Veldventiel








Poperinge, 20 februari 2018

 

Hello Sunshine!


De eerste zalige zon-dagen hebben hun effect niet gemist! M’n handen jeuken om buiten te beginnen zaaien en planten, m’n buik rommelt van de startspanning, en in m’n hoofd vlinderen de gedachten alle kanten uit. Maar het is nog erg vroeg. Ze noemen het jeugdig ongeduld, maar ik geloof er niets van, dit lentegevoel gaat sowieso mee tot aan m’n 83ste.
Gelukkig deelt de serre mijn vreugde. In jullie pakket vinden jullie daar bewijs van: kakelverse spinazie, kervel en witloof van eigen kweek! De witloof ziet er nog een beetje amateuristisch uit met wat losse blaadjes, want alle begin is moeilijk, waarvoor excuses. Maar persoonlijk vind ik de smaak al erg professioneel :)
Verder kunnen jullie genieten van de prei die langzaam maar zeker aandikt, wortelen die nog wat aanmodderen, en knolselder die nu bijna op is. De spruiten blijf ik erg lekker vinden, maar ze hebben door de vorst een beetje aan schoonheid moeten inboeten.
De savooien daarentegen zijn schoon maar bijna op.
Het landbouwcongres was heel bijzonder. 900 boeren van over heel de wereld die hun passie en ervaringen uitwisselen. Onnodig te vermelden dat ik met een valies vol inspiratie en goesting terug thuisgekomen ben.
De boerderij heeft zich onder de deskundige leiding van zus prima kunnen redden. Zo goed zelfs dat onze varkens slachtrijp zijn. Mochten jullie willen delen in de feestvreugde, graag een seintje.


Laat de zon aan je hart komen!

Fien.


Poperinge, 6 februari 2018


Sehr Geerhte Grünselfressers,


Tegen de tijd dat dit verse voedselrantsoen jullie bereikt, zit ik wellicht al ver in de Zwitserse heuvels wijsheid te vergaren op de grote Landwirtschaftliche Tagung in Dornach.
Hoe het zo ver is kunnen komen, begrijp ikzelf ook nog steeds niet precies, maar jullie uiterst grondgebonden boer zal zich een week in het buitenland bevinden. Een week lang krijgen jullie dus de kans om uitgebreid kennis te maken met mijn antwoordapparaat. Doch, geen paniek, de boerderij blijft achter in de uiterst bekwame handen van mijn geliefde zuster en onze trouwe steun en toeverlaten. Bovendien is het zaad en plantgoed voor komend seizoen besteld, dus mocht ik niet meer terugkeren kunnen jullie gemakkelijk zonder mij verder.
Onze groentevoorraden slinken nu snel. Vandaar dat we een beetje aanvullen met groenten van collega-boeren. De veldsla en paksoi komen van bij Dirk. Prei, wortelen, knolselder, witte kool, rode biet en spruitjes hebben we nog steeds zelf. En oh wat staan er jullie, als alles goed gaat, fijne verrassingen te wachten volgend pakket! Maar ik laat jullie met plezier nog even in het ongewisse daarover.
Als je onze kippen geloven mag, dan zal het zeer binnenkort Pasen zijn. Ze zijn als zotten beginnen leggen. Degene die hier stro of hooi uit de hoop haalt moet dus rekening houden met vallende eieren.
Ondertussen zit ik te broeden op de optimalisatie van ons irrigatie systeem in de serre. Waar dient de winter anders voor.

Hou jullie sterk, een week zonder mij is zo voorbij :)


Fien.
 


Poperinge, 23 januari 2018



Hallo!


De serre is tegenwoordig een verwarrende plaats. Hoewel het natuurlijk nog putje winter is voelt het er bij de minste zonnestralen zot lenterig aan. En dus, terwijl de grond buiten nog zompig tot en met is, kan er binnen al gezaaid worden!
Het teeltseizoen is volop begonnen. Binnenskamers dan toch. De teeltplannen worden weer eens geheel overhoop gehaald; zaad, plant- en pootgoed voor het komende jaar worden besteld.
Voorts wordt er gezaagd en gekliefd dat het een lieve lust is. We moeten tenslotte het vuur brandende kunnen houden.
Jullie pakket is een variatie op hetzelfde thema: winter. Stevige kost om jullie te wapenen tegen stevige windstoten. Maar we hebben ook deze keer een verrassing voorzien. Tussen de prei, wortelen, knolselder, spruitjes, rode kool, postelein, en boerekool zit ook een bundeltje schorseneer. Veel kuiswerk… Ik weet het, maar één keer per jaar kan dat wel. Gouden tip van tante Anna: Als je ze schilt, leg ze dan meteen in water met een geutje melk (of azijn), dan worden ze niet bruin.
Er is ook droevig nieuws, uit de koestal. Ons Tammie heeft weer een miskraam gehad, ze was 7 maand ver… Labo onderzoek heeft niets opgeleverd. Het was een prachtig vaarskalfje, helaas niet levensvatbaar. Tammie zelf stelt het gelukkig goed.
Dat is het wel en wee van de boerderij…

Hou jullie warm!

Fien.


Poperinge, 9 januari 2018



Lieve mensen,

We zijn er weer aan begonnen, een nieuw jaar, een onbeschreven blad. Het is fijn om weer met een schone lei te beginnen en tegen een onbekende toekomst aan te kijken waarin alles mogelijk is. Ik ben benieuwd!
Bij deze zou ik jullie graag willen bedanken voor de trouwe steun. Ik hoop dat we nog veel lief en leed mogen delen via de groentenbak.
Het heeft me wat moeite gekost maar deze keer heb ik witloof kunnen bemachtigen: om te vieren dus! Er zit voorts voor elk wat wils bij. Prei en wortelen, (de basis), spruitjes, savooi, knolselder, witte kool, rode biet en postelein, (die zijn inmiddels ook al wel vertrouwd), en aardpeer. Deze knolletjes zorgen voor de afwisseling. Voorlopig gaat het nog goed om alles van eigen teelten te voorzien (behalve de witloof dan). Maar de voorraden minderen gestaag… Wat op zich een goed teken is!
Deze week beginnen we terug met zaaien in de serre. Er zal dus vers groen in de maak zijn.
Ook het weer vond de voorbije weken dat er bij een nieuw jaar ook een forse frisse wind hoort. Reden genoeg om hier collectief ons hart vast en onze adem in te houden. Alle beetjes helpen.
Gelukkig staat de boerderij nog overeind.

Voila, daar gaan we weer!

Fien.

Poperinge, 19 december 2017



Grietjes,

De inkt van de vorige ventiel was nog niet geheel en al koud, of er lag al een dik wit sneeuwtapijt. Niet zo prettig voor degene die er door moesten, maar een streling voor het oog en de beste bemesting voor het veld volgens Anna.
Wat mij vooral opviel was dat er zoveel meer licht was dan anders, door de weerkaatsing. Dat extra licht doet deugd in donkere dagen.
Het veld is momenteel niet bepaald de ‘place to be’. Het was ploeteren om de prei en de laatste buiten-veldsla uit te krijgen.
Graag had ik jullie verrast met witloof, maar helaas is de vraag groter dan het aanbod en heb ik er geen kunnen bemachtigen. Gelukkig zijn er nog veel andere lekkere groenten. De eerste spruitjes bijvoorbeeld! Nog wat aan de kleine kant maar goed van smaak. We hebben ook boerenkool, knolselder, wortelen, pastinaak en peterselie. Voorlopig geen gebrek. De allerlaatste ajuin. Er zit weer wat extra bij voor moesten er slechte tussen zitten.
Je zou denken dat de winterdagen lekker rustig zijn hier op de boerderij, maar niets is minder waar. We hebben afgelopen weekend op een aantal kerstmarkten gestaan om een breder publiek te bereiken, of dat ook gelukt is zal nog moeten blijken…
Nog iets bijzonder. Er is een boek uitgekomen over de geschiedenis van de landbouw in West-Vlaanderen, en wij maken daar deel van uit, samen met onze lieve buurboeren. De boekvoorstelling vond hier plaats. Mochten jullie nog op zoek zijn naar een origineel cadeau dan kunnen wij daar voor zorgen.
En dan nu even opletten: dit is het kerstpakket, dat wil zeggen dat we de komende drie weken geen groenten meer leveren. Hiervoor kregen jullie een tijdje geleden het pompoenpakket al. Het eerste pakket van 2018 zal op 9 (en voor de vrijdagers 12) januari zijn.

We wensen jullie vrede en allegoedse tijden toe!

Fien.

Poperinge, 5 december 2017



Dag Lieve Kindertjes,


Hopelijk zijn jullie net zo braaf geweest als ik en hebben jullie minstens even hard gezongen de voorbije dagen, anders vrees ik dat er hier en daar toch een schoentje leeg zal blijven deze week. Al zal de Sint wel goedgemutst en vergevingsgezind zijn want met dit rustige weer kan hij veilig over de daken rijden met zijn schimmel.
In jullie pakket geen chocoladen mannetjes en niknakjes, maar weer een flinke portie groenten.
Er mag dan wel nog geen dik, wit sneeuwtapijt liggen, de kou bijt af en toe al ferm in mijn wangen, een stevig stoofpotje is dus zeker aan de orde.
Hoewel de wintergroenten het er beter van af gebracht hebben dan aanvankelijk gevreesd (door de grote droogte deze zomer), ziet het er naar uit toch een schaarse winter te worden. We proberen dus creatief te zijn en blij te zijn met hetgeen er is.
De eerste prei bijvoorbeeld: klein van stuk en bescheiden in aantal, maar wel heel lekker. De eerst knolselder ook in jullie pakket en boerenkool, witte kool en pastinaak. Geniet er van voor zo lang het duurt. De laatste pompoenen, en wellicht ook ajuin. We hebben jullie weer wat meer mee gegeven want het kan helaas zijn dat er hier en daar een slechte bij zit. Postelein blijft nog een tijdje, dat is onze fris-groene constante.
In bijlage vinden jullie weer een leuk verhaal uit de keuken (met dan aan Tinne!). Veel plezier ermee en deel gerust jullie eigen ervaringen!


Fien.

Poperinge, 21 november 2017

 

Hélaba!


Is het een beetje gelukt, zo 14 dagen zonder jullie favoriete nieuwsbrief? Hier zijn we weer mét een bak vol verse groenten.
De eerste veldsla, de vertrouwde winterpostelein, een savooitje, de laatste groenselder, worteltjes, bietjes, ajuin, rode kool, pompoen en paprika. Allemaal groenten waar je een warme buik van krijgt. Zó passend bij de winter dat je bijna zou denken dat ze er voor gemaakt zijn… Neem nu de rode kool, die maakt tijdens de groei een duidelijke beweging van buiten naar binnen. Eerst zijn er losse bladeren die langzaam maar zeker een vaste bol gaan vormen. Dat is de beweging die wij ook maken in de winter. De tijd van naar binnen te keren, letterlijk en figuurlijk. Bij de kachel kruipen en bezinnen. En nieuwe teeltplannen te smeden… O wat gaat er mogelijks teelttechnisch veel veranderen volgend jaar… Maar later meer daar over.
Het veld begint er nu erg verlaten er uit te zien. Ook de aarde keert haar activiteit naar binnen. Enkel nog de pastinaak en de witloofwortelen rooien.
Het weer mag dan wel een beetje druilerig zijn van tijd tot tijd, in de stallen is het gezelligheid troef. Karolien en betje zitten samen met de kalfjes, de varkens en de kippen... Al hebben ze elk hun deel, het is er ambiance.


Tot zover!

Fien.


Poperinge, 7 november 2017



Profiterollekes,


Als de velden ‘s morgens wit zien, als uw tenen lichtjes krullen van de kou, en u neus loopt zonder aanwijsbare reden, dan weten onze pakketten-anciens hoe laat het is: winteruur!
In de winter leveren we om de 14dagen een dubbel groentenpakket, in plaats van wekelijks een enkel. Er zijn vanaf nu meer en meer bewaargroenten die u makkelijk 14dagen vers kan houden. Bovendien maakt het geen verschil of ze nu bij ons in de bewaring liggen of bij jullie, en voor ons haalt dit winterritme een beetje druk van de ketel.
Dus aandacht aandacht dit is het eerste dubbele pakket. De eerst volgende levering zal 21 november (en voor de vrijdagers 24nov) zijn.
Verschiet niet van de hoeveelheid groenten, gespreid over 14 dagen zijn ze goed behapbaar. We nemen afscheid van de allerlaatste sla en spitskool. Ook de romanesco loopt ten einde. Maar er is de eerste postelein, en er is ajuin. Deze laatste heeft het wat moeilijk in de bewaring. Het kan zijn dat er hier en daar een minder goede bij zit. Daarom doen we er telkens een paar extra bij.
De wortelrooi is volop begonnen. Jullie zullen zien dat er redelijk wat kleintjes bij zijn, ideaal boterhammendoosformaat eigenlijk :) Helaas zal de bewaring een ander paar mouwen zijn.

In bijlage weer een fijn verhaal uit de keuken van… en het verhaal van onze zuiveltak. Allemaal verhalen voor bij de kachel.

Hou jullie warm!

Fien.


Poperinge, 31 oktober 2017



Hallo-ween,


Het gebeuren zegt me niets, maar de woordspeling kon ik niet laten…
Er is de afgelopen week veel veranderd. De klok een uur achteruit en de temperatuur een paar graden lager. Tijd dus om behalve de groenten nu ook de koeien binnen te halen, ‘s nachts althans. Ze hebben daar deugd van. ‘s Morgens liggen ze nog gezellig te maffen in hun stro-bed als ik de stal binnen kom om te melken. Anders stonden ze al ongeduldig aan de draad de roepen.
De melk verandert nu ook veel door het veranderende rantsoen van de koeien. Ze krijgen ‘s nachts hooi en bieten. Deze laatsten zorgen ervoor dat de melk heerlijk romig wordt.
We hebben hier op de boerderij tegenwoordig thema-weken. Vorige week hebben we alle rode en witte kool binnen gehaald, deze week hopelijk de knolselder, en vanaf volgende week wortelen. Jaja het gaat vooruit.
In jullie pakket de allerlaatste sla, geniet er van want de winter is lang! Dikke spitskool en een klein pompoentje voor de kleur. Rode bietjes, ook voor de kleur, en voor een warme buik. En romanesco. Bewonder zijn schoonheid, maar vergeet er niet van te eten want hij is lekker op de koop toe!


Fien.


Poperinge, 24 oktober 2017

 

Championnekes,

Hoe voorbeeldig kan de herfst eigenlijk zijn?! En beetje wind, een beetje regen, en veel mooie dagen: goed bezig!
En dat zijn we hier ook. Alle voederbieten zijn van het veld, mede dankzij de enthousiaste hulp van de torteltuin-kindertjes. Het is echt een gigantische hoop. Maar liefst 7 volle karren! De koeien zullen smullen.
De rode bieten zitten al knus in de bunker, onder het zand. Deze week zijn de sluitkolen aan de beurt.
Het is een groot werk om al die bewaargroenten op tijd van het veld krijgen, maar we hebben momenteel een top-team bestaande uit stagaire en vrijwilligers. Vele handen maken licht en leuk werk!
Jullie pakket is diversiteit troef. De laatste bloemkolen, en voor sommigen al de eerste romanesco (omdat we niet genoeg bloemkolen meer hadden). Het is een gekkigheidje dat ik graag eens wou proberen omdat het zo ontzettend mooi is. Sam vond het als een optische illusie als je er lang naar kijkt, en Anna vond het net een nieuwsgierige bloemkool die z’n oogjes uitsteekt om bij de buren te kijken… Laat maar horen wat jullie er van vinden (volgende week zal er wellicht voor iedereen zijn).
We nemen deze week afscheid van de venkel. De laatste lichting groenselder is veel sappiger dan de vorige omdat deze van na de droogte dateert. Ideaal voor een ovenschotel met een dikke kaassaus.
En dan zijn daar de eerste wortelen… Met gemengde gevoelens. Het verschil kan nauwelijks groter. Vorig jaar de mooiste wortelen ter wereld, en nu mogen we blij zijn dat we überhaupt iets kunnen oogsten. Het kan verkeren!

Fien.

PS: geniet op de achterzijde van de eerste editie “verhalen uit de keuken” met dank aan Tinne. Aarzel niet om jullie verhalen te sturen.

Poperinge, 17 oktober 2017

 

Alloha!

Het lijkt wel vier seizoenen voor de prijs van één. Als ik ons jongste kalf door de weide zie huppelen zijn daar spontaan de lentekriebels in m’n buik. Door de warmte krijg je een loom zomergevoel. Maar als je het goudgele blad aan de bomen ziet kan dat alleen maar herfst betekenen. Hoewel de groeiende hoop voederbieten vóór de koestal al een beetje winters aandoet.
Hoe het ook zij, voor mij is het prima.
Het is stillekes nu de varkens er niet meer zijn, dus al onze liefdevolle aandacht wordt op Markje gericht. Ik heb hem afgelopen weekend uit een emmer leren drinken in plaats van de fopspeen... Dat was niet zo vanzelfsprekend, maar het is wel vertederend om hem vol enthousiasme in een bodempje melk te zien verdrinken. Het is uiteindelijk gelukt.
Net als de klantenbijeenkomst. Het doet deugd betrokkenheid te voelen, en tips te krijgen van mensen die willen mee helpen denken. Eén van de suggesties was een klantenrubriekje in deze nieuwsbrief, dus mochten jullie interessante weetjes over de groenten hebben, tips voor elkaar, of grappige (kinder)reacties, laat maar komen!
Deze week in jullie pakket blijvende bloemkoolpret, late salaat, een savooitje en venkel. Daarenboven krijgen jullie ook een pompoenpakket mee. Daar hebben we verschillende redenen voor: pompoenen bewaren het best op kamertemperatuur. Daar mijn woonkamer net niet groot genoeg is om de hele wintervoorraad te stockeren lijkt het ons handig dat we jullie zelf jullie voorraad nu al meegeven, het is bovendien decoratief. En je gebruikt ze op het moment dat je er zin in hebt. De andere reden is dat we tussen kerst en nieuw niet leveren, en dit pompoenpakket is hiervoor de compensatie.

Fien.

Poperinge, 10 oktober 2017

 

Hallo!


