k zal jullie vertellen waarom.

Het afgelopen jaar heeft me moeite gekost om overeind te blijven. Daar zat corona voor niets tussen, (de boerderij is een plek waar de natuur onbekommerd z’n gang gaat), maar er zat gewoon veel hooi op m’n vork, wat maakte dat ik voor ‘t eerst m’n grenzen tegenkwam. Daardoor was 2020 een heel goed jaar. Pas op het moment dat je je grenzen tegenkomt besef je dat er dingen moeten veranderen. Op het moment zelf, in de zomer, het heetst van de strijd, valt er niets te veranderen, dan moet je roeien met de riemen die je hebt, en zien dat je er door geraakt. Maar de winter, dàt is het moment waarop de metamorfose begint. Zoals het lichaam als je slaapt terug op krachten komt om een nieuwe dag aan te vatten.

Dat is precies waar we nu mee bezig zijn. De hele boerderij herzien. Kijken hoe we dingen anders kunnen aanpakken, efficiënter kunnen maken, desnoods uitbesteden, waardoor ze minder energie vragen en ruimte laten om te ademen. Veranderen is spannend, is uitdagend, is moeilijk en zalig tegelijk.

Aangezien jullie deel uitmaken van onze boerderij zou het fijn zijn als jullie mee willen helpen denken/doen, als jullie zin hebben. Daarom laat ik jullie weten waar we nu mee bezig zijn.

Op dit moment zijn er op twee verschillende dagen pakketten(dinsdag en vrijdag), wat maakt dat we voor twee verschillende dagen moeten oogsten, pakketten maken, én rondvoeren. Het zou heel wat werk besparen als we dit naar één dag zouden kunnen herleiden. We denken er dus over om de pakketten van dinsdag ook naar vrijdag te verplaatsen.

Een ander punt is het draagvlak van de boerderij vergroten. Naar de winter toe hebben nogal wat mensen hun pakket stopgezet, waarvoor alle begrip, maar we gaan nu proberen een postkaart te maken, waardoor we terug wat aan bekendheid kunnen winnen.

We zouden graag de afhaalpunten in Watou, Proven en Kemmel wat uitbreiden omdat we het gevoel hebben dat daar meer potentieel zit. We zijn ook op zoek naar andere afhaalpunten, maar alles op z’n tijd. Er zit nog van alles in de pijplijn, maar voorlopig tot zover.

Wat ik jullie nog vertellen kan is dat er half januari 2 koeien hoogst waarschijnlijk in de zelfde week gaan kalven. Amai! En dat ons Karolien op oudejaar door haar benen zakte. Gelukkig is ze nu weer aan de betere hand. Ze mag dan wel een oud paard zijn, ik zou haar nog niet kunnen missen, en Betje ook niet!

Beste wensen voor jullie allen!

Fien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lente pakket!!

Wil je graag wekelijks kraakverse groenten in huis, met receptjes en nieuws van de boerderij, dan is een stoppel-groentepakket precies wat je nodig hebt :)

7 op 7 Zelfbediening op de boerderij!

Op zoek naar verse groenten, zuivel, confituur of sap? Spring binnen in ons hoevewinkeltje en bedien jezelf!

Als je ons een duwtje zou willen geven...

Welkom terug op onze boerderij!

Komt dat zien, komt dat zien!

2 zussen, elk hun ding en toch samen.

Stoppel en Stek.

Locaal, sociaal ecologisch project.

Groenten vers van het veld.

Groentepakket in jouw buurt geleverd of 

Rechtstreeks van de boer in onze winkel tot bij jou.

Wanneer boodschappen doen ook een moment is van er even tussen uit zijn, 

 winkel/café elke zaterdag namiddag open.

Ontmoeting met landbouw als middel. 

Verbondenheid tussen mens en natuur.

Leefbaarheid.

Weet wat je eet.

Een plaats voor jong en oud.