Geef het maar toe, jullie mond valt spontaan open bij het zien van onze mooie bloemkolen. Ja, ik heb ook moeten oefenen om hem dicht te kunnen houden. Telkens opnieuw ben ik blij verwonderd als ik ze zie. Toch voor de zekerheid even meegeven dat het niet altijd zo zal kunnen zijn. Het afgelopen jaar was voor ons een super bloemkooljaar, maar dat is eerder uitzonderlijk.
Deze diva-groente laat het ook wel eens afweten als ze het niet naar haar zin heeft.
Ook de spitskool is dik in orde, en de andijvie dan… Het najaar biedt een ruim assortiment en dat maakt het niet zo eenvoudig om het pakket samen te stellen, want wie geef je voorrang. Maar mij hoor je niet klagen, het is een heerlijk luxe-probeempje
De spinazie moet sowieso op, want die loopt op z’n laatste beentjes, evenals de boontjes. Geniet er van want jullie zullen ze heel lang moeten missen!

We zijn nu volop aan het hamsteren. Wintervoorraden aanleggen, zowel voor de koeien als voor onszelf. Hooi gaan we door de droge zomer wellicht niet op overschot hebben, maar voederbieten zullen onze beestjes naar hartenlust kunnen eten.


Tot zover!


Fien.


Poperinge, 2 oktober 2017

 

Dag Allemaal!


De herfst is ons werkelijk welgezind. De dagen worden nu snel korter, maar het weer blijft uiterst genietbaar. Het veld brengt momenteel dan ook voornamelijk reuzen voort. Reuze spinazie, reuze spitskool, reuze andijvie, enz. Reuzeleuk.
Het blijft me verbazen hoeveel groeikracht er nog is! Dat zie je aan het onkruid… Maar met het top-team dat hier heden operatief is kunnen we dit wel de baas. Dat bewijst het huzarenstuk dat we de afgelopen week in de prei afgeleverd hebben.
Je zag hem bij aanvang nog nauwelijks staan, en nu is hij perfect schoon en aangeaard.
Hoewel het nog wat aan de vroege kant is zijn we begonnen de wintervoorraden binnen te halen. Rode biet en zo. Je weet immers nooit wanneer het weer omslaat en je kan niet alles tegelijk.
Het zal hier vreemd stil worden volgende week. Kalfje Marc vertrekt op kamp, en de varkens vertrekken ook… Naar de diepvries. Leuk is anders, maar het hoort er bij.


Fien.


Poperinge, 26 september 2017

 

Hallo!


Wegens tijdsgebrek wordt deze editie beperkt tot een opsomming der feiten, vermoedens, pure speculatie en andere nonsens.

Feit 1: klantenbijeenkomst: donderdag 12 oktober om 20u hier op de boerderij, graag massaal afkomen!
Feit 2: een voorbeeldig sneetje gras is gemaaid en zit in pakken, de koeien gaan niets tekort komen deze winter.
Feit 3: het zijde zachte weer van de voorbije en komende dagen is zalig!
Feit 4: het pakket begint er steeds herfster uit te zien, deze week forse andijvie, de eerste savooi, pompoenpret, nieuwzeelandse spinazie, en groenselder.
Feit 5: enthousiaste freinetschool-kindertjes kunnen bergen verzetten: bergen pompoen, aardappel, maïs en rode biet bijvoorbeeld.
Feit 6: er zit nog groeikracht in de grond! Kijk maar naar het onkruid… Gelukkig geldt dat dus vermoedelijk ook voor onze wortelen en prei.
Vermoeden 1: ons kalfje is hyperkinetisch, maar o zo schattig, echt om op te eten...
Nonsens: die zal ik jullie besparen!


Fien.

Poperinge, 19 september 2017



Primeur! Mijn pen neemt een weekje verlof, Anna heeft de ventiel en de heerlijke gerechtjes geschreven.

Zondag 17 september
Zo’n mooie zonnige, rustige herfstdag, als belofte naar een nieuw seizoen. Niet meer dat snelle vluchtige zomerse, maar tijden van keuzes maken en doen.
Fien gaat vandaag voetballen, dus mag ik (Anna) het bericht van het land schrijven.
Ik woon nu ruim vijf jaar in deze streek en ben al aardig gewend en help wat mee op de boerderij met onder andere de zuivel en nu met boontjes plukken (zie recept)
Het glooiende land om mij heen vind ik op dit moment prachtig; de mooie vergezichten naar het heuvelland met z’n prachtige kleuren blauw/grijs vooral in deze tijd van het jaar, het weelderige groen van het najaarsgras, de kale stoppelvelden, de nieuwe ingezaaide velden waar straks volop zonnebloemen en koolzaad staan te bloeien als laatste optreden van de winter.
Het is de moeite waard om in deze tijd af en toe een wandeling te maken, genieten van het veranderen van de kleuren, geuren, temperaturen, de koude ochtenden, de wegtrekkende vogels, de rozebottels en bramen, de steeds kouder wordende stille avonden en mooie luchten. En een beetje de seizoenen meevoelen.
Bij Fien op het land is het nu vooral oogsten van de rijkdom van de zomer, de geweldige uitgesproken smaken van de knolvenkel, groene selder, uien, tomaat, biet, wortel, pompoen, etc…allen gewassen die zonne-energie kunnen omzetten in smaak en ons door de goede zorgen van de bio-dynamische boer ook echt kunnen voeden.
Koken wordt weer echt plezier. Hongerige huisgenoten die gesneden groenten onder je handen weg kapen, nieuwe recepten en geuren in de keuken: gefruite uien, appels met kaneel, specerijen.
Vier de herfst!
Anna

Poperinge, 12 spetember 2017



Halie hallo!


Hier geen Irma, godzijdank, maar de strakke herfstbries zorgde wel dat we ons kraam goed moesten vasthouden afgelopen zondag op Krachtboer, of ons idyllisch decor ging de lucht in. Maar het is allemaal goed verlopen. Fijn initiatief om iedereen die ook maar iets met landbouw te maken heeft te samen te brengen!
Hier op de boerderij zijn de bomen nog niet van plan hun blad te lossen, en ook bij Roza gaat haar kalf er alleszins niet uit waaien. Al de hele week heb ik een het-is-voor-elk-moment-gevoel, maar voorlopig blijft dat kleintje binnen. En je kan het geen ongelijk geven, ‘t is daar warmer dan hier buiten momenteel.
Op het veld kijken we de kat uit de boom. Er is te veel water gevallen om grootse activiteiten te ondernemen. Als we geen al te diepe sporen willen achterlaten, zullen moeten hopen op wat droger weer… Wie zou dat gedacht hebben afgelopen zomer?!
Het is sowieso nog aan de vroege kant om met de bewaarteelten te beginnen.
Het groenten aanbod is nu wel ruim, dat is fijn. De zomergroenten lopen nog wat uit, en de herfstgroenten zijn in aantocht. Het zal niet lang meer duren vooraleer de eerste savooikooltjes terug aan de orde zijn, en bloemkool, en spitskool, en pompoenen, enz.
Deze week is er weer van alles iets. Sla, tomaten, boontjes, venkel, de laatste maïs en de eerste groenselder! De groenselder is een extreem trage groeier. Hij zag afgelopen zomer vele gewassen komen en gaan, en heeft veel te vertellen. Vergeef hem dus mocht hij wat babbelachtig zijn. Hier en daar draagt hij ook nog sporen van de droogte met zich mee, waarvoor excuses!


Fien.


Poperinge, 5 september 2017



Beste mensen,

De herfst is neergestreken op ons veld. Opruimschimmels zijn druk in de weer met het afbreken van gewasresten. Het is erg nuttig dat ze dit doen, ‘t is netjes, en zo kunnen voedingstoffen opgenomen worden in de aarde tijdens de winter, het moment dat er in de bodem de grootste activiteit plaatsvindt.
Wat voor het veld geldt, geldt ook voor ons. Tijd om grote kuis te houden, in het hoofd bijvoorbeeld, en nieuwe plannen te smeden. Daarbij zouden we jullie graag betrekken. We zouden graag een klantenbijeenkomst organiseren, om te horen hoe het met jullie gaat, te vertellen hoe het met ons gaat, en samen te kijken welke dingen er anders of beter kunnen.
We stellen 3 data voor en zullen zien welke het beste uitkomt. Voor de technologisch het meest geavanceerden onder jullie is er de doodle: http://doodle.com/poll/n6uudxdutmu5cu9e
Voor de gewone mensen ziehier de data: 2, 12 en 19 oktober, telkens om 20u. Laat maar weten via mail, post, briefje in de pakkettenkist,… Of wees origineel.
Voor zij die graag aardappelen willen, houd jullie vooral niet in, we hebben er in overvloed, zowel wit als rood.
Ook in jullie pakket ligt de herfst. Sla die over haar grootste groeikracht heen is, maar nu kleine, behapbare, frisse kropjes produceert. Boontjes waar hier en daar de opruimschimmels per ongeluk al aan begonnen zijn, maar die hebben we er uiteraard zo goed mogelijk uit gehaald. Venkel die echt te dik, sappig en smakelijk voor woorden is. Tomaten en paprika die de zon vasthouden, en verse krieltjes, omdat die zo heerlijk zijn op de bakplaat met veel rozemarijn en tijm!


Fien.


Poperinge, 29 augustus 2017

 
Liefste patatjes,


Niets nieuws onder de brandende zon, al maanden zijn er overal te lande “nieuwe aardappelen” verkrijgbaar, maar sinds deze week dus ook bij ons. Sam en ik zijn gisteren begonnen met rooien en het ging prima. De aarde is zacht en kruimelig en de aardappelen zien er erg voorbeeldig uit. Had ik niet verwacht na al die droogte!
Het zal jullie stilaan wel beginnen vervelen, maar ik doe het toch: de zoveelste lofzang over het zalige weer.
Die benevelde ochtenden waaruit een stralende dag ontwaakt, die weerspiegelen zo treffend de toestand van mijn slaapdronken geest als ik ‘s morgens de koeien uit de weide ga halen om te melken.
En dan rustig samen wakker worden, de dag en ik...
Nu, dat is dan ook het enige rustige gegeven want we hebben hoegenaamd niet stilgezeten de afgelopen week. Een fijne editie van Instant Kaffée is opgebouwd en afgebroken. Onze wintervoorraad ajuin is binnengehaald, alle kolen, wortelen, en prei zijn keurig aangeaard, andijvie, sla en andere bladgewassen zijn geschoffeld, zonnebloemen, spinazie en veldsla gezaaid, enfin, er is weer één en ander gebeurd.
Jullie pakket is deze week een beetje van alles. Sla als vaste waarde, maïs, courgette, koolrabi, boontjes en rucola.


Smakelijk!

Fien.

Poperinge, 22 augustus 2017

 

Amaïs!


Of het jullie nu bevreemd of net met grote vreugde vervult, feit is dat er voor het eerst in onze pakketten-geschiedenis suikermaïs geserveerd wordt. Ik heb ze uiteraard afgelopen weekend voorgeproefd (niet die van jullie voor alle duidelijkheid), en het was heerlijk. Lekker afkluiven, vettige vingers, en je tanden zijn meteen geflost!
Laat ze wel niet te lang liggen want met de dag neemt het suikergehalte af.
Verder blijven we de uiterst zomerse kaart trekken met tomaten en boontjes, warmoes wiens blad gigantisch geworden is, en batavia buiten categorie.
Ook het weer is wat mij betreft buiten categorie zalig! De lucht zo zacht als zijde, de wind zo stil als de stille oceaan, de grote kalmte die zelfs de meest rusteloze ziel even tot rust kan brengen.
Maar de gewassen op het veld doen het alles behalve rustig aan. Ook al zijn we over het hoogtepunt van de zomer heen, momenteel is de groeikracht enorm.

Geniet er van!
O ja, en vergeet vooral niet naar instant kafé te komen dit weekend, het belooft weer ontzettend leuk te worden met jou erbij!

Fien.


Poperinge, 15 augustus 2017

 

Lieve mensen,


Weer of geen weer, feestdag of niet, er is minstens één zekerheid in uw leven en dat zijn uw wekelijkse verse groenten!
Het veld herleeft helemaal met dit weer. En zo ook de boer. Warmte en vocht, meer moet dat niet zijn.
We zijn nu volop de wortelen aan het wieden. Een hele klus, maar doordat ze niet zo goed gekiemd zijn moeten we ze alleszins niet dunnen, wat dan weer een groot werk gespaard is.
Ook voor de kippen blijkt dit een vruchtbare periode. Uit allerlei hoeken en kantjes komen er moeders met kleine pluisbolletjes gekropen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd zeker…
In jullie pakket weer zonnige tomaatjes, boontjes, sla en koolrabi.


Smakelijk!


Fien.


Poperinge, 8 augustus 2017

 

Wees gegroet!


Vermoedelijk heb ik zonder het te beseffen een hooggeplaatste weermaker tegen de schenen geschopt, want telkens de balenpers mijn hooiland op rijdt, begint het te regenen… Woensdag was dat dus niet anders. Enfin, een dagje (en twee schudbeurten) later hebben we het dan toch kunnen balen, eind goed al goed.
Het zal jullie misschien vreemd in de oren klinken, maar er begint mij stilaan een herfstig gevoel van afronden te bekruipen. Stro en hooi binnenhalen, frissere ochtenden, winterteelten schoffelen, ajuin rooien… Let op mijn woorden, zomer geraakt over haar hoogtepunt heen :) Maar werk is er nog méér dan genoeg, want het wieden der wortelen breekt aan, en dat is telkens een hele klus!
Voorts ziet het er hier tegenwoordig erg netjes uit. De hagen zijn geschoren en het lege hooiland lijkt een perfect golfterrein…
Jullie pakket is weer zomer in zakjes: tomaten, boontjes, courgettes, paprika (met hier en daar een zonnebrand plekje) en sla natuurlijk! We hebben momenteel erg veel tomaten en boontjes, dus mochten jullie er willen bijbestellen dan kan dat zeker en vast!


Fien.


Poperinge, 1 augustus 2017



Halo!


Terwijl ijle nevel een magische cirkel rond de zon schildert en de boerenzwaluwen zó dicht langs de grond scheren dat er sowieso gedonder van komt, heb ik weer een sneetje gras gevloerd. Je kan me lichtelijk gestoord vinden, maar ik heb het gevoel dat ik daar hooi van maken kan, en wel liefst tegen morgen… En nu maar hopen dat de weergoden dat gevoel ook hebben.
Luister eens hier, zonder positiviteit kom je nergens, en hé, het zottenhuis is een bestemming als een ander.
Het veld ziet er tevreden uit, en dat stemt mij uiteraard ook tevreden. Tevens ben ik een tikkeltje op m’n hoede, want iedereen weet: na regen komt… onkruid. Het begint met een nauwelijks zichtbare lichtgroene Waes, en voor je het weet wordt je overwoekerd. Maar we laten ons niet bij de neus nemen, en pogen vroegtijdig paal aan perk te stellen.
In jullie pakket is het al boontjes wat de klok slaat. Heerlijke snijbonen, en prinsessenboontjes om duimen en vingers van af te likken. Vaste waarde tomaten kunnen natuurlijk niet ontbreken… en kijk eens aan de eerste verse busselbietjes. Jabadabadoe!


Fien.

Poperinge, 25 juli 2017

 

Dierbare groentegenoten,


Klein historisch momentje: het heeft zowaar geregend… Heerlijk! De wereld kijkt weer fris uit haar ogen, de groenten blinken in hun vel, en er is zoveel zuurstof in de lucht dat een mens gulzig zou blijven happen. Wat waren we hier aan toe! M’n hersenen die dof piepten en kraakten onder het stof, lopen nu weer dartel als een hinde.
In Brussel heeft de regen blijkbaar ook deugd gedaan, want na veel vijven en zessen hebben we deze week de ‘goedkeuring voor verkorte omschakelingsperiode’ ontvangen. Dat wil zeggen dat vanaf heden onze producten ook officieel als ‘bio’ mogen vermarkt worden.
In wezen is er eigenlijk niets veranderd. Boer en boerderij blijven precies zoals we altijd waren, maar de goedkeuring van een controleur, en het daaraan gekoppelde certificaat, maken dat onze afzetmogelijkheden (hopelijk) vergroten, en dat is erg nodig.
De afgelopen week hebben we weer geplant en gezaaid dat het een lieve lust was! Met het oog op de komende regen, wou ik absoluut alles wat maar enigszins kon, de grond in krijgen. En zie! Wat zullen die plantjes groeien…
Het pakket ziet er op het eerste zicht misschien een beetje minimalistisch uit, maar ik kan jullie verzekeren dat de essentie van de zomer er volledig in vervat zit: sla, tomaat, courgette, jonge ajuinen, en… boontjes! We hebben een dikke boon voor jullie.
Ze worden ook wel eens prinsessenbonen genoemd en terecht. Ze zijn momenteel echt magistraal…

Vier de vruchtbaarheid!


Fien.

Poperinge, 18 juli 2017
 
Hallo!


Zelfs m’n inspiratie geraakt opgedroogd, zo droog is het.
De omgeving nodigt nochtans uit tot vervallen in lyrische gezangen. Het veld ligt er mooi bij met bloemen en gewassen die wonder boven wonder groeikracht blijven vinden.
Aan de winterkolen hebben we wel flink moeten inboeten, en ik vrees dat de eerste lichting prei het niet haalt. Maar gelukkig hebben we onze eieren niet in één mand gelegd.
Wat er wel in één mand ligt is jullie wekelijkse portie groenten.
De grote lente-variatie begint plaats te maken voor de gedegen zomer-toppers, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat jullie iets tegen zouden hebben op een wekelijkse portie tomaten.
Het lijkt het jaar van de bladluis te worden. Op het veld valt dat nog mee, maar in de serre hebben de komkommers, paprika’s en aubergines het erg te pakken… Ik weet zelfs niet of het nog wel goed komt. Het ene jaar is het andere niet hé.
De koeien zijn in vakantie stemming: rond, gezond, en gelukkig.
De kalfjes zijn intussen al flinke pubers, maar ik koester toch nog steeds de kalverliefde…

Geniet van de zomer!

Fien.

Poperinge, 11 juli 2017

 

Ai caramba!


De eerste tomaten in jullie pakket!!! In combinatie met courgettetjes, venkel en sla is dat echt de zomer ten top. Niet dat dit gevoel ooit ver weg was met al dat mooie weer de laatste maanden, maar het is altijd fijn als dat zich ook op het bord weerspiegelt.
Over het algemeen ligt het veld er mooi bij. De bloemen bloeien volop, een lust voor bijen en andere noodzakelijke insecten, en voor al wie daar van genieten kan natuurlijk.
Het onkruid maakt geen schijn van kans. Helaas zijn de overlevingskansen voor onze pas geplante winterkolen en prei ook eerder beperkt. Ze liggen moedeloos plat tegen de grond te wachten op de verlossende regen.
Zelf begin ik stilaan versteld te staan van mijn goedgelovigheid. Na al die tijd geloof ik het nog steeds als de weerman beweert dat er buien komen… Misschien moet ik het bestaan van de Sint ook nog eens heroverwegen.

Hoe dan ook, de thuisblijvers zijn vandaag het beste af want voor hen zijn er verse rijpe tomaten, en dat is het enige dat telt!

Geniet er van!


Fien.

Poperinge, 4 juli 2017

 

Hallokes!


Het is als wachten op Godot. Blijven hopen dat het binnenkort zal regenen. Tegen beter weten in eigenlijk. Ik kan me nog nauwelijks voorstellen hoe een stevige malse bui er uit ziet.
Toegegeven, afgelopen weekend heeft het wat gedruppeld. De spreekwoordelijke druppel op een hete plaat, maar het heeft toch deugd gedaan. Het was een welkome druppel.
Het was een erg drukke week, we zijn dan ook moe maar voldaan.
De wortelen zijn eindelijk gezaaid, en ook de kolen zitten in de grond met dank aan moeder en vader. De plantjes zien er nog wat slapjes uit, maar overleven het hopelijk wel.
Instant Kafé is weer goed geweest. Prachtig weer en toffe mensen, meer moet dat niet zijn!
In jullie pakket vanalles nieuw: de eerste courgetten, venkel, tuinbonen, en malse eikenbladsla, als dat niet zal smaken?!



Fien.

Poperinge, 27 juni 2017



Hélaba,


Wat heeft die frisse wind de voorbije dagen deugd gedaan! Het mag dan wel nog stééds droog zijn, een mens kan ten minste weer goed slapen, en dat komt het humeur ten goede.
De groenten op het veld verdienen één voor één een medaille voor moed en doorzettingsvermogen. Ik kan werkelijk m’n ogen niet geloven, dat er in deze omstandigheden nog iets wil groeien?! En hoe?! De courgetten staan er prima bij, dat zullen jullie binnenkort wel zien. Zelfs de koolrabi, savooi, spruiten, sla en venkel die ik afgelopen weekend in kurkdroge grond geplant heb, staan flink rechtop. Wat mij betreft verdient dit een dikke vette malse bui!
De eerste tomaten zijn een feit. Voorlopig nog niet voldoende om in het pakket te steken, maar wees alvast verheugd, ze komen er aan.
Het onkruid hebben we momenteel goed onder controle, dat is dan weer een fijn voordeel van de droogte. Dat geeft een opgeruimd gevoel. In jullie pakket deze week: de allerlaatste capucijners en koolrabi, volgende week tijd voor wat nieuws. Eerste komkommers en warmoes, en de immer trouwe pijpajuin.


Tot de volgende!

Fien.

Poperinge, 20 juni 2017


Pff,



t Lijkt hier wel zomer… in de Sahara. Elke stap die je zet doet stof op waaien, of was dat al zo :) En maar zweten… Het zoutgehalte van de bodem zal in elk geval op punt staan.

Onze groenten op het veld redden zich wonderwel. Ik versta me er niet aan, de courgetten en pompoenen hebben sinds ze geplant zijn geen druppel water meer gehad, en toch groeien ze prima! Ook de bladgewassen houden zich sterk.

Helaas is het onmogelijk om nu nog wat dan ook te zaaien of te planten, en voor de wortelen en bewaarkolen wordt dat stilaan problematisch. En water even is een onbegonnen werk. Het zal van boven moeten komen!

In de serre is het werkelijk te heet voor woorden. De tomaten beginnen te blozen, maar bij de komkommers branden 1 voor 1 de koppen er uit. Vermoedelijk zal de komkommertijd dit jaar niet al te fameus zijn.

We hebben weer een kip met kuikens. Lijkt me een fluitje van een cent met dit warme weer. Die kip heeft dat goed bekeken. Je legt gewoon je eieren in de zon, gaat zelf lekker in de schaduw op je rug liggen en binnen de kortste keren kruipen er donzige kuikentjes uit uw hete broedsel. Of zoiets.

In jullie pakket deze week: kleine buiten bloemkooltjes. Ik weet het, in vergelijking met de kanjers uit de serre stelt dit niets voor, maar het mag bijna een wonder heten dat we met dit weer überhaupt iets van bloemkool snijden kunnen, dus wie het kleine niet eert… Verder verdrinken we in de capucijners, dus wie graag wat extra heeft: ‘t is maar een woord. Voorbeeldige koolrabi en flinke sla maken jullie wekelijkse portie vitamientjes compleet.



Houd jullie hoofd koel!



Fien.
 

Poperinge, 6 juni 2017



Miekes hou jullie vast!


Dit wereldberoemde accordeondeuntje is wel erg toepasselijk bij huidig weertype, want als je je niet vast houdt, dan waai je weg. Daar kunnen de kippen hier van meespreken, ik zie ze van tijd tot tijd voorbij rollen over het erf.
Ik blijf inmiddels op m’n spreekwoordelijke honger zitten. Waarom wil het nu niet even hard regenen als dat het waait, dat zou toch alleen maar eerlijk zijn? Maar voorlopig blijft het bij veel geblaat en weinig wol gelijk ze dat in het vakjargon zeggen…
Het veld ligt er inmiddels vrij proper bij, mede dankzij het wiedwerk van Emiel en Sam afgelopen week. Nu de serre nog, en we zijn helemaal mee.
Het pakket kunnen we nog steeds lekker lenterig vullen met de allerlaatste serre-bloemkool, koolrabi, peultjes en de eerste spitskool. Met een beetje geluk hebben we volgende week ook erwtjes, maar dan mogen ze wel niet van de draad af waaien… Duimen maar.
Ons Tammie zal dan toch geen kalfje op de wereld zetten. De veearts vermoedt dat ze het al in een vrij vroeg stadium verloren heeft. Dat is erg jammer, want dat wil zeggen dat we tot september zullen moeten wachten op weer een klein debbeltje, maar er zit niets anders op. That’s live!


Fien.

poperinge, 30 mei 2017


Dag allemaal,





Het was een rollercoaster aan emoties het afgelopen weekend. Een extreme vorm van hooikoorts. We hadden het mooiste hooi ter wereld liggen. De aanblik van de heerlijk geurende dreggen zachtjes wiegend in de wind was waarlijk ontroerend. Helaas was zaterdag het onweer eerder ter plaatse dan de balenpres… Alles door en door nat. Het was echt verschrikkelijk. Positief ingesteld als ik ben, had ik het gevoel dat alles onherroepelijk verloren was. Doch vier schudbeurten later hebben we op zondag alsnog kunnen pressen en vergaren. Hartverwarmend was het medeleven, de steun en hulp die we kregen.

Dat het erg warm was vorige week hoef ik jullie wellicht niet te vertellen, maar in de serre was het echt wel bakken. Ik ben nog aan het bedenken of ik de hitte op één of andere manier wat kan temperen, maar een zwerm spreeuwen is alvast begonnen met witten…

De groenten groeien nu allemaal erg hard. Veel primeurs in het pakket dus. Een busseltje kervel en de eerste peultjes! De koolrabi’s zijn flink uit de kluiten gewassen, en de bloemkool mag er natuurlijk nog steeds zijn.

Over ons Tammie begin ik wat onzeker te worden. Ze is nu ruim drie weken over tijd en verandert nog niets. Duimen maar dat er wel een kalfje in zit!





Fien.


 

Poperinge, 23 mei 2017


Lieve mensen,



Doe gerust een dwaas huppelsprongetje, waag u eventueel aan een koprol als dat binnen uw fysieke mogelijkheden ligt, of doe desnoods in uw broek van contentement. De immense vreugde die spontaan opkomt bij het aanschouwen van onze prachtige bloemkool zal toch op één of andere manier een uitlaatklep nodig hebben.

Keer op keer als ik er door loop om ze te snijden wordt ik overvallen door een gevoel van immense bewondering en trots. Bloemkool is echt een diva-groente. Veeleisend en beeldschoon.

Anna vindt dat ze eigenlijk alleen op zondag gegeten mag worden, zó bijzonder is het als alles goed gaat bij het telen.

Geniet er van zou ik zeggen, want behalve mooi is ze ook nog heel erg lekker.

We hebben momenteel ruim sla, dus ik stel voor dat jullie jullie eens goed laten gaan. De hazen hebben er hier en daar al een hapje uit genomen, dat wil dus zeggen dat ze smaakt.

Voor de rest is het zomergevoel hier op de boerderij compleet omdat we een eerste snede aan het hooien zijn. Niets ter wereld ruikt zo lekker als drogend gras in de hete zon.

Voor Tammie hoeft het wellicht niet overdreven veel warmer te worden, daar zij hoogzwanger is. Ze mag dan wel 2 weken over tijd zijn, iets zegt me dat ze toch gaat wachten tot de grootste hitte voorbij is om haar kalfjes op de wereld te zetten.



We zullen zien, zei de blinde!



Fien.


 

Poperinge, 16 mei 2017



Dag allemaal,


Het wordt een kort bericht want de boer heeft haast.
Zaaien, planten, schoffelen, wieden, het kan en moet nu allemaal.
Jullie pakket bevat de allerlaatste andijvie en paksoi, en de allereerste sla van buiten! De kropjes zijn maar half zo groot als de serre sla, maar dubbel zo krokant en smaakvol.
Woordoogst het afgelopen weekend was een succes, zelfs de weergoden waren ons goed gezind. Voor herhaling vatbaar.

En nu hop vlug verder!

Fien.


Poperinge, 9 mei 2017


Allé hop,





Daar is de zon en we zijn weer vertrokken! Hou jullie maar vast voor het uitbundigste pakket van het voorjaar. Voor de komende pakketten zal het iets moeilijker worden, want we zijn deze week toe aan de laatste sla uit de serre (en buiten zal het nog wel even duren), en de allerlaatste winterprei (die moest nu toch echt wel dringend op). Gelukkig kunnen we nog een weekje verder met de andijvie, en we hebben de eerste paksoi gesneden. Deze laatste is veruit de snelste groeier die ik ken. Een paar weken geleden geplant, en hop hij is klaar!

Nog een primeur is de spinazie: de allereerste groente die we dit jaar van het veld kunnen oogsten. Je merkt toch dat dat een hele andere kwaliteit is dan uit de serre. Veel steviger. Spinazie met karakter!

Verder gonst de boerderij weer van de bezigheid. Zus en co zijn in volle voorbereiding voor “Woordoogst” komende zaterdag namiddag. Het belooft de moeite te worden. Allen welkom uiteraard!

En ik ben tegenwoordig hele dagen in de weer met planten en zaaien dat het een lieve lust is. De patatjes zitten er in, hopelijk worden de komende nachten niet zo koud als ze zeggen. De voederbieten zijn gezaaid, en nog zoveel meer.

Morgen komt het plantgoed van de komkommers, paprika’s en aubergines: wees alvast verheugd!





Fien.


 


Poperinge, 2 mei 2017


Jawatte mannekes,



Wat gaan we hier nog allemaal meemaken! Deze morgen hebben we in het heetst van de pakkettenstrijd ons schaap moeten gaan redden… Om een nog geheel onbekende reden (zowel voor ons als voor haar) is ze deze nacht terecht gekomen tussen de vleeskoeien van de buren. Na meerdere vruchteloze pogingen om haar te pakken te krijgen, (die zowel bij haar als bij haar nieuwe dikbillige vriendinnen paniek veroorzaakten), zijn we uit pure armoede Karolien moeten gaan halen. Voor hen die de situatie niet kennen is het een uiterst vreemd manoeuvre natuurlijk om met een groot paard een klein schaapje te gaan halen. Maar ons Bettie was dolgelukkig toen ze haar verloren gewaande vriendin in de mot kreeg een huppelde vrolijk mee naar huis. Het scheelde geen haar of ze was onderweg nog overhoop gereden door een automobilist die het grote paard wel gezien had, maar de kleine schaapje niet. Hoe dan ook, haar dag kon niet meer stuk. Nooit of te nooit verliest ze Karolien nog uit het oog.

En dan nu over naar de orde van de dag. Groen groen groen dat pakket! Weer verse sla, koolrabi, pijpajuintjes en andijvie. We genieten met volle teugen van de overvloed uit onze serre. Al beginnen er nu hier en daar leegtes te komen.

De prei begint nu echt op haar laatste beentjes te lopen, wat jammer is, want de moeilijkste periode van het voorjaar moet nog komen. Maar dat zijn zorgen voor later.

Buiten heeft het veld deugd gehad van de enkele vlagen die we hebben kunnen vangen, al mag het altijd een beetje meer zijn natuurlijk. En deze week gaan de patatjes de grond in.



Fien.
 

Poperinge, 25 april 2017


Knal, knal, knal!





Waren jullie verschoten? Een beetje wel zeker… Voor ons Karolien zijn het alleszins super stresserende tijden. Onze buurboer heeft de oorlog verklaard aan de duiven, en dat zullen we geweten hebben. Een enorm kanon naast onze paardenwei. Slecht voor Karoliens’ cholesterol, gelukkig heeft ze Betje om haar te kalmeren.

Het veld ligt er een beetje droogjes en verlaten bij (weinig duiven dit jaar…). Een flinke hoeveelheid water zou wel eens deugd doen. Gelukkig houdt de bodem haar vocht nog goed vast, waardoor de gewassen die buiten staan voorlopig niet in de problemen komen. Van de vorst hebben we ook niet zo veel last gehad aangezien alles nog onder plastiek zit.

In de serre blijft alles volop groeien. Hopelijk genieten jullie van de heerlijk overvloedige lente sla, want eens de serre uitverkocht is zal het nog een tijdje duren eer we van de volle grond kunnen oogsten.

De eerste koolrabi’s zijn nog wat aan de kleine kant, maar als we ze nu niet beginnen oogsten dan krijgen we ze nooit allemaal op tijd gesneden, en dat zou zonde zijn.

De kalfjes lopen tegenwoordig mee buiten bij de koeien, en dat is een lust voor hun en voor het oog. Zo mooi om ze allemaal samen in de wei te zien. Een bonte verzameling van kleuren. Een echte kudde!

Lieve mensen komend weekend ‘haute culture’: Ramona komt, echt een aanrader. Meer info op www.stekvzw.be





Fien.


 

Poperinge, 18 april 2017


Hoera hoera de eerste sla!



Lieve mensen al te gaar, de serre draait echt op volle toeren nu. Het scheelt niet veel of ik zie de groenten groeien terwijl ik er naar kijk. De schoonheid van de eerste sla ontroerd me dan ook.

Het weer mag dan wel wat buiiger en wat koeler geworden zijn, dit is hét moment om de lente te vieren met een overdaad aan fris groen gebladerte.

Hoewel ikzelf er maar niet genoeg van kan krijgen, kan ik me voorstellen dat voor sommige mensen 3 weken raapsteeltjes en rucola een beetje veel van het goede is. Gelukkig kreeg ik vandaag een super lekker receptje van Staphanie (zoz) om met jullie te delen. Geniet er van want jullie zullen weer een heel jaar moeten wachten op de volgende.

Vorige week is het plantgoed van de tomaten toegekomen. Dat doet me al een beetje van de zomer dromen. Ze worden goed gesoigneerd in de hoop dat alles goed gaat. De grond heeft hard te verduren gekregen met de bouw van de serre, het is dus afwachten hoe de ‘gevoeligere’ gewassen hierop zullen reageren.

Mochten jullie ook al aan het dromen zijn van de zomer, en eventueel zelfs al vakantieplannen aan het smeden zijn, zouden jullie dan zo goed willen zijn om ook voor jullie groenten een fijne bestemming te voorzien. Familie/vrienden/vriendelijke vreemden/... Op die manier maken misschien nieuwe enthousiastelingen kennis met ons, en gaat er niet zoveel lekkers verloren als het veld op volle toeren draait.



Alvast heel erg bedankt voor de moeite!



Fien.



Inhoud pakket: rucola, raapsteeltjes, prei, slag
 

Poperinge, 11 april 2017

 

Tja,


Soms blijven mooie liedjes toch duren. Alsmaar vollenbak zon, het lijkt wel zomer. En op zich hebben we natuurlijk niets tegen de zomer, maar voor de bladgewasjes in de serre begint het een beetje veel van het goede te worden. Ook voor het veld zou een spatje regen zeker niet misstaan.
Vrijdag laatst hebben we onze eerste bio-controle gehad. Dat doet misschien hier en daar wenkbrauwen fronsen vandaar dat ik het jullie graag uitleg.
Uiteraard telen wij al sinds jaar en dag op biologische wijze onze groenten, maar tot nu toe was het voor ons bedrijf geen meerwaarde om ons te laten certificeren omdat we enkel rechtstreeks aan jullie, 'particulieren', leveren, die ons door de jaren heen beter kennen dan welke controleur ook.
De laatste tijd echter loopt het aantal groentenabonnementen wat terug, en hebben we het gevoel dat onze afzet vastzit. Vandaar het besluit om over te gaan tot certificering, zodat we in geval van nood, andere uitwegen kunnen zoeken met onze producten, want de composthoop dat is toch liefst de allerlaatste bestemming.
De koeien zitten nu volop in het malse gras, en dat is te merken aan de melk die heerlijk romig is. Geniet er van want dit is de beste periode van het jaar voor de zuivel.

En nu vlug verder ajuin gaan planten.
Tot volgende week!

Fien.

Inhoud van jullie pakket: raapsteeltjes, rucola, spinazie, prei, peterselie.



Poperinge, 4 april 2017



Jabadabadoe!


Super fier stel ik jullie het eerste heuse pretpakket van het voorjaar voor. Enkel en alleen maar kakelverse lentegroentjes uit onze nagelnieuwe serre!
De hoeveelheid is misschien iets kleiner dan jullie verwacht hadden, maar dat komt omdat dit weer het eerste enkel pakket is.
We leveren vanaf nu (vroeger dan verwacht door het prachtige weer) terug wekelijks. Vergeet dus niet dat er volgende week opnieuw verse groentjes op jullie wachten.
Ook zijn de groenten in het voorjaar iets duurder omdat ze veel langer op het veld staan en schaarser zijn. Vandaar ook dat een lentepakket iets minder weelderig is dan een zomer.
De snelheid waarmee overal jonge blaadjes uit de boomknoppen kruipen is vergelijkbaar met de snelheid waarmee alles hier nu verandert op de boerderij.
Het land is geploegd, met dank aan de grote inzet van ons Karolien en haar trouwe vriendin Betje. En op het zelfde elan zijn ineens ook de peulen, capucijners, doperwten, bloemkool, spitskool, koolrabi, sla, batavia en ajuin geplant... Kwestie van er geen gras over te laten groeien!
Ook voor de koeien kan de pret niet op nu ze terug volop van het malse gras in de wei kunnen genieten. Hopelijk kan dit het verdriet een beetje milderen, want ons Marie heeft het afgelopen weekend een miskraam gehad. We waren er allemaal niet goed van. Voor het eerst in al die jaren een dood kalfje op de boerderij.
We keken zo uit naar die eerste geboorte, maar we kunnen er niets aan doen. Jammer genoeg hoort ook dat bij 't leven...