Beleving.

én zovéél meer.

Kom naar onze opendeurdag op 3 september van 14u-18u

Rondleidingen à volenté,

Winkel/café doorlopend open.

De boerderij, het veld, de tunnel: alle deuren open!

Aaah

De aaibaarheidsfactor van onze boerderij is tegenwoordig ongezien hoog: kleine kuikentjes, kleine katjes, kleine kalfjes, kleine kindertjes, en in feite zijn zus en ik ook niet van de grootste... Enfin, het weer mag koud zijn wat het wil, smelten doe je  sowieso.

Heb ik iets van u aan misschien?

Steun Stek, 't is immers de warmste tijd van 't jaar!

Weer een jaar verder en weer wat uitgebreid.

Geen kans zomaar voorbij laten gaan, geen steek laten vallen en niet in de steek gelaten worden. De Queeste is boeiend, de mogelijkheden zijn talrijk de kunst is trouw te blijven aan ons vooropgestelde doel.

Voor welzijn willen we gaan. De nood is hoog, de vraag is groot, en we kunnen helpen. Maar een financieel antwoord vinden op dit vlak is niet vanzelfsprekend . In deze kou willen we hen niet laten staan. We bieden ruimte aan om tot rust te komen, om energie op te doen en terug aansluiting te vinden met de samenleving.

Diverse ateliers, met landbouw gerelateerde activiteiten, en (Instant) Kaffé’s  zijn de manieren waarop.

En hoe alles rondkrijgen?

Samen voor en samen met, daarom vragen we jullie steun.

Dit jaar is anders dan het vorige, we hebben de kans het ingezamelde bedrag te verdubbelen door het indienen van ‘een dossier’, een samenwerking op poten te zetten en te gaan voor duurzaamheid: Lang en gelukkig.

Geef het een kans en brei er met ons een vervolg aan.

Lees meer hierover op www.stekvzw.be

BE08 8918 0402 3613

Vermelding: Kerstschenking

Het is een vrouwtje.

Geen paniek, 't was maar een rode biet.

JNMers zijn helden.

Het was te denken. Na regen komt altijd... heel veel werk. Dat was de voorbije week niet anders. Hoewel... het was wél anders. Er streek een gemotiveerde bende jnm'ers neer, die de hoge temperaturen trotseerden en spontaan de handen uit de mouwen staken. Voor mij alsof de paashaas, de sint én de kerstman dit jaar tegelijk kwamen, in juli, de drukste tijd van 't jaar, dan nog wel. Op korte tijd zag het veld er helemaal anders uit. (Beter, voor alle duidelijkheid). Wieden, schoffelen, preiplantgoed oprooien en terug uitplanten, ze deden het allemaal.
Heden hangt er bij mij boven het bed: als de nood het hoogst is, zijn de jnm'ers nabij!

Vooruit met de geit.

Voilazie, nieuw plantgoed en we zijn weer vertrokken!

Niet voor gevoelige lezers.

Boer zijn is een klote job. Eergisteren het gros van de vruchten vernield, vandaag is de veehandelaar ons Jerommeke komen halen. De boerderij blijft verweesd achter. De verslagenheid is groot. Natuurlijk heb ik die man zelf gebeld. Het kon niet anders. We kunnen niet alle stiertjes houden. Er komt zoveel bij kijken. Het stopt ergens. Maar de confrontatie met die grens is hard. Meermaals heb ik gisteren met de telefoon in m'n handen gestaan om het af te bellen. Maar het kan niet.
Het ging allemaal zo snel. Een grote vrachtwagen stopte op de oprit. De vrouw vroeg me om het pasport terwijl de man Jerommeke uit z'n stalletje haalde. Ons kleintje huppelde vrolijk het pad af. Nietsvermoedend. De zon schijnt hartverwarmend. Klote dag.

Warmoes is war-moes.