Fien.

Poperinge, 21 maart 2017



Halie hallo!,


Die lentezon doet natuurlijk wonderen. De vogelen gaan uit hun dak, de kippen leggen in het wildeweg, en zo hebben wij het gevoel dat Pasen wel erg vroeg valt dit jaar. Een mens heeft op zulke zonnige dagen energie voor drie, en dat komt goed uit, want er is ook werk voor drie (en meer!)
Vorige week hebben we mest uitgereden en ingewerkt met Karolien. Het is altijd afwachten hoe ze zal reageren na een lange winter op stal, maar ze deed dat prima. Hopelijk blijft ze zo gewillig want er zal deze week hoe dan ook geploegd worden.
In de serre gaat het wat té goed naar mijn gedacht. Alles groeit gelijk gek, maar ik ben bang dat de rucola, raapsteeltjes, radijsjes en spinazie, die nu nog net te klein zijn, over twee weken er misschien al over gaan zijn... Dat wordt goed in de gaten houden.
Ook bij het Stek-team is er tegenwoordig geen houden meer aan. De aanleg van het terras met bloem/kruidenborder vlot vlotjes, en ook het sanitair blok waar we nu al zo lang van dromen (en alle behoeftigen met ons) begint duidelijk vorm te krijgen.
In jullie pakket weer een aantal einde reeksen: de allerlaatste witte kool, en vermoedelijk zal de winterpostelein geen volgende keer meer halen. Gelukkig komt er van alles anders aan. Voor de groenselder zijn we bij collega Hebben aan gaan kloppen.


Allez hop, vooruit met de geit!

Fien.


Poperinge, 7 maart 2017



Lieve mensen,


Het lijkt alsof de lente serieuze buikpijn heeft de laatste tijd, maar we laten het niet aan ons hart komen. In de serre is alles immers ijverig aan het groeien! Bovendien komt deze week het eerste plantgoed toe. Sla, andijvie, bloemkool, koolrabi, …
Op het veld kunnen we voorlopig nog weinig uitrichten, maar dat zal wel veranderen, en werk is er trouwens genoeg.
Het groenteaanbod begint nu vlug kleiner te worden. De spruitjes zijn op, en voor de ajuin is het de laatste keer. Gelukkig geeft de winterpostelein van jetje.
Graag zou ik jullie uitnodigen voor een inspirerende en steengoede documentaire over kleinschalige landbouw. “De liberterres” Nu zaterdag 11 maart om 20u bij ons natuurlijk. Welkom!


Fien.


Ps: willen jullie er nog eens op letten dat alle pakkettenkisten terugkomen. We hebben er momenteel tekort, en dat kan eigenlijk niet. Bedankt!

Poperinge, 21 februari 2017



Dag iedereen,


Vorige dinsdag werd ik 's morgens wakker en wat bleek? Het was lente! Behaaglijk warm, en de vogels maar schuifelen. Dus wat doe je dan onvermijdelijk: zaaien in je serre! Spinazie, rucola, raapsteeltjes, radijzen, … en zeggen dat ik me nog serieus heb moeten inhouden.
De koeien zitten ook al verlangend naar buiten te kijken. Jammer genoeg voor hen duurt het nog wel een tijdje vooraleer het gras snel genoeg groeit om begraasd te kunnen worden.
Bij wijze van lente-schoonmaak heb ik hun stal uitgemest. Laat ons zeggen dat het nodig was... Ze staan nu weer een kleine meter lager.
Ook al zien jullie in je pakket hoofdzakelijk zakjes, toch is er sprake van wat lentegroen. De winterpostelein is de afgelopen dagen namelijk flink gegroeid, waardoor we jullie van een mooie portie kunnen voorzien.
Iets wat ik niet voorzien had is het volgende. Ik had zuurkool besteld, omdat we voor de komende pakketten wel wat zullen moeten aanvullen, en ik ging er van uit dat dit oneindig lang houdbaar is, (wat het in feite ook écht is), maar had niet gezien dat de houdbaarheidsdatum vrij kort bij is. Vandaar dat jullie deze week 2 pakjes in jullie pakket vinden. Maar maak jullie geen zorgen, het hoeft niet allemaal in één keer op. Je kan het gerust nog een tijd bewaren.
Komend weekend hebben we hier Sarah D'hondt te gast. Er zijn nog een aantal plaatsen, wie dus zin heeft in Franse chanson: wees welkom!


Fien.

Poperinge, 7 februari 2017



Hopsa!

De vogels mogen zich dan wel een beetje grieperig voelen, lentedeuntjes fluiten zullen ze! Uit volle borst zelfs. De koolmezen zitten weer lustig het piepschuim tussen m'n deurstijl uit te pikken, en tikken vanop de deurklink vrolijk tegen het raam. Ruikt dit naar de eerste lentekriebels?!
Onze kippen hebben we in de tunnel opgehokt. Ze hadden het zeker slechter kunnen treffen. Het is er ruim, licht, en aangenaam warm. Dat zijn in feite al de kenmerken van een luxeappartement.
Aan zaaien zijn we toch nog niet toegekomen. De grond in de serre is nog koud en nat. Die zal meer tijd nodig hebben om productieklaar te geraken.
Maar we hebben zeker niet stilgezeten in tussentijd. We zijn 'den boven' van de zuivelarij aan het isoleren om toekomstige aangelanden te kunnen laten overnachten, en we hebben een muziekschooltje in huis gehaald. Op woensdag en zaterdag muziekles onder de deskundige leiding van Gudrun Franchois. Een aanrader voor al wie zich graag muzikaal wil uiten.
Nu de kippen een tijdje kort zitten zouden we van de gelegenheid gebruik willen maken om eindelijk een hun perk degelijk af te zetten. Hiertoe (en voor een aantal andere dingen die al zoooo lang op de to do lijst staan) hebben we een werkdag georganiseerd komende zaterdag 11 februari. Al wie zin heeft een handje toe te steken: van harte welkom!
In het pakket nemen we deze week afscheid van de boerenkool. Geniet nog maar eens extra, want jullie zullen weer een heel jaar zonder moeten doen. Ook voor de pompoen is het 'game over'. De vorst is fataal gebleken. Ik had de goede vorige week uitgeselecteerd, maar ook de uitverkorenen hebben deze week vlekjes. Bij gebrek aan alternatief heb ik ze toch in jullie pakket gestoken maar dan aan de helft van de prijs. Excuses voor het ongemak. Voor volgend jaar zet ik nog maar de helft van het aantal pompoen... Beloofd!


Fien.

Poperinge, 24 januari 2017



Hallo!

We hebben een vorstelijke week achter de rug. Koning winter heeft zijn werk gedaan, en hoe! We weten weer dat we tenen/vingers hebben, en dat die het vlugst bevriezen, en we zijn er ons weer van bewust de koeien in feite veel kunnen drinken, als je ze met de hand moet water geven.
De kalfjes zijn twee rosse beren geworden, en ook de poezen zijn drie maten groter met hun dikke wintermantel. Wat doet het deugd als ze besluiten op je voeten te gaan zitten als je spruiten aan het plukken bent, beide partijen hebben daar baat bij!
Het is natuurlijk heerlijkheid alom zo rustig weer en stralende zon. Zeker met ons glazen paleis, daar is het fijn vertoeven. Het werk gaat er dan ook vooruit. Beregening is gehangen, mest open gevoerd, nu nog een manier vinden om te ploegen (met ons Karolien waag ik dat niet...ze zou maar eens ontevreden moeten zijn met haar spiegelbeeld, of een hekel blijken te hebben aan gesloten ruimtes, en dan?!)
Het pakket is deze week een zakjespakket. Het heeft wat moeite gekost om alles vorstvrij te houden, maar we zijn er min of meer in geslaagd. (Dankzij een beetje voorzienigheid, want nu zou het niet meer lukken om nog prei of pastinaak uit de grond te krijgen.)
We hebben voor het eerst veldsla van eigen kweek. Het is maar een proevertje, maar we moesten verdelen wat er was. De pompoenen hebben een flinke tik gekregen door de kou. Best vlug opeten, of goed in de mot houden.
Onze nagelnieuwe zuivelruimte is sinds begin dit jaar in gebruik. Bij deze veldventiel vinden jullie een promobriefje. Helpen jullie het mee bekend maken? Bedankt!

Fien.

Poperinge, 10 januari 2017



Ziezo,


De herders zijn terug naar huis, de drie koningen de deur uit, de goede voornemens gemaakt en alweer vergeten... Het gewone leven kan zich hervatten.
't e pertank schoane ewist! Ik hou van deze tijd van 't jaar. Van melige kerstmuziekjes, lange avonden en knetterende houtkachels. Van achterom kijken en vooruit kijken. Van teeltplannen maken en zaad bestellen.
Eén ding staat vast, 2017 zal sowieso helemaal anders zijn dan 2016, zowel voor ons als voor jullie. Hét serre-tijdperk is namelijk aangebroken. Momenteel zijn we de beregening nog aan het hangen, maar heel binnenkort beginnen we te zaaien, en dan is er geen houden meer aan!
Al is het huidige pakket toch ook niet mis. De spruitjes hebben een heuse groeispurt gespurt, en de boerenkool kijkt fris uit haar ogen. De wortelen en ajuin bewaren voorlopig goed, alleen de rode kool laat het afweten. Het is echt géén kooljaar geweest. Het is dan ook al de laatste keer dat er rode kool van onszelf is.


Maak er een lekker potje van!

Fien.

Poperinge, 20 december 2016



Lieve mensen,

Zalig! Kerstmis. De tijd van het jaar dat je koud vanbuiten en warm vanbinnen wordt. Omdat het een tijd van hoop is, van lichtjes in het donker, van zorgen voor elkaar.
Graag wil ik jullie bedanken voor het engagement dat jullie aangaan door te kiezen voor een groenten-abonnement. Bedankt!
Ook jullie betrokkenheid door broodzakken te helpen sparen, enz. Jullie zijn waarlijk het bloed dat door de aderen van onze boerderij stroomt. We hebben elkaar nodig.
Onze boerderij is de afgelopen jaren veel veranderd. Gegroeid, vanbuiten en vanbinnen. Mijn hoop voor de toekomst is een evenwicht te vinden. (In schaal, in afzet, …). Ik zou graag nog beter afgestemd willen geraken. Jullie vraag en onze vraag. Het zou fijn zijn om daarover komend jaar nog eens samen te zitten.
De dieren hier op de boerderij pakken Kerstmis puur praktisch aan. Tammie heeft het gevoel dat als ze maar kribbig genoeg is, dat kindeke Jezus op één of andere manier wel in haar stal belanden zal.
De kans dat Betje het kerstekind ooit vindt is dan weer erg klein omdat ze nooit de ster met de staart zal volgen. Zij volgt immers altijd Karolien (ook met staart weliswaar).
Onze twee donzige rosse kalfjes hebben auditie mogen doen voor het kerstspel in de kappelle. Ben benieuwd, maar realistisch... Vermoedelijk zal het geen oscar nominatie opleveren.
In jullie pakket kunnen de klassiekers niet ontbreken natuurlijk. Witloof, omdat we allen dromen van een witte kerst. Helaas is de kwaliteit niet helemaal dat. Volgend jaar proberen we er zelf te telen! En spruitjes. Ongetwijfeld Jezuke se lievelingskost.
Opgelet!!! Het eerstvolgende pakket is over drie weken, namelijk op 10 januari. (Herinner jullie de reden voor het extra pompoen pakket dat jullie vorige maand ontvingen. Voor nieuwe klanten zullen er nu extra pompoenen klaar staan, ter overbrugging).
Rest er mij nog jullie het allerbeste te wensen zowel voor het einde als voor het begin. Ik kijk al uit naar weer een jaar samen met jullie!

Fien.

Poperinge, 6 december 2016



Hohoho!


De Sint is hier langsgekomen zeg! Wat zijn we dus weer flink geweest. Als jullie pantoffels deze ochtend nog leeg waren, dan weet je het wel he. Maar geen nood, jullie trouwe groentenpakket staat er sowieso, en dat is toch veel gezonder dan al die niknakken en chocolade waar je alleen maar rotte tandjes van krijgt...
Voor ons Evie kwam de Sint te laat. Zij is gisteren naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Hopelijk is ze er gelukkig. Voor ons is de leegte die ze in de stal achterlaat erg onwennig.
Voor mensen die graag rundsvlees willen: we hebben nog pakketten beschikbaar.
Het is de afgelopen week schitterend koud en stralend weer geweest, en we hebben niet bepaald stil gezeten. Ah nee, anders hadden we bervroren tenen gehad.
We hebben de droog-ast zodanig heringericht dat zowel Karolien en Betje, als Liesje en Linda, als de toekomstige varkens een comfortabele en knusse ruimte ter beschikking hebben.
Voorts hebben we de frambozen eens goed verwent. Kort gesneden en een dekentje mest gegeven.
In jullie pakket is het eens wat anders. De eerste keer rode kool. Die hebben het dit jaar moeilijk gehad. Ze zijn wat klein van stuk en niet zo talrijk. Idem voor de knolsleder. De boerenkool heeft het wel naar zin. En zo beleeft elk op zijn beurt een glorie jaar.
Voor de verrassing een pot van onze eigen ingemaakte courgetten. Daar kan de Sint nog een puntje aan zuigen...


Hou jullie warm!

Fien.

Poperinge, 22 november 2016



Oef!

De eerste storm hebben we overleefd... Maar het scheelde geen haar. De serre, die er nog maar nauwelijks volledig staat, was namelijk bijna weer weg met de wind, en wij met hem. De kopgevel kon de druk niet aan en brak onderaan volledig los zodat hij wat hing te bengelen. Als we (papa en ik) op dat moment niet ingegrepen hadden en hem provisoir terug vast gemaakt, terwijl het glas langs alle kanten naar beneden kwam van de klapperende luchtingsramen, dan was al het glas uit de gevel geslagen, had de wind vrij spel gehad, en waren de gevolgen niet te overzien. M'n knieën knikken nog als ik er aan terug denk. En ik was al geen fan van hevige wind.
Deze serre belooft vele heerlijke extra teelten op te leveren, maar ook slapeloze nachten als het stormt dus...
De spreeuwen zijn slimmer, die waren vóór de storm reeds vertrokken. Adembenemend om te zien. Ze hadden allemaal bij ons afgesproken, en zwermden als zwarte kwetterende wolken door de lucht. Als echte kamikazepiloten duizelingwekkende manoeuvres uitvoerend, zonder één keer te botsen!
Het pakket van deze week zal zorgen voor een warme buik bij koud weer. Met de eerste spruitjes. Ze zijn wat aan de kleine kant, maar groter gaan ze dit jaar niet worden vrees ik. Wat een verschil met vorig jaar. De pastinaak daarentegen is prachtig. Misschien omdat hij langs de wortelen stond en het goede voorbeeld heeft gevolgd.
Mochten jullie even genoeg hebben van pompoen, leg ze dan gewoon op een plekje in de woonkamer. Ik geef ze effenaan mee omdat het hier te koud is. Maar jullie kunnen gerust een pompoen eet-stop inlassen om er dan in maart-april terug aan te beginnen.

Hou jullie vast aan de takken van de bomen!


Fien.

Poperinge, 8 november 2016
 
Opgelet beste mensen!





Het is zo ver. Als de herfst haar intrede doet, als de bomen hun prachtigste kleurenpallet tentoon spreiden terwijl de lucht loodgrijs verkiest, dan schakelen wij over op winterritme. Dat wil zeggen dat dit pakket het eerste dubbel pakket is. Van nu af, tot de lente terug haar intrede doet, leveren we niet wekelijks maar om de 14 dagen. Het eerst volgende pakket zal dus 22 november geleverd worden. Voor ons maakt dit systeem de winterperiode iets rustiger, en bewaargroenten blijven gemakkelijk twee weken goed. Je hoeft ze overigens niet noodzakelijk in de koelkast te bewaren: prei, kolen, wortelen, bieten, enz kunnen gerust in de garage of buiten (best in een zak) vers blijven.

Om jullie niet meteen met groenten te overvoeren hebben we voor 1 keer (want meer hebben we niet) van onze eigenste appelen geleverd. Joepie!

Voorts zijn we nog steeds aan het hamsteren. De voederbieten zijn binnen, dankzij de deskundige hulp van Nicky en Bart, nu nog de knolselder en de laatste wortelen, en we zitten safe.

Het ziet er naar uit dat we hier het jaar van oranje gaan beleven. De pompoen- en worteloogst is namelijk waanzinnig goed gelukt. Als jullie liefhebbers kennen: gelieve het voort te zeggen.





Tot over twee weken dan!





Fien.


Poperinge, 1 november 2016



Zalige hoogdag gewenst allemaal,


Werkelijk de mooist denkbare dag die we krijgen konden om onze dierbare overledenen te herdenken. Alsof de hele wereld even stil staat terwijl wij stilstaan.
We hebben de voorbije weken al veel geluk gehad met het weer. Heerlijk oogsten op die manier, zeker als er af en toe enthousiaste helpers opduiken waardoor het werk goed opschiet.
Ongetwijfeld tot jullie grote verbazing weer verse groentjes in jullie pakket, en geen chrysanten zoals verwacht. Deze week is het laatste enkel pakket. Vanaf volgende week schakelen we over op winterschema, en krijgen jullie om de 14dagen een dubbel pakket, maar geen paniek, in de volgende brief doe ik het systeem voor jullie haarfijn uit de doeken.

De koeien hebben zaterdagnacht de bloemetjes buiten gezet. Rosa had ontdekt hoe ze de schuifpoort open krijgen kon, en weg waren ze. Tot hun grote verbazing en vreugde ontdekten ook zij dat er zo laat op het jaar nog sla op het veld staat, en zonder zich daar verder vragen over te stellen hebben ze er kostelijk van genoten. Een heel klein beetje lieten ze over voor jullie. Als dank een dikke vlaai voor de deur bij zus...

De spitskolen beginnen nu serieuze proporties aan te nemen. Van de prei kunnen we enkel hopen dat deze daar een voorbeeld aan neemt. Ook al hebben jullie reeds een pompoenpakket gehad, er zijn er nog op komst van tijd tot tijd, omdat ze nu eenmaal erg goed gelukt zijn... Ideaal voor een verwarmend soepje. En als je daar even geen behoefte aan hebt, leg ze dan gewoon op de vensterbank. Decoratief en de ideale bewaarplaats!





Fien.


 

Poperinge, 25 oktober 2016



Bonjorno principessa!


Hard gewerkt de voorbije week, maar weinig nieuws... De serre is nog steeds niet af, en met het rooien van de wortelen en voederbieten zijn we halverwege. Het weer tart alle verbeelding. Zalig gewoon. Eén en al verstilling.
In jullie pakket ontzettend uitzonderlijke sla (eind oktober nota bene!). En de eerste kleine knolseldertjes zijn een feit.
In jullie agenda hopelijk: 'haute culture' komend weekend, met Nele needs a holiday!


Fien.


Poperinge, 18 oktober 2016



Dag iedereen,


Tip: mocht er toevallig iemand op zoek zijn naar een alarmsysteem of bezoekmelder: overweeg misschien een kalfje (of twee)! Die zijn voorzien van zeer gevoelige sensoren. Hoe stil ik ook op de toppen van m'n tenen voorbij sluip als ik 's morgens in het donker de koeien uit de wei ga halen, steevast verschijnen er vier gespitste oortjes boven de halve deur van hun stalletje, gevolgd door een klagelijk beuh (vrij vertaald: wij willen cornflakes). En hop, daar smelt dat moederhart weer...
Het verhaal van de serre is als een soapserie, maar het einde lijkt nu (eindelijk) in zicht. Enkel nog de gevels beglazen en klaar is kees :)
Het veld begint stilaan leeg te lopen, en de schuren vol. Gisteren kregen we hulp van de jongens en meisjes van de freinetschool bij het rooien van de voederbieten. Dat was erg fijn. Maar er is nog veel te doen, en het weer begint nu (logisch) te veranderen. Mochten jullie tijd en zin hebben om een handje toe te steken bij het rooien van de wortelen: steeds welkom!
Het pakket van vandaag maken was een waar genoegen: de wortelen zijn super goed gelukt, de spitskool is erg mooi, en de andijvie is uit de kluiten gewassen. Voor de warmoes is het wellicht de laatste keer. Van de prei is dit maar een voorproefje!
En dan nu aandacht aandacht! Bij dit pakket zit er voor ieder van jullie een pompoenpakket. Vergeet het niet mee te nemen! Dit heeft twee redenen. 1. Ter vervanging van een pakket dat we tussen kerst en nieuw niet leveren. 2. Pompoenen bewaren het best op kamertemperatuur, en mijn huiskamer is niet groot genoeg om een wintervoorraad voor jullie allemaal te stockeren...


Fien.


Hello!


We kunnen er dan wel grapjes over maken, maar het moet gezegd dat de redding hier weer van de Nederlanders moest komen... Nadat de serre-werf vorige week de hele week stil gelegen heeft, kwam gisterenochtend de verlossing onder leiding van Kees. Met als gevolg dat vandaag het volledige dak beglaasd zal zijn. Jeuj.
Wij hebben vorige week uiteraard niet stilgezeten, we zijn begonnen de wintervoorraden te bunkeren. Witte en rode kool: check!
Gisteren hebben de enthousiaste helpertjes van de freinetschool dan weer geholpen met het binnendoen van de pompoenen, en een begin van de rode bieten.
Deze rooimanoeuvres zijn alleszins geen haar te vroeg zo bleek deze morgen toen tot mijn verrassing de andijvie bevroren was... Gelukkig kan die wel wat hebben.
Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar die koude tenen en vingers doen mij verlangen naar een stevige savooikool-stampot, en laat dat nu net zijn wat er in het pakket zit!


Geniet van de heerlijke herfstdagen!

Fien.

Poperinge, 4 oktober 2016


Goedemorgen!


Hebben jullie het ook gemerkt? Dat de zon zich deze ochtend serieus overslapen heeft? Ik was daar uitermate verbaasd over. Klaar met melken, en nog steeds donker buiten... Nu ja, het overkomt iedereen wel eens, en een zon is ook maar een zon he. Voor het overige krijgt ze trouwens al haar punten, want het weer is voor deze tijd van 't jaar echt uit-zon-derlijk...
En dat is maar goed ook, want onze serre heeft de slepende ziekte. Alé ja, de aanslepende ziekte... De prognose was: een dikke week werk. We zitten in week 3 en het einde is bijlange nog niet in zicht. Het einde van m'n latijn daarentegen... Maar het tussentijdse resultaat mag er zijn! Nooit gedacht dat ik een metalen constructie zo mooi zou vinden.
Het veld wordt tegenwoordig stiefmoederlijk behandelt, en dat spijt me zeer. Maar ik kan me, na al dat oefenen, nog steeds niet in tweeën delen...
De tijd drinkt nochtans. We zijn begin oktober, tijd om alles van het veld te beginnen halen vooraleer de herfst in volle hevigheid losbreekt. Ik zie dat ook aan de boeren rondom ons: iedereen geeft nu sjette wi!
Maar goed, een dag met een keer, en we zien wel hoe we er geraken.
In jullie pakket een paar primeurtjes: spitskool is terug van weg geweest en geen herfst zonder andijvie natuurlijk.


Geniet ervan!


Fien.


 

Poperinge, 27 september 2016



Hallo!


Een week later. Een wereld van verschil... Allez ja, qua uitzicht verschilt de wereld toch weer een beetje want het skelet van onze serre staat er. Het heeft al wat voeten in de aarde gehad, maar als dat betekent dat hij minder vlug omver waait, voor mij niet gelaten.
Ook de JNMers hebben een wereld van verschil gemaakt. Een wereldverschil in mijn werkwereld, en dat is heel erg fijn!
De jongens en meisjes van 'De waaier' uit Watou hebben dan weer met veel enthousiasme gezorgd voor de eerste pompoenen in jullie pakket.
De nieuwe kalfjes stellen het goed, en de zo schijnt, wat wil een mens nog meer?


Fien.


Poperinge, 20 september 2016



Waarde pakketgenoten,


Deze week zou wel eens de stoppel-geschiedenisboeken in kunnen gaan als de 'week waarin alles gebeurde' (of toch veel).
We zijn begonnen aan de serre-opbouw, en dat ziet er veel belovend uit. Zijnde: het belooft veel werk te worden, maar het belooft ook de moeite waard te zijn!
Als alles goed gaat komt de schrijnwerker met ramen en deuren voor de zuivelverwerkingsruimte, en de elektricien met elektriciteit voor diezelfde plek.
Verder is er een toffe bende JNMers neergestreken op de kamping, en komt de lagere school van Watou voor het eerst op bezoek.
We sluitende week af in schoonheid met zaterdag 'haute culture'-dag!
Bij onze beestenbende is het een komen en gaan... Het fijne nieuws is dat we twee roestbruine kalfjes erbij hebben gekocht, het jammere nieuws is dat we Evie, onze ''rooie' gaan moeten slachten, omdat ze door hormonale problemen onvruchtbaar is geworden. Ook onze varkens zijn klaar om naar de eeuwige 'wroed-velden' te vertrekken. Een aandenken is verkrijgbaar onder de vorm van vleespakketten. Meer info volgt via mail. Afscheid nemen is nooit fijn maar hoort bij het (boederij)leven.
In jullie pakket begint een beetje herfst te sluipen met een eerste klein savooitje. De wortelen hebben deugd gehad van de regen. Het ziet er naar uit dat we een goed wortel jaar gaan hebben. De sla loopt op z'n laatste beentjes, maar je zou er van verschieten hoe ver die laatste beentjes nog lopen kunnen. En de boontjes lopen op hun laatste boontjes...


Geniet van de prachtige 'rustige' herfstdagen!

Fien.


Poperinge, 13 september 2016



Amai das heet!


Ik zou niet graag een groentje zijn met dit warme weer... Chance dat ik de boer ben dus. Al moet ik het hen nageven: ze doen dat nog super goed gezien de omstandigheden. De laatste selder begint wat gevlekt blad te krijgen, de eerste wortels(!) zijn een beetje aan de droge kant. Maar de boontjes blijven knapperig, en de sla krokant.
De serrebouw werd met een week uitgesteld. Vergissing van de aannemer... Op zich is het momenteel natuurlijk warm genoeg zonder serre, maar als we volgende week tot ons knieën in de modder staan, zullen we wel anders piepen. Enfin, het is zo ver nog niet. We zullen zien, zei de blinde.
Het belooft trouwens een geanimeerde week te worden, die volgende. Duurzaam landbouwkamp van JNM over de vloer, en alweer de eerste haute culture van het seizoen met Reena Riot op zaterdag 24/09 om 19.30u. Niet vergeten reserveren als je er bij wil zijn!
En mochten jullie dit weekend niet weten waar naar toe: ambachtenmarkt op het Ezelpad. Wij zullen daar ook zijn. Als dat geen extra reden is :)


Fien.

Poperinge, 6 september 2016



Aaah,


Ik mag dan wel geboren zijn op het toppunt van de zomer, voor de septembermaand zal ik altijd een zwak hebben... Geen enkele andere maand kan zulke zijdezachte dagen produceren. De immense stilte die zo een vredevol gevoel meebrengt.
Kleine kanttekening: de beloofde regen van het voorbije weekend had wel een ietsie meer dan twee druppels mogen wezen. Het veld begint een zeker gemis te voelen. Stel je voor, enkel nog zongedroogde groentjes in jullie pakket.
Anderzijds, nu we aan de opbouw van de serre gaan beginnen, kunnen we best nog wat mooie dagen gebruiken... En eventueel wat hulp :)
Mochten jullie de komende week toevallig een paar handige handen, en een dagje tijd op overschot hebben: graag!
In het pakket is de boontjes-leute nog lang niet over. Geniet er maar van want als het voorbij is zal het weer een heel jaar wachten zijn. We beginnen nu weer iets ruimer sla te hebben, en de warmoes is ook weer van de partij. Courgetten lopen op hun einde, maar we hebben tomatjes als toemaatjes.

Laat het jullie smaken!


Fien.

Poperinge, 30 augustus 2016



Hallo daar!


't Zal de warmte zijn die m'n inkt doet opdrogen... Lange dagen, korte brieven. Het veld stelt het goed. Het onkruid is onder controle, en vele gewassen beginnen af te ronden. Voor de verandering hebben we nog maar eens gemaaid. De koetjes zullen alleszins niets tekort komen deze winter. Deze week verdwijnen de komkommers en de snijbonen uit de tunnels. Tijd en plaats voor iets anders. Wat had je gedacht van de eerste winterpostelein en peterselie.
In het pakket voor het laatst venkel en groenselder. Boontjes zijn er nu volop. Jullie mogen er zelfs gerust bijbestellen :)
De paprika heeft wat last van de zon. Een brandplekje hier en daar kunnen jullie hopelijk door de vingers zien.
Een goede start van het scholjaar gewenst, vergeet de opendeurdag niet 3 september!

Tot dan!


Fien.


Poperinge, 23 augustus 2016


Ja wadde dadde!





De tijd vliegt! (Hopelijk niet met een wingsuit, want daar gebeuren er te veel vreselijke ongevallen mee).

Half 'oest' is gepasseerd, en het hamsteren voor de winter (?!) is, ongelooflijk maar waarlijk, begonnen. Hooi en stro zijn binnen, en de ajuinen liggen goudbruin af te drogen in de zon.

Het einde van de vakantie nadert, helaas, voor de meesten. Wij sluiten af met een feestje, namelijk een instant kafféestje. Allen zeer welkom nu vrijdag (26/08) vanaf 16u tot...

En nu jullie toch jullie agenda bij de hand hebben: 3 september gooien we nog eens de deuren open voor een open deur dag.





Tot binnenkort!



Fien.
 

Poperinge, 16 augustus 2016



Aah hooi!


Met enige trots kan ik jullie melden dat we morgen een bescheiden maar zeer kwalitatieve snede hooi kunnen binnenhalen. Hoera! En dat ons Rosa is bevallen van een flinke zoon. Hoera! En dat de bouwvergunning voor de serre is goedgekeurd. Hoera!
De stemming is dus lichtelijk euforisch. Bovendien hebben we boontjes voor jullie, en de eerste groenselder. Hoera! De komkommer loopt op z'n einde, maar wil niet afgeven. De koolrabi is geëindigd in schoonheid. Nu is het weer wachten tot volgend jaar. Hoera! En nu het hooi vlug op dreggen leggen. Hoera!


Fien.

Poperinge, 9 augustus 2016



Hehe,


Gisteren tot een gat in de nacht stro vergaard. Gevolg: vandaag pijnlijke spieren, kleine oogjes en een korte nieuwsbrief.
Enfin, de koeien hebben nu tenminste weer beddengoed voor een hele winter. Binnenkort zullen we trouwens weer over koetjes en kalfjes kunnen praten, want ons Rosa is aan haar tijd. Al ziet het er naar uit dat haar kalf nog ruim een week, of zelfs twee, extra congé pakt. De baarmoeder heeft veel weg van een tropisch kuuroord, voor zover ik me dat herinneren kan.
Het veld ligt er echt te voorbeeldig bij. Onkruid onder controle hebben is altijd maar een momentopname, maar het is een heerlijk moment.
In het pakket mooie koolrabi, maar je zal er moeten bij nemen dat de rupsen hun deel opeisen en alvast aan het blad begonnen zijn...
Snijbonen zijn er nu à volonté. Nog even geduld en ook de prinsessenboontjes zijn daar. Haal jullie gouden kroontje en glazen muiltjes maar al boven!


Fien.

Poperinge, 2 augustus 2016



Serre-ieus?!


Ja, echt serre-ieus! De plannen om onze grote glazen serre op te zetten, lijken nu, na vijf jaar toch concreet te worden. Het materiaal hebben we de voorbije week verhuisd (met dank aan Doom), en de over de bouwvergunning zal het schepencollege zich morgen buigen... Duimen maar! Als alles goed gaat kunnen we dan in september bouwen. En dan de hele winter beschut groentjes 'verbouwen'.
De regen die vannacht gevallen is heeft deugd gedaan. De grond en de gewassen waren er aan toe. Hopelijk weet het nu nog van stoppen...
Qua werk zitten we eigenlijk wel goed. De grootste wiedwerkzaamheden (wortelen, rode bieten, kolen, …) zijn achter de rug. We kunnen het momenteel redelijk proper houden, maar met de regen zal er wel weer één en ander komen.
Het pakket zomert er heerlijk op los met de eerste snijbonen, koolrabi die blinkt in z'n vel, courgettetjes, en sla. De tomaten laten het wat afweten, maar we willen ze jullie niet geheel onthouden. Ze zijn een beetje gebarsten, maar wel lekker. (Best niet al te lang laten liggen).


Fien.

Poperinge, 26 juli 2016

 

Jaja,


Na regen komt zonneschijn! En na zonneschijn komt... nog meer zonneschijn. En het veld en ikzelf, wij koesteren ons in de warmte. Het enige verschil is dat de groentjes nu ontzettend hard groeien, en ik niet (enkel m'n teennagels misschien).
Lange dagen, maar aangenaam werken. Trachten het onkruid zo goed mogelijk onder controle te houden. Gelukkig krijg ik hulp van tijd tot tijd. Dat is gezellig, en doet het werk goed opschieten.
De pas geplante prei heeft het niet gemakkelijk, maar weigert er zich bij neer te leggen. Alvast diep respect van mijnentwege voor de manier waarop ze dapper overeind blijven, zonder water, in de hitte.
De aardappelen zijn nu bijna allemaal gerooid... Iets wat andere jaren in oktober gebeurt, maar om te voorkomen dat de fytophtora zich naar de knollen zou begeven, hebben we een reddingsactie ondernomen.
In het pakket weer een paar nieuwe gezichten. De eerste verse bietjes, een tussentijds rucolabusseltje, en de eerste courgetten die zich nu ongeremd, volledig laten gaan. Al een paar weken op rij denk ik dat we aan de laatste komkommers zitten, maar ook daar is momenteel geen houden aan!


Laat jullie maar eens goed gaan!


Fien.

Poperinge, 19 juli 2016



Ai caramba!


Feeling hot hot hot... En ik niet alleen, de groentjes te velde en de koetjes in de weide met mij. Ons Marie zelfs in die mate dat het tijd was om haar te dekken. Rosa zocht dan weer verkoeling door met haar twee voorpoten in de drinkwaterbassin te gaan staan.
En wat doet een mens zoal als 't heet is? Prei planten... Toegegeven ideaal is dat niet, het houdt zelfs een zeker risico in, maar veel langer wachten kunnen we ook niet, dus duimen maar. Een klein zacht buitje misschien?
Er is nu erg veel werk, schoffelen, wieden, aanaarden, en aardappelen beginnen rooien... Een beetje vroegtijdig, maar er hangt toch al wat aan, dus als jullie willen: nieuwe patatjes verkrijgbaar! In het pakket hebben we uitgesorteerde krielpatatjes gestoken, heerlijk op de bakplaat met olijfolie en veel rozemarijn en tijm. Even afschrobben, maar niet schillen want het is net die verse schil die een lekkere smaak geeft!
Verder hebben we nu veel venkel, en de eerste warmoes.


Laat het jullie smaken!

Fien.

Poperinge, 12 juli 2016



Allez vooruit,


Het eerste hooi is binnen! En hoe... We hebben 2 tractoren voor elkaar moeten hangen omdat de balenpres wegzakte in de natte ondergrond. Het laden en lossen van de balen was een vrouwenaangelegenheid, girlpower zeg maar: Tinne, zus, ik en een hele hoop kindertjes. Het was bovendien heet, maar het is gelukt, hoera!
Wat doet die zon deugd, ook de groenten op het veld genieten er van. Voor enkelen is het jammer genoeg te laat. Het loof van de aardappelen gaat er deze week af. We zullen ze rooien als krielpatatjes. Ook de ajuin gaat nu snel achteruit, en de tomatenbladeren beginnen vlekken te krijgen. Maar goed, wat we gehad hebben, hebben we gehad, nietwaar?
Laten we dus het pakket van deze week eens bekijken, en het water in de mond krijgen: volop tomaten, de laatste tuinbonen, komkommer, de eerste venkel, en de trouwe sla die ons nooit in de steek laat.

Geniet van de vakantie, en laat je niet van streek brengen door het vele onkruid dat er aan komt... Dat proberen wij ook!


Fien.