Het veld past heden perfect in de herdenkings-heisa rond '14-'18. De spitkool aan flarden geschoten, de sla volledig verbrijzeld, alle erwten en peulen tegen de grond. Enfin, reden genoeg om een stevig potje te huilen, want niets is gespaard gebleven. Een slagveld.

 En wat met de pakketten... De eerstkomende weken hoeven we geen fatsoenlijk oogstbare gewassen meer te verwachten. Net nu het de goede kant uit ging. Voor morgen zit er niets anders op dan de enigszins herkenbare restanten van het veld te schrapen, waarvoor excuses, maar het gaat hier om overmacht.

De komende pakketten zullen hoofdzakelijk bestaan uit aangekochte groenten van collega-telers.

Helaas pindakaas, maar ook dat is 't leven.

Alvast bedankt voor jullie begrip!

't Is gebeurd.

Geduld is een mooie deugd placht men te zeggen. Dat zal wel, maar 't mijne was op vandaag. Dat het weer weze wat het wil, ik heb gemaaid, en probeer daar nu geen wroeging over te hebben... 't Is ten minste van me af.

 Er wordt tegenwoordig niet meer gehooid omdat je alles na een paar dagen in plastiek draaien kan, vrijwel onafhankelijk van 't weer, en dat is nog zo gemakkelijk. Vandaar dat de boeren al maanden aan 't maaien zijn. Wat een opgefokt gevoel van hopeloos verachterd te zijn bezorgt aan degene die wél wachten op m/hooiweer, (we hebben het hier over onszelf).
Eigenlijk is juni de echte hooimaand, dat vertelde Dirk me vanmorgen nog. Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld dat je dan pas maaide. Hoewel men naar het begin van de maand streefde, omdat juni ook de grasmaand is, (met het meeste groei), wat de tweede snee dan weer ten goede komt.
Hoe dan ook, 't is hier vandaag gebeurd. Wellicht resulteert dat in de eerst plastiek-stoppel-pakken. En zeggen dat ik me daar nooit ging aan bezondigen...

De werkzaamheden zijn wel volledig in eigen beheer verlopen, en daar gaat de fierheid van een pauw mee gepaard! U ziet het goed, de mooie tractor op de mooie Dieter-foto is de eerste Stoppel-tractor. Deze hebben we te danken aan de super Ezelpadsters die voor ons afstand gedaan hebben van hun juweeltje, waarvoor dank!

Het is een kalfje.

Tammie is onze kalfkampioene. Naar goede gewoonte weer 3 weken over tijd, maar als het moment daar is klaart ze de klus in minder dan een half uur. Zonder veel TamTam gelijk ze dat zeggen. Het moederschap bekijkt ze zeer vriendschappelijk. Terwijl zij haar kalf aflikt, mag ik er aan frullen zoveel ik wil. Co-ouderschap is voor haar gerust bespreekbaar.
Evie wist niet wat haar overkwam. Gisteren gedekt, vandaag een kalf. Goh... "De tijd vliegt"... zag ik haar denken." Voor je 't weet... en zonder al te veel moeite... Mmmeuh."
Eerste vraag van de toeschouwers: "en, wat is 't?" Ik, lollig als altijd: "een kalf." (Woehaha). Moet toch niet steeds origineel zijn. Vervolgens was het aan Tammie om te lachen, want ja, wat is het... een stiertje, mét tepeltjes... Er valt een ongemakkelijke stilte bij de omstanders, en vervolgens: "als 't maar gezond is!" Dat vind ik ook. Bovendien weer een reden om te borrelen. Zelfs het kalf was het daar mee eens. Het mag dan een bi-tje zijn, het is verdomd een zuipschuit. Na een paar mislukte opstijgpogingen met onzachte neuslandingen ten gevolge, had het een malse speen beet... om de eerste 5min niet meer los te laten. "Dit pakken ze mij niet meer af" zal het bij zichzelf gedacht hebben, "Santé!"