Poperinge, 5 juli 2016



Hola Pola,


Er worden zowaar een paar mooie zomerdagen voorspeld! Hadden we daar effe nood aan?! We zullen dat onkruid eens te lijf gaan onder de stralende zon... Houd moed beste wortelen: de redding is nabij!
De afgelopen week hebben we spruitjes, boerenkool en savooien geplant tussen de buien door, onder het motto: moeilijk gaat ook. Samen met stagiaire Jana is namelijk alles mogelijk. Jammer genoeg was het haar laatste week. We zullen haar missen! Ook voor Willem is het aftellen nu. Het zal wennen zijn zo weer op m'n eendje.
In jullie pakket bloemkool van eigen teelt! Ik had de moed al laten varen (anders verzoop ze met al dat water). Begin april geplant... Maar kijk, drie maand later kunnen we ze dan toch oogsten, en mooi dat ze zijn! (Een paar slakken- en of rupsenhapjes buiten beschouwing gelaten).
En de eerst tuinbonen! Langzaam maar zeker geraken we uit het lastige 'te kort aan groenten' -parket.
Zoals gevreesd beginnen er wel ziektes nu de kop op te steken. Meeldauw in de ajuin, phytophthora in de aardappelen... Hoe kon het ook anders met zulk vochtig weer.
Niets aan te doen.


Tijd om onze batterijen op te laden aan de zon!


Fien.

Poperinge, 28 juni 2016



Yoyoyo,


Met tractor, maaier en schudder het rallyparcours rijden klinkt misschien stoer, maar in praktijk blijkt dat eerder bangelijk te zijn en niet in dank te worden afgenomen. A man 's gotta do what 's gotta do he. De Hooikansen zijn dit jaar eerder beperkt, dus elke maaikans moet met beide handen gegrepen worden. Nu ja, hooi is het evenwel niet geworden, maar het zit veilig in pakken en dat is ook al wat.
Hier en daar kunnen we genieten van een kleine zomerse overvloed. De komkommers hebben de voorbije week goed gegeven en ook de tomaten doen er nu aan door. Voor de capucijners is het afgelopen. Zij zitten voor het eerst en het laatst in het pakket.
Met zulk onzeker weer is het niet een kwestie van dag tot dag te leven, het is elk moment afwachten en zaaien en planten wanneer het maar kan.
Jaja, zo leer je flexibel zijn.

Komende vrijdag instant kaffé: welkom!


Fien.

Poperinge, 21 juni 2016



Dag allemaal,


Het weer begint serieus op m'n systeem te werken. De zomer is dit jaar een evenement waar iedereen op zit te wachten, maar dat maar niet van start gaat. Het veld is ongelukkig en het gras ligt al te composteren terwijl ik de kans nog niet gehad heb om het te maaien.
Ook het pakket mist zomerse uitbundigheid. Door de schaarste zijn groenten duur, waardoor de omvang van jullie wekelijkse portie kleiner wordt. Het enige wat we kunnen doen is hopen op beterschap.
Maar met fierheid presenteer ik jullie wel de eerste komkommers van eigen kweek! Er zijn er momenteel nog onvoldoende om iedereen te voorzien, maar geen paniek, jullie komen allemaal aan de beurt. Bovendien kleuren de eerste tomaten hier rood, dus ook die zijn op komst. In afwachting zorgen zus haar aardbeitjes voor een vrolijke noot.
Een heleboel vrolijke noten zullen op 1 juli van de partij zijn op ons eerste instant kaffé van het seizoen. Maar eer het zo ver is moet er nog hard gewerkt worden, vandaar dat we op 25 juni de handen nog eens in elkaar slaan op de open werkdag. Alle hulp is heel erg welkom!


Fien.

Poperinge, 14 juni 2016


Dag allen,

Het weer vindt z'n draai maar niet. Het rolt onrustig van het ene uiterste in het andere. En hoewel de groenten doorgaans erg meegaand zijn, hebben ze het momenteel toch kwaad. De peulen en erwten staan geel en dragen weinig vruchten. De spitskool wordt paars en groeit nog nauwelijks. De enige die het helemaal naar hun zin hebben zijn de slakken. Zij aten reeds met plezier m'n eerste twee lichtingen boontjes integraal op.
Maar in feite mogen we niet klagen. Als je de nieuws- en weerberichten hoort dan blijven onze contreien nog behoorlijk gespaard gebleven.
In de tunnels gaat het vrij goed. De komkommers zijn erg gelukkig, en komen weldra in jullie pakket. Ook de paprika's hebben het wel naar hun zin. Enkel de tomaten krullen hun blad door één of ander gebrek. Alleszins niet aan liefde en zorg, dat kan ik verzekeren!
De droge warme dagen van vorige week hebben we goed benut. Met m'n super-stagaire-team (Manon, Jana, en Willem) hebben we de rode en witte kool uitgeplant, wortelen en pastinaak zijn gezaaid, voederbieten, knolselder, en ajuin zijn geschoffeld.
De eerste snede gras zit in plastiek pakken. Hooi hadden we uiteraard liever gezien, maar zoals de loonwerker troostend zei: “he hoat hoe teete en wi joenk”. En dat is natuurlijk het voornaamste.
En dan hebben we nog een blijde boodschap van zuster Stek: er zijn aardbeien à volonté! Jeuj! Bestellen kan bij info@stek.be 4euro/bakje (We leveren ze mee met de groentenpakketten).

Santé!


Fien.


 

Poperinge, 7 juni 2016



Aloha,


Ik voel me soms meer gokchinees dan boer. Gisteren na lang twijfelen besloten om dan toch het gras dat het platst lag te maaien. Toegegeven, het is een gok met vrij hoog risico. Hooi zullen we er wellicht niet van kunnen maken, maar ik hoop het dan toch ten minste vrijdag veilig in pakken te krijgen.
Het veld begint te bekomen van haar 'bijna-verdronken-ervaring'. Onvermijdelijk krijgen een aantal gewassen door het geleden gebrek aan zuurstof geel blad, en staan ze er wat slapjes bij maar al bij al lijkt het nog mee te vallen.
In jullie pakket deze week: wederom frisse busselwortel van Walter en Roos, spinazie van collega Bert, en de rest van onze eigen bodem. De koolrabi heeft te lijden gehad onder veel enthousiaste slakken, daardoor heeft z'n huidje ruwe plekken, maar de inhoud is gelukkig nog ok.
En dan nog dit: de vakantiemeldingen beginnen stilaan binnen te lopen. Graag zou ik jullie willen vragen het pakket door te geven aan mogelijks geïnteresseerde mensen als jullie op vakantie zijn. Het is voor ons erg belangrijk dat we in het hoogseizoen niet blijven zitten met onze groentjes, bovendien zijn een paar pakketten extra zeer welkom :)

Alvast bedankt voor de moeite!
Geniet van de warmte zolang het niet dondert!


Fien.

Poperinge, 31 mei 2016



Ahoi scheepskamaraden!


't Zal wel zijn dat zwembanden en opblaaseendjes 's zomers bij de boerderij horen, maar dan toch op een lichtelijk andere manier dan momenteel het geval is.
Na het uitplanten van de pompoenen en courgetten was een beetje water wel aan de orde, maar ik heb het niet durven denken, laat staan onder woorden brengen, omdat ik dat al ken, die gasten van hierboven: ah gij vraagt regen? Hier se!
Het veld zag er deze ochtend uit als een broedgebied voor watervogels, de koeien hebben een verdronken weide, en het gras dat op het punt stond hooi te worden plakt tegen de grond... Enfin, voor de rest zijn er geen potten gebroken, al heeft het striemen van regen en wind de groenten, die net goed aan de groei zijn, geen deugd gedaan.
Krachtboer-festival het voorbije weekend, dat het op wonderbaarlijke wijze droog gehouden heeft, en het weerzien van zoveel mooie mensen en initiatieven daarentegen heeft de boer deugd gedaan!
Het veld mag er dan erg verregend bij liggen, de pakketten zien er wel blij uit, vind ik. Met verse busselwortel van Walter en Roos, het prille begin van onze peultjes, en de allereerste spitskooltjes.


Laat het jullie smaken!

Fien.

Poperinge, 24 mei 2016



Beste allen,


Excuses voor de slechte kwaliteit van de bloemkool. Ik weet niet wat ik met de situatie moet aanvangen. Het gaat om overmacht in zekere zin. Doordat we zelf momenteel nog onvoldoende groenten hebben om het pakket te vullen, zijn we genoodzaakt aan te vullen met het aanbod van anderen. Helaas laat de kwaliteit vaak te wensen over, wat ik erg moeilijk te verantwoorden vind ten aanzien van jullie. Frustrerend!
Ik spreek het veld en de tunnels dagelijks bemoedigend toe, maar verder valt daar niets aan te forceren.
Een beetje warmte zou al wonderen kunnen doen. Het wonder dat we volgende week spitskool en peultjes zouden kunnen oogsten bijvoorbeeld. Laten we hopen!
Aan de plant- en zaai ijver kan het alleszins niet liggen. De pompoenen en courgetten gaan deze week de grond in, de prei en kool- opkweek staat al boven, evenals de boontjes, warmoes, patatjes, bieten, venkel, selder, koolrabi, enz. Het komt er aan!


Fien.


Poperinge, 17 mei 2016



Hallokes!


Hoe toepasselijk, dat kan geen toeval zijn: de groenten in het pakket zijn deze week allemaal effectief groen(te). Met sla, andijvie, raapsteeltjes en rucola van eigen kweek.
De gezapige zondagsregen heeft deugd gedaan. Het veld begint er stilaan bewoond uit te zien, en dat is fijn.
Ook op en rond het erf is er steeds meer roering. De koeien lopen buiten, Karolien en Betje zitten in de peloese, we hebben een kip met kuikentjes die zich vrijelijk in het ronde beweegt, en binnenkort komen er nieuwe bewoners: 2 biggen.
Momenteel zijn we redelijk goed mee met het werk, al begint het onkruid nu fel te steken. Wiede wiede woep wil dat zeggen. Op de knietjes.
In de tunnels is er ook vanalles gaande. We hebben komkommer en paprika geplant, en aan de tomatenplanten hangen de eerste tomaten. Alles groeit en bloeit, wees verheugd!


Fien.


Poperinge, 10 mei 2016



Wees gegroet gij goede groenteneters!


De regen valt druppelsgewijs, en dat zou gerust wat meer mogen zijn. De afgelopen week hebben we geplant en gezaaid gelijk gek, en al die tere plantjes zouden erg gediend zijn met een flinke slok water, de knolselder niet in het minst.
Behalve druk, was het ook een pech week om u tegen te zeggen. Alles wat maar enigszins kon mislukken of in panne vallen heeft dat gretig gedaan. Maar we hebben prachtig weer gehad en dat maakt veel goed.
Veel volk hebben we overigens ook over de vloer gehad. Momenteel logeren hier 2 stagiaires van de Steinerschool van Gent, Landwijzer (de landbouwopleiding die ik gevolgd heb) is op bezoek geweest, en de Freinetschool kindertjes zijn ook nog eens langs gekomen. De blijheid en het enthousiasme dat zij meebrengen is fijn.
Het pakket samenstellen vraagt tegenwoordig het uiterste van mijn creativiteit. Alles heeft z'n tijd nodig. De overvloed zal dus nog een tijdje uit blijven, maar we oogsten de allereerste sla van het veld, en dat is toch al iets. Je zal merken dat de kropjes nog klein zijn en veel hebben meegemaakt (koude, natte, wind en slakken), maar dat maakt hen des te karakteristieker. Uit de tunnel hebben we terug rucola, en uit een veldhoekje hebben we kruidenbusseltjes getoverd. De koolrabi van Hebben ziet er maar triestig uit. Onze excuses daarvoor. Ik veronderstel dat het voor hem ook niet gemakkelijk is.

Vier de lente met salades en rauwkostjes!


Fien.

Poperinge, 3 mei 2016

 
Het kan verkeren!


Vorige week winters, deze week zomers. Het liefst hebben we dat in die volgorde natuurlijk. De koeien kunnen nu naar buiten, en de vreugde die daar gepaard mee gaat is ontroerend. Eerst is er ongeloof: ze waren door de lange winter helemaal vergeten dat de achterpoort van hun stal open kan. Maar als de geur van vers gras hun neus prikkelt, zijn ze niet meer te houden. Elegant kan je hun huppelpasjes nauwelijks noemen, maar schattig zijn ze des te meer.
Het wordt een drukke tijd. Nu we wat achter zitten op schema is een serieus inhaalmanoeuvre aan de orde. Planten en zaaien à volonté dus. Maar de doeken kunnen nu van de vollegrondsteelten af gehaald worden, en dat is een mooi zicht.
De erwten, peulen en capucijners hebben draad gekregen, en zijn daar blij om. Ze kunnen nu beginnen klimmen, elke dag een stukje dichter bij de zon.
Voor het pakket moeten we voorlopig nog beroep doen op collega's. Koolrabi, sla en andijvie (voor de grote pakketten) hebben we uit eigen tunnels, paksoi komt van bij Walter Cambi. Voor de prei is het nu echt de allerlaatste keer. Geniet er dus maar van, want het zal tot eind oktober zijn.

En wat mij betreft is het tot volgende week.
Laat de zon in je hart!


Fien.




Poperinge, 26 april 2016



Awel merci,

't Gaat nu nog een beetje beginnen winteren ook verzekers! We kijken al tegen mei aan... Met dikke muts, wollen sjaal, en koude tenen. Maar dat kan ons er niet van weerhouden de aller allereerste sla uit eigen tunnel te oogsten?! En daar zijn we fier op! De 'lente-uitjes' begrijpen er natuurlijk niets van: lente? Groene selder en wortelen komen van bij Hebben. Als we een beetje samenleggen krijgen we het pakket gevuld.
De prei gaat nu snel achteruit. We geven telkens een beetje meer mee, ter compensatie van eventuele schieters die we over het hoofd zouden zien.
Al te gaar kijken we uit naar warmte. De koeien (+kalfjes) blijven in afwachting liever nog wat in de stal, de aardappelen staan nog niet te popelen om geplant te worden, en de erwten liggen liever nog even onder doek dan in weer en wind aan een klimdraad te staan.
Maar in weer en wind is er wel gewerkt op de werkdag afgelopen zaterdag. We kregen hulp van onze trouwe helpers en zijn er samen nog eens in gevlogen. Het erf is weer wat toonbaarder, de melkverwerkingsruimte begint vorm te krijgen, en de hoge bomen vangen nu ze geknot zijn minder wind.

Als je je komend weekend warm wil lachen, dan kan dat met Steven Mahieu die zaterdag naar haute culture komt.
Als je je warm wilt koken dan kan dat met Anna: op 18/05 'seizoensgebonden koken' en op 15/06 'koken zonder vlees' telkens van 19u30-21u30. Je kan je inschrijven op info@stekvzw.be, 15€pps.

Ziezo.

Fien.


Poperinge, 19 april 2016



Hali halo,


Op geheel eigen wijze geeft ieder hier uiting aan z'n lentekriebels. De kippen zijn fanatiek aan het broeden geslagen op de meest onmogelijke plaatsen, maar ze nemen de competitie bloedserieus. De kalfjes nemen het leven veel luchtiger op en huppelen onbekommerd en vrolijk door de stal. En de katten lijken wel hangbuikvarkens. Dik en loom bewegen ze zich voort. Dat belooft!
Desondanks komt de landbouwlente dit jaar maar traag op gang. Het blijft wat te fris en aan de natte kant om er volledig in te vliegen. We laten alles onder doek, en gaan erg omzichtig te werk als we ons op het land begeven.
Geduld is een mooie deugd, maar moeilijk op te brengen als veel te doen is.
Aan de geringe omvang van het pakket is het nog even wennen. In vergelijking met het dubbele winterpakket, ziet het er weinig uit. Dat komt ook omdat voorjaarsgroenten duurder zijn. Ze groeien langzamer en hebben meer zorg nodig.
We slaan ons samen door de voorjaarsschaarste heen. Met energie van de zon, en de weelde van de zomer in het vooruitzicht lukt dat wel. We hebben immers al verse rabarber en bieslook, en zo komt er elke week wat nieuws bij!


Fien.


Poperinge, 12 april 2016

Hola!

Er zit schot in de zaak, dat is het minste wat je zeggen kan! Op vlak van werk is dat positief. Er is veel werk, er wordt hard gewerkt, dus op korte tijd is er weer veel gebeurd. Maar het is niet gemakkelijk om het hoofd koel te houden en de kalmte te bewaren als eigenlijk alles tegelijk moet. Op vlak van groenten zie ik het uiteraard minder graag opschieten. We hebben nu alle prei gerooid en in de frigo gestoken om er nog zo lang mogelijk mee verder te kunnen, want hij was tegen het opschieten aan. Ook de rucola, raapstelen en postelein gaan nu snel erop en erover. Voor de winterpostelein en de witte kool is het trouwens de laatste keer. De winter is nu écht voorbij. Vorige week hebben zowel Tammie als Marie een kalfje op de wereld gezet, en wij hebben ze gedoopt: Ludo en Léon.
De liefde in de stal is erg groot, er wordt bekept en geknuffeld. Alle koeien zorgen mee voor de twee pagadders, elk om beurt.
De kippen kijken tegen ophokplicht aan. Ze hebben mijn groentenveld ontdekt waar ze lustig alles uitdabben wat ik net geplant heb, en dat kan uiteraard niet zijn. Zus en Babaï hebben het mooiste kippenhok ooit gemaakt van onze oude driewielkar, en het voorste fruitweitje is best gezellig, bij Karolien en Betje, dus ze zullen het zo kwaad nog niet hebben.
En dan heb ik nog een aantal boodschappen van algemeen nut:
Opgelet: dit is terug het eerste wekelijkse pakket. Er liggen dus wat minder groentjes in jullie bak, maar geen nood, volgende week zijn er weer verse! Voor degene die hun zomervakantie al aan het plannen zijn: probeer alsjeblief ook een bestemming te vinden voor jullie pakket. Geef het bvb door aan degene die de hond komt eten geven en de vis uitlaat. 's Zomers draaien onze groenten op volle toeren, en het zou erg jammer zijn mocht iedereen dan afzeggen. Bovendien kunnen er op deze manier nieuwe mensen kennismaken met onze groentjes, en elke uitbreiding is erg welkom. Voor hen die benieuwd zijn hoe zus het heeft gesteld op weg naar Compostella: nu vrijdag 15 april om 20u doet zij haar verhaal hier in de Helleketelweg 15, Poperinge. Zaterdag 16 april van 9u tot 13u kan je op diezelfde locatie een wilgenhut leren bouwen. Grijp je kans! 9euro pps, kinderen gratis, per volwassene max 1 kind. Woensdag 20 april: koken met Anna, 19.30u-21.30u, 15euro pps. Zaterdag 23 april: werkdag op Stek, 9u – 17u, gratis :) Zaterdag 30 april: Haute Culture: Steven Mahieu, 20.30u, 7euro pps

Je ziet: voor elk wat wils. Hopelijk tot gauw op 1 van onze activiteiten!

Fien.



Poperinge, 29 maart 2016


't Is gebeurd!


Geploegd, geplant, gezaaid, de tunnels vastgehouden toen het gisteren vreselijk hard waaide uit de verkeerde richting, en eitjes gezocht natuurlijk. Hier zijn het niet de hazen, maar onze kippen die het verschrikkelijk lollig vinden om hun eieren op de meest excentrieke plaatsen te deponeren.

Het lijkt eigenlijk wel of al onze dieren prettig gestoord zijn. Zo heeft Betje beslist dat ze kost wat kost mee wil gaan ploegen met Karolien. En dat kunnen we met man en macht niet voorkomen. Het levert ons wel de meest vertederende momenten ooit op...

We zijn vrijdag de prei beginnen rooien en in de frigo steken omdat ze anders zou kunnen beginnen opschieten. En wat bleek? Pret verzekerd! Dus als jullie graag extra prei hebben voor in de diepvriezer laat gerust wat weten, dan maken we een koud preisje.

Eindelijk is het zo ver, we hebben de eerste raapsteeltjes (een absolute hit in Nederland) en rucola uit eigen tunnel kunnen oogsten! Wat een heerlijk lentegevoel. Dat is natuurlijk nog maar een pril begin, maar ik zeg altijd: alle begin is pril.


Smakelijk!


Fien.


Poperinge, 15 maart 2016



Olé olé,

Ik voel zowaar een zonneslagske! Dit prachtige lenteweer is dé natte/droge droom van elke boer. Er is geen houden meer aan. Ik heb dus ons Karolien van stal gehaald, en we zijn het land beginnen opentrekken zodat het wat kan luchten. Als alles volgens plan gaat kunnen we overmorgen ploegen. Voor Betje, ons mini haarschaap is dat slecht nieuws, want zij wijkt doorgaans geen 10cm (letterlijk) van Karoliens zijde, en moet haar dikke (letterlijk) vriendin nu hele dagen missen. Ze loopt dan ongerust blatend heen en weer langs de draad tot we terug zijn. Zo komt elke avond alles gelukkig goed.
Deze week komt het eerste plantgoed voor de tunnel toe: sla, andijvie, koolrabi, bloemkool en chinese kool. Allemaal erg beloftevol. Jammer genoeg gaan jullie nog een beetje geduld moeten hebben eer dit zich ook in het pakket weerspiegelt, maar geloof me, het komt er aan.
In dit pakket zorgt Nicole voor de vrolijke noot met een bosje kervel. Heerlijk voor een lente-soepje. Onze winterpostelein gaat ook helemaal uit haar dak, dus we delen in deze vreugde met een extra grote portie. Aardpeer zit voor het eerst dit jaar in het pakket. Hier zijn de kinderen dol op deze 'kabouterknolletjes'. Als jullie er niet zo goed weg mee weten kan het receptje in bijlage misschien helpen.
De witte kooltjes lijken misschien winters, maar er valt zo een heerlijk lente-slaatje mee te maken dat ik het elke dag eet.
Aardappelen hadden jullie misschien niet verwacht in een groentenpakket, maar ze hebben het vorig jaar zo goed gedaan dat we er nog in overvloed hebben. Ik zorg wel voor enkele tips.
En dan nog een boodschap van algemeen nut. In het vorige pakket zat er hier en daar een rode kool die vanbinnen niet goed meer was, zo hoorde ik achteraf. Als jullie ooit groenten tegenkomen waar iets aan scheelt, laat het me dan alstublieft weten! Van buitenaf is dat niet altijd te zien. En het is uiteraard belangrijk dat de geleverde kwaliteit in orde is. Jullie bewijzen ons een grote dienst door open te communiceren over dingen die goed of niet goed gaan. Alleen zo kan het systeem optimaal functioneren en verbeteren.

Geniet van het prachtige ontwaken der natuur!

Fien.


Poperinge, 1 maart 2016



Kadékes,


Als er in mijn buik de afgelopen dagen beweging zat, dan is dat niet van een kalfje, of twee, maar van overduidelijke lentekriebels. En net als die lelijke vreemde katers die hier het erf belegeren, en onze snoezepoezen beloeren, (en bespringen), voel ik de drang om te zaaien. Spinazie, raapsteeltjes, radijzen, rucola, … Ik heb me uit alle macht moeten bedwingen om niet in 1x alle drie de tunnels vol te zaaien.
Dat om jullie maar te zeggen dat hier wel degelijk werk wordt gemaakt van een heerlijk lente-alternatief ter vervanging van de winterkost. Maar het zal er om spannen, want vroeger dan andere jaren beginnen we nu al serieus door onze voorraden heen te geraken. Rode kool is op, wortelen zijn de laatste, spruitjes ook, pastinaak mindert zienderogen.
In dit pakket hebben we dus voor de verrassing schorseneren gestoken. Voor hen die niet weten wat ze daar nu weer mee moeten aanvangen kunnen de receptjes op de ommezijde misschien raad brengen.

Succes ermee!

Fien.

Poperinge, 16 februari 2016



Lieve stormvogels,

Wat een stralende lentedag vandaag. De zon die behaaglijke warmte geeft, de vogels die hun lenteliedjes met volle borsten repeteren, de krokussen die ontdooien uit de nachtvorst... Wat een verschil met deze tijd vorige week, toen de wind nog rond het huis gierde, en ik 's nachts bang m'n hart vast hield. Gek eigenlijk he, dat een mens z'n hart vasthoudt. Alsof dat het eerste zou zijn dat gaat waaien.
M'n grootste bezorgdheid betrof natuurlijk de vers opgezette tunnels, maar die hebben gelukkig goed stand gehouden.
We zijn bijna klaar met spitten. De grond nog een beetje laten drogen en dan kunnen we beginnen zaaien. Wat een heerlijk moment. Hét startschot. 't Is te zeggen, één van de vele startschoten die gelost worden in de loop van het voorjaar. Want voor alles is er een eerste keer.
Zo ook de eerste keer veldsla in het pakket. Mooie kwaliteit, afkomstig van collega Hebben. En paksoy. Die heeft het blijkbaar iets moeilijker gehad, maar het is eens wat anders. De postelein in onze tunnel groeit nu gelijk gek. Mooi om zien. Af en toe loop ik hobbymatig door de tunnel om de enorme groeiste te voelen.
Zus is nu ruim halverwege op haar staptocht naar Compostella. Al bij al stelt ze het goed, maar de last van haar zware rugzak begint haar parten te spelen. Haar kennende zal ze niet plooien. We hopen alleen dat ze ook voldoende kan genieten van deze unieke ervaring!
Hier thuis missen we haar uiteraard, maar gelukkig word ik bijgestaan door een zeer deskundig en fijn team van pakketten-makers: Els en Stien, en m'n twee trouwe stagiaires: Manon en Willem.
En zo bereiden we ons hier op de boerderij stilaan voor op op het nieuwe teeltjaar.

Geniet van de zon!

Fien.

Poperinge, 2 februari 2016



Hali halo,


Hoewel zelfs degene die al het verst is nog twee maand te gaan heeft, is het toch al goed voelbaar, dat prille leven in hun buik. Vooral 's morgens, als ik tijdens het melken nog dromend tussen hen in sta, krijg ik af en toe een por uit onverwachte hoek. De koe in kwestie kauwt onverstoorbaar door en doet alsof haar neus bloed. Per slot van rekening kan ze er niets aan doen dat het kleintje in haar buik een huppelpasje maakt.
En dat zelfde gevoel bekruipt me als ik naar het veld en de natuur om me heen kijk: de lente is nog niet geboren, maar vanuit moeder's buik geeft ze af en toe een speelse duw. Dat uit zich in de vogels die terug frivoler fluiten, sneeuwklokjes die hun kopjes boven steken, knoppen die zwellen enz.
Om van pure vreugde te beginnen zaaien is het nog wat voorbarig, maar Willem (onze Landwijzer-stagiair) en ik zijn alvast de tunnel beginnen spitten.
Aangezien onze eigen voorraden beginnen slinken (ajuin en knolselder zijn op), hebben we het pakket wat opgevrolijkt met het aanbod van collega telers. Zo is er nog eens witloof bij, rucola van Dirk Hebben, en appeltjes omdat het lichtmis is!



Fien.

Poperinge, 19 januari 2016



Ja lap zeg,

Overvallen door de vorst in hoogsteigen persoon. Het was nochtans ruimschoots voorspeld, maar je denkt nogal graag dat het zo'n vaart niet lopen zal... Nu, we waren wel enigszins voorbereid, de prei was netjes optijd gerooid, en ook de pastinaak was al uit. Enkel de spruitjes zijn diepvries-spruitjes geworden... Wat op zich niet zo'n ramp is, alleen kan je ze best niet te lang laten liggen eens ze ontdooit zijn.
Het veld heeft hier deugd van. Het ligt er vorstelijk en vredevol bij. De wereld wordt er stil van, alsof alles wat enigszins bewegen kon vastvroor. Prachtig weer, zij het dan een beetje koud voor tenen en vingertoppen. De boerderijdieren hebben er geen last van, ze hebben immers een dikke vacht en een warme stal. Enkel de ganzen zijn wat van hun melk (of van hun eiwit) nu hun overstrominsgebiedje een schaatspiste geworden is.
En hoe gaat het met jullie, lukt het een beetje met de wintergroenten? Ik weet het, dit is geen gemakkelijke periode. We doen dan ook ons best zo veel mogelijk variatie te bieden, maar ik kan me ook maar bewegen binnen het eerder beperkte aanbod dat er 's winters is, en trachten creatief te wezen. Hopelijk houden jullie vol. De twee extra tunnels zijn opgezet, zij beloven beterschap!

Fien.

Anna is niet meer te houden, ze schreef nog een vervolg aan haar kolen-special: Anna's kolen-special deel 2
Ik moet bekennen dat ik een fan ben van Jeroen Meus. Hij brengt me vaak op ideeën hoewel ik het lang niet altijd eens ben met z'n kookmethodes.
Vorige week kookte hij de savooikool papgaar in veel water en roerde daardoor een grote hoeveelheid melksaus. Dit kan absoluut beter: snijdt de savooi dun, fruit een gesnipperde ui in boter en meng er de savooi onder. Blijf er de eerste 5min bij en schep voortdurend om, laat daarna nog 5min nagaren in de pan met het deksel erop. Geen water toevoegen! Kruiden met peper en zout. Eventueel een saus bijvoegen met kurry op pindakaas.
Koolsla voor bij de frieten: witte kool en ajuin raspen, yoghurt en of mayonaise toevoegen, kappertjes of augurk-stukjes onder mengen.
Boerekool op z'n hollands: de nerven eruit halen en meekoken met de aardappelen, puree van maken en dan met kaas of rookworst.

Een goede tip voor boerenkool kreeg ik van Filip: de boerenkool drogen in de oven (niet hoger dan 40°C), en eventueel besprenkelen met olijfolie en zout. Is knapperig als chips!

Poperinge, 5 januari 2016

 
Hopsa,


Daar zijn we weer, een jaar later. Putje winter, al is er niets dat dat laat vermoeden. Het veld doet een poging tot winterslaap, maar zonder zacht wit dekentje, en met het water aan je lippen, is dat niet zo evident.
De koeien en ikzelf daarentegen hebben absoluut geen probleem met eender welk slaapje. We genieten met volle teugen van de lange avonden, zij in hun stal, ik bij de kachel.
De bewaargroenten hebben door de warmte besloten hun slaapje over te slaan. De wortelen en rode bieten lopen al volop uit, en ook de aardappelen openen hun oogjes.
Buiten op het veld nemen de spruiten stilaan buitengewone proporties aan, en onder de savooien bevinden zich exemplaren die ongetwijfeld in aanmerking komen voor een plaatsje in het guiness book of records... De grote-gezinnen-kool.
De slakken vinden het allemaal prima, en beleven de tijd van hun leven. Van postelein tot spruitjes, ze vinden het allemaal even lekker. En zo heeft ieder diertje zijn pleziertje.
Over het algemeen mogen we niet klagen, en zeker niet met een fonkelnieuw teeltjaar in het vooruitzicht. Het opmaken van het teeltplan, en het bestellen van zaad- en plantgoed, was alleszins veelbelovend. Met twee extra tunnels erbij kunnen we komkommers, tomaten, en paprika's telen: een nieuwe uitdaging!
En zo zijn er nog. Zus bijvoorbeeld is, zo mag ik wel zeggen, aan de uitdaging van haar leven begonnen. Te voet van hier thuis naar Compostella. Al het materiaal zelf dragen en slapen in een tentje. Met het weer van de afgelopen dagen lijkt me dat... een uitdaging.
En dan nog twee varia puntjes:
-Graag wil ik een woordje van dank placeren voor alle trouwe broodzakken-spaarders. Zeer fijn dat we op deze manier kunnen recycleren!
En graag laat ik het woord nu aan Anna, die een lofzang voor de kolen geschreven heeft. Haar stukje duiding bij deze niet altijd even geliefde groente, vinden jullie op de keerzijde van deze brief.

Fien.

 
Kolen-special, geschreven door Anna.

De kolen, ofwel de brassica-familie, behorende tot de kruisbloemigen, kennen we in heel veel verschillende verschijningsvormen nl spruitjes, savooikool, rode kool, witte kool, boerekool, bloemkool, broccoli, chinese kool, paksoi, raapstelen, rucola, radijs, rettich, zo heb ik ze geloof ik allemaal.
De kolen komen niet alleen in onze omgeving voor, maar ook in andere klimaten zoals Spanje,Egypte, Turkije, omdat ze zich goed kunnen handhaven onder warme omstandigheden, maar ook lang bewaarbaar zijn zodat het ook in de heetste periodes, als niets anders wil groeien door de droogte, gegeten kan worden.
In koudere gebieden zoals Noorwegen, Polen, en de Sovjet-Unie, is witte kool, naast uien de belangrijkste groente. En wist je dat er in vele Amerikaanse streken er dagelijks koolsla op tafel staat?

Als je naar het uiterlijk kijkt van bijvoorbeeld de meest voorkomende kool, witte kool, dan zie je een mooie vaste vorm, middenin, een sterke pit vanwaaruit de bladeren zeer harmonisch en dicht op elkaar zijn gegroeid, als een omhulling vanuit een centrum, als laagjes rond een warme buik. Maar ook met een stevige korte steel, fier opgericht, als een ruggengraat.
Vergelijk dat eens met een krop sla. Een heel ander gevoel. Het helpt om naar de gestalte van de groente te kijken om de “waarde” die het in onze voeding heeft te leren zien.

Met de bereiding van de kool bepaal je veel van de verteerbaarheid. Vroeger, en nu soms nog, werd kool heel lang gekookt, waardoor het papgaar werd, maar erg moeilijk verteerbaar. Nu weten we dat kort roerbakken in de wok, of met wat boter en een uitje kort stoven de smaak beter maakt, en ook de verteerbaarheid.
Zelfs kleine kinderen kunnen kool goed eten, zeker als we de smaak wat opleuken bijvoorbeeld door de witte kool wat curry, stukjes wortel, prei, enz te mengen, of spruitjes met een sausje met kokos of pindakaas enz.
Maar net as bij alle smaken moeten kinderen ook aan de koolsmaken wennen.

Zoek eens nieuwe combinaties:
-Op zondag een quiche met witte kool, wortel, en ui. Kort stoven met boter, vorm bekleden met deeg, vullen met groentemengsel, overgieten met los geklopt ei en room, en een half uur in de oven.
-Stoofpotje met stoofvlees en uien, daarbij aardappelpuree en gestoofde rode kool met stukjes appel.
-Ovenschotel met gehakt, savooikool met curry, en daarop aardappelpuree.
-Amerikaanse koolsla: witte kool raspen, mengen met geraspte ui, yoghurt of platte kaas, eventueel mayonaise, tuinkruiden enz.
-Rode koolsla: geraspte rode kool mengen met geraspte appel, stukjes appelsien, eventueel gember, rozijnen, kaneel, enz.

En als je thuis lastige pubers hebt, of zelf de hele dag doorbrengt op kantoor, dan kan een beetje rauwkost van kool je wat te verstouwen geven. Probeer het maar eens!

Anna.


Poperinge, 15 december 2015

 
Liefste schaapjes,

Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik heb zo het gevoel dat hier op de boerderij de rolverdeling voor het kerstspel al lang heeft plaatsgevonden. In de koestal rommelt Marie verwoed in de voederbak. “Waar is dat kerstekind nu gebleven?”, terwijl Rosa aan het timmerwerk rammelt als een echte Josef. Tammie vertoont duidelijk de gedragingen van een engel, en Evie die van een os.
De rol van ezel lieten ze voor mij.
Het veld ligt er koud en nat bij. Hoewel de temperatuur nog verre van winters is, voelen we het toch al af en toe aan onze tenen en vingertoppen bijten bij het oogsten van de prei en spruiten. De warmte van de kachel 's avonds krijgt daardoor des te meer appreciatie.
En in het kader van het naderende jaareinde past natuurlijk ook de uiting van onze grote appreciatie ten aanzien van jullie. Het engagement dat jullie aangaan door te abonneren op een groentenpakket is voor ons van levensbelang. Jullie steun betekent dan ook erg veel, waarvoor dank!
Dit is het laatste pakket van het jaar. Het eerste van volgend jaar zal zijn op 12 januari 2016. Er zitten dus drie weken tussen, daarvoor diende het pompoenpakket van een paar maand terug.
We hebben getracht deze editie een beetje feestelijk te maken met witoof (klein maar fijn), en ingezuurde courgetten. Voor de boerenkool, die misschien iets minder gekend is, heb ik een paar tips. Bewaren kan je gemakkelijk door hem buiten met z'n steel in de grond te steken, en er een plastiek zak over te trekken. Wat ook handig is, is van de bladeren er al af te halen en ze in een zak in de diepvriezer te steken. Bij het uithalen kan je ze in bevroren toestand fijnkloppen, zo hoef je het niet meer te snijden. Bovendien wordt hij iets zoeter van smaak door de vorst.

Ziezo, rest mij nog jullie een gezellige kersttijd te wensen en het nodige geluk voor het nieuwe jaar!

Fien.

PS: Bij deze brief vinden jullie het verhaal van zus, zij zal het
jaar beginnen met te voet naar Compostella te gaan.

Poperinge, 1 december 2015

 
Bonjour!


Dat is zowat het enige gereedschap ter mijner beschikking om mezelf in geuren en kleuren op Franstalige wijze uit te drukken. Daarmee, en met een brede glimlach zijn we de voorbije week met 250 fietsers van de climate express naar Parijs getrokken om vriendelijk doch vastberaden onze dringende vraag voor een degelijk klimaatakkoord te laten weerklinken. We trotseerden zware hellingen, lange afstanden, weer en wind, omdat na de afgelasting van de geplande historische klimaatmars waarop 1.000.000 mensen verwacht werden, alle kleinere acties des te belangrijker worden.
Vandaar een warme oproep om aanstaande zondag 6 december massaal aan de verplaatste mars in Oostende deel te nemen.
En intussen heeft een klein maar dapper leger, bestaande uit zus + kids, vrienden en stagiaires de boerderij overeind gehouden.
Een heel gerust gevoel om alles in goede handen te kunnen achterlaten voor een tijdje, maar toch ook wel fijn om terug thuis te zijn, zij het een beetje ziek.
De prei begint met al die regen een wat te roesten, maar ze is nu wel mooi dik, daar ben ik blij om. De spruitjes zijn gigantisch omdat ze met de warmte blijven groeien, net als de postelein die ook van geen ophouden weet.
Voorlopig gaat het nog redelijk, maar ook voor de bewaring van de wortelen, rode biet, en kolen is het wat aan de warme kant. Hier en daar beginnen ze al wat te schieten.

Voor de rest gaat het prima!


Fien.


PS: Niet vergeten: 10 december klantenbijeenkomst. Mensen die graag willen kennismaken met onze groentjes of wat meer uitleg wensen, zijn natuurlijk ook van harte welkom!


Poperinge, 17 november 2015


Lieve mensen,


Onstuimig weer, woelige tijden. Vraagt om dicht bij elkaar en bij de kachel te kruipen. Vraagt ook om stevige kost, groenten die je met je voeten op de grond houden als de wind je van je sokken dreigt te blazen.
Het pakket zit in de overgang (verschiet dus niet als het je blozend aankijkt...) De laatste pompoentjes, de laatste kleine preitjes (we vatten vanaf nu een groter stuk aan), een klein knolseldertje (die zijn nu eenmaal niet verder geraakt dan dit), een halve rode kool om jullie niet te bruuskeren, en veel postelein. Daar is werkelijk geen rem op te zetten, die groeit razendsnel. Bij de bewaarbaarheid van de groenten heb ik m'n vraagtekens. De ajuin doet het alleszins niet goed. We geven jullie telkens wat meer mee om te compenseren mochten er slechte tussen zitten. Ik weet niet waar het aan ligt, de groei-omstandigheden waren nochtans perfect...
Dat waren de omstandigheden voor de varkens ook, vandaar dat hun tijd om te gaan gekomen is. Mochten jullie graag één of meerdere vleespakketten bestellen, gelieve een mailtje te sturen naar info@stoppel.be.
Dan is er ook nog opbeurender nieuws: er zijn nog plaatsen voor haute culture: 28 november: Kris Dane. Als je zin hebt in een gezellige avond kom gerust langs! Wel graag een seintje vooraf.
En dat geldt ook voor onze jaarlijkse klantenbijeenkomst. Donderdag 10 december om 20u, verwelkomen we jullie graag in grote getalen in de helleketelweg 15, om samen het voorbije jaar te evalueren en ervaringen uit te wisselen in de hoop nog beter op elkaar afgestemd te geraken.

Tot binnenkort!

Fien.



Poperinge, 3 november 2015


 
Beste begenadigden,


Hoe herfstig kan de herfst zijn. De bomen eerst in vuur en vlam, vervolgens vormt hun gebladerte een gouden tapijt op de grond. Een adembenemend kleurenpalet waarmee de zon een spel speelt.
Het uur is niet meer wat het was, maar de haantjes hier laten zich zomaar niet van de wijs brengen. Voor de zekerheid kukelen ze dag en nacht tegen elkaar opbiedend. De kippen beleven de tijd van hun leven. Onder de notelaar zitten ze gespannen te wachten tot er een auto voorbij rijdt. Krak krak krak, er sneuvelen een paar noten, en de hele meute stuift er op af.
Voor de koeien is het een periode van rustig soezen in de stal, en me telkens ik passeer zeer nadrukkelijk nakijken, opdat ik toch zeker niet zou vergeten hun op regelmatige tijdstippen van lekkers te voorzien.
De boerderij lijkt zich stilaan klaar te maken voor haar winterslaap, maar zo ver zijn we nog niet. De grote rooiwerkzaamheden zijn nog volop aan de gang. Wortelen bijvoorbeeld, een werk van lange adem.
En tussen twee partijen door mest uitrijden zodat het grasland voor de koeien zich kan voeden. Een parcours met meerdere hindernissen. Aan een mestkar kan er blijkbaar heel wat breken...
Het pakket kunnen we blijvend voorzien van sla. Te gek voor woorden eigenlijk. Begin november... Desondanks zijn we gestart met het snijden van de winterpostelein. Die heeft intussen niet stil gezeten. De winterprei blijft een beetje aan de kleine kant. Die voelt natuurlijk ook aan dat het nog vroeg is om te winteren.
Spitskool is de laatste keer. Laat ons zeggen dat het welletjes wegeest is.

Fien.

Poperinge, 20 oktober 2015
 
Aandacht aandacht!

Dit is een dubbel pakket. Dat wil zeggen dat de eerstvolgende levering 3 november zal zijn. Mocht het angstzweet u al uitbreken bij het gedacht dat een 2de koelkast aanschaffen onvermijdelijk wordt ter overbrugging van deze periode, dan kan ik u geruststellen: de meeste van deze groenten kan je gemakkelijk vers houden in een kelder, berghok, of zelfs buiten. Let wel: probeer ervoor te zorgen dat er geen tocht of wind aan kan, want dan drogen ze snel uit. Best afdekken met wat plastiek (vb prei, wortelen, spitskool, venkel...). Ajuin kan je best niet te koud leggen en goed droog bewaren. Er zijn er hier en daar reeds gedetecteerd met bruine ringen aan de binnenkant. Dat kunnen we aan de buitenkant onmogelijk zien, daarom geven we jullie telkens wat meer ajuin mee, voor het geval jullie uitval zouden hebben.
De bladgewassen lopen nu écht op hun laatste beentjes. Wacht dus niet te lang met het klaarmaken van de andijvie.
De dagen korten razendsnel, en ze doen dat niet eens op subtiele wijze. Zomaar van de éne dag op de ander gebeurt het. Maandag werd ik wakker, het was nog donker, ik was nog moe, en tóch was het tijd om op te staan en de koeien te melken. Deze laatsten blijven vanaf nu binnen. In de weide valt nauwelijks nog wat te grazen,en ze stonden er maar wat kouwelijk bij te kijken.
Op dit moment zijn we volop wortelen aan het rooien. Veel werk met weinig resultaat, want ze zijn er echt erg aan toe. Dat zal hier en daar in het pakket ook wel te merken zijn, waarvoor excuses. Waar is de tijd dat we geen blijf wisten met ál die mooie wortelen... Maar ach, we mogen niet klagen. Al bij al heeft het veld mooie gewassen voortgebracht het afgelopen jaar.

Tot binnen 14 dagen, en veel succes ermee!

Fien.

O ja, vergeet niet naar Piv Huvluv te komen. 31 oktober om 21u, lachen is gezond!


Poperinge, 13 oktober 2015

 
Lieve mensen,

Je zou toch voor minder fluitend over de velden lopen. Zulk prachtig stil weer om de oogst te vergaren! Dezer dagen is het een lieve lust om boer te zijn.
Even een stand van zaken: de voederbieten voor de koeien zijn binnen, met dank aan de ijverige jongens en meisjes van de freinetschool. En ook de witte- en rode kool zijn bijna gebunkerd. We genieten dezer weken de hulp van een paar ijverige stagiairen. Rest ons nog het binnendoen der knolselderen en het gewortel. Voorbije vrijdag zijn we twee tunnels gaan afbreken. Dat kwam zomaar uit het niets op ons pad. Dit opent naar volgend jaar toe (en in afwachting van de grote glazen serre) weer heel wat mogelijkheden in de zin van alvast tomaten en paprika's telen, ik zeg zo maar wat...
De komende tijd zal voor de recentere volgelingen mogelijks lichtelijk verwarrend zijn, maar ik zal trachten het plan helder toe te lichten. Dit groentenpakket is het laatste enkel pakket. Vanaf volgende week schakelen we weer over op wintermodus wat wil zeggen dat we om de 14 dagen een dubbel pakket bewaargroenten leveren. We doen dat omdat deze groenten gemakkelijk langere tijd goed blijven, en het voor ons dan 's winters iets rustiger is. De betaling blijft gewoon hetzelfde omdat de hoeveelheid groenten ongewijzigd blijft, enkel de leveringsfrequentie daalt.
Geen paniek, volgende week, als we effectief van start gaan, zal ik het nog eens uitleggen.
Er is deze week echter iets wat voor iedereen nieuw is: we proberen het pompoenpakket uit. Omdat: pompoenen bewaren het beste bij kamertemperatuur, en mijn huiskamer is niet groot genoeg om een 1000tal pompoenen te stockeren, daarom leveren we ze nu in één pakket, zodat jullie ze elk in jullie huiskamer bewaren kunnen.
Wederom verandert er voor de betaling niets omdat we tussen kerst en nieuw 3 weken niet leveren, en dit is de invulling van die éne extra week bovenop het dubbel pakket. Voor de mensen die eerder hun pakket zouden stopzetten, bekijken we dit dan apart.
Ziezo. Blijf vooral kalm, het klinkt ingewikkelder op papier dan het in werkelijkheid is, laat het u gewoon overkomen, en dan komt alles goed!

Fien.

Poperinge, 6 oktober 2015

 
Hallo!


De dagen mogen dan wel snel korten nu, er blijft toch nog meer groei in de gewassen zitten dan je denken zou. Zie de mooie dikke venkel, de groote (haha) savooi, en de gigantische andijvie.
Me dunkt dat het heerlijke najaarszonnetje van de voorbije week daar wel voor iets zal tussen zitten, toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ook het vrolijke gekwebbel van de freinetschoolklasjes die we op bezoek hadden, een positieve invloed heeft op de groei. Positief was ongetwijfeld ook de enorme vlijt waarmee ze aan de slag gingen. In een mum van tijd waren de pompoenen en de rode bieten van het veld gehaald!
We zijn dit jaar begonnen met het maken en gebruiken van biologisch-dynamische preparaten. Geen paniek dus mocht je me ooit met een rugsproeier over het land zien lopen, of mochten er jullie wilde sproeiverhalen ter oren komen. Ze zijn gemaakt van kruiden en mineralen, en je kan het vergelijken met voedingssupplementen of homeopathische middelen. Het is mijlenver verwijderd van chemische producten ter bestrijding van ziektes of plagen, integendeel, het dient ter ondersteuning en ter stimulering van de levenskracht van de gewassen.
De stiertjes hebben daar alleszins geen ondersteuning bij nodig, die huppelen naarstig in het ronde en breken van tijd tot tijd uit voor de fun. Compleet overweldigd door de vrijheid komen ze vervolgens angstig, en met hun staart tussen hun benen achter me aan geslopen, om zich dan gedwee terug in hun weitje te laten lokken. Tja, een mens moet zich ergens mee bezig houden...


Fien.

Poperinge, 29 september 2015

 
Oh oh oh,


Wat een zaligheid! Volle zon, volle maan, volle kisten aardappelen en volle goesting om op het veld te wrochten. Bovendien heb ik tegen alle verwachtingen in nog kunnen maaien ook, wat uitzonderlijk is deze tijd van 't jaar. M'n geluk kan niet op.
Het pakket is eens iets anders. De eerste krokante spitskooltjes, radijsjes bij wijze van najaarsgrapje, een pompoentje omdat dat zo past bij de herfst, en andijvie omdat deze teelt zo ontzettend voorbeeldig groeit. De boontjes blijven er voor gaan, maar de aftakeling is toch onvermijdelijk begonnen. De courgetten hebben deze strijd reeds verloren. Voor hen is het voorbij.
Deze week nemen we afscheid van Katrien en Kristien. Onze twee vaarskalfjes gaan naar “De Zwaluw”, het bedrijf waar onze stam-moeder-koeien van afkomstig zijn. Vier jaar geleden kregen we als startend bedrijf 2 koeien, met als voorwaarde dat er eens als we de ruimte daartoe hadden koeien terug zouden keren. Wel, vandaag is het zover. Afscheid nemen is nooit fijn, maar het is een hele troost te weten dat ze daar erg goed gaan zitten (en staan en zo, natuurlijk)...
Haute Culture is in eerste positie uit de startblokken geschoten met een zeer goed optreden van een zeer virtuoos duo: de groote-faes. Maar niet getreurd, er zijn nog hoogvliegers op komst. Begin uw lachspieren maar alvast te trainen: 31 oktober piv huvluv.


Laat de zon in je haart!

Fien.

Poperinge, 22 september 2015

 

Brrr,

wat een weertje. Het veld ligt er kouwelijk bij, en zelf heb ik m'n wollen hemden en truien ook al binnen handbereik gelegd. Tussen de vlagen door zijn we begonnen met het rooien van de aardappelen, maar wat zonniger weer zou wel aangenaam zijn.
De inhoud van het pakket wordt stilaan steviger. Selder voor de soep. Savooi voor de stamppot. En de eerste andijvie omdat we in een sla-gat zitten. De vorige lichting is op, en de volgende is nog niet klaar. Maar het past wel, andijvie is echt een herfst-ambassadeur.
Met veel toeters en bellen ben ik begonnen met het busselen van de eerste wortelen, maar ik moet toegeven toch enigszins op een ontgoocheling gestoten te zijn. Zeer veel uitval wegens gebarsten (hoe kan het ook anders, eerst zo droog en dan zo nat), maar ook kleine dikskes en fel gestoken exemplaren door de maden van de wortelvlieg. Dat is wat anders dan vorig jaar...
De andere boerderijbewoners lijken weinig last te hebben van de regen. De varkens hebben zich fanatiek op de archeologie geworpen. Verwoed graven ze de ene krater na de andere in hun uitloopje. Voorlopig is er nog geen melding van spectaculaire vondsten. Hun site is met dit weer een vijvercomplex geworden, maar dat deert hen niet. Ik heb me al lopen afvragen hoe ik hen zou kunnen inschakelen voor het rooien van de aardappelen. Het zou alleszins vooruit gaan, helaas zouden ze wellicht ook direct geconsumeerd worden, wat dan weer niet de bedoeling is. In ieder geval: als jullie patatjes kunnen gebruiken, geef gerust een seintje, we hebben er à volonté!
Betje is een cursus zelfverdediging begonnen in afstandsonderwijs. Ze heeft besloten geen meter te wijken als koen de stier op haar afstormt, en af en toe slaagt ze erin voet bij stuk te houden...
Nu vrijdag gaan we van start met 'haute culture'. Het 'de groote en faes-duo' geeft de aftrap en het belooft de moeite te zijn, mis het dus niet!

Tot vrijdag!

Fien.

Poperinge, 15 september 2015

 
Jo de manne!


Woehoehoe, wat zijn we winderig vandaag... 's Morgens vroeg als ik uit m'n dakvensterken kijk en de kippen over het erf zie rollen, dan weet ik het al: 't is weer van dat. Opletten geblazen (ha!), dat 'k niet met m'n appartementsdeur en al ben gaan vliegen als ik hem te enthousiast open zwier.
Ook het oogsten vergt aangepaste technieken dezer dagen. Zo moet je de sla met je rug naar de wind snijden anders wordt ie aan flarden geblazen. En voor je er erg in hebt is de wind er met je warmoes bussels vandoor. De preitjes zijn een beetje van hun apropos. Maar in een warm bouillonsoepke komen ze vast terug op hun positieve.
Afgelopen weekend was het hier opendeurdag. Tof om al die bekende en onbekende gezichten te zien. Het weer keek een beetje grijs, maar we hebben het grotendeels droog gehouden. Dankzij heel wat helpende handen was het erf op korte tijd piekfijn in orde gebracht, waarvoor vielen dank!
We hebben afgelopen week ook een paar zonnige dagen gehad die ons in staat stelden de ajuinen binnen te halen, en zo is het hamsteren van de wintervoorraad begonnen. Nu moeten we onverminderd voort. Deze week rooien we de aardappelen. Hopelijk verloopt dat zonder al te veel rooie...


Fien.

Poperinge, 8 september 2015

 


Ziezo!


De regenwaterputten zijn weer tot de rand gevuld, laat dat nazomertje nu maar komen!
De groenten geraken hier in hun afwerkingsfase en zouden daarbij deugd hebben van een streepje najaarszon. Zo liggen de ajuinen al een paar weken in de regen te drogen en zouden we de aardappelen gemakkelijker uit kunnen rijden mocht het minder modderig zijn. De pompoenen- en courgetteplanten ogen een beetje triest, maar de boontjes gaan onverstoorbaar voort. De savooien zien er zelfs erg gelukkig uit. Ze zitten dus in het pakket als primeur en als vrolijke frits. Voor een stevige verwarmende soep zijn de groenselder en minipreis tot uw dienst.
Wij zijn intussen druk in de weer om de boerderij piekfijn in orde te krijgen tegen de opendeurnamiddag nu zaterdag 12 september van 14u-18u. Kom zeker een kijkje nemen!
De koeien hanteren tegenwoordig de nonnentechniek en worden allemaal tegelijk tochtig. Tammie en Marie waren al gedekt, Rosa en Evie vielen vrijdag in de prijzen.
Kleine Kevin heeft ondervonden dat hij op z'n hoede moet zijn voor onverwachte aanvallen van zijn melkemmer. Het éne moment is hij rustig aan het drinken, en dan net als hij het onderste uit de kan probeert te halen, wordt het plots donker en zit de emmer over zijn hoofd. Even is hij dan de kluts kwijt, maar eens hij zichzelf heeft weten te bevrijden springt hij uitdagend heen en weer voor zijn tegenstander: aha, gaan we vechten ja?! 't Is een mannetje...


Fien.



Poperinge, 1 september 2015

 
Jaja,


Zelfs ik kan er niet omheen. 1 September. Daar gaan ze dan, onze toekomst, terug naar school. Een beetje melancholisch maakte ik er deze morgen tijdens het melken onze Tammie attent op. Zij was bereid de mededeling te herkauwen, maar was voor het overige weinig onder de indruk. Het weer is zeer behulpzaam bij het benadrukken van de boodschap: 't is voorbij die mooie zomer...
Zeg nu zelf bij zulk regenweer schuif je met plezier je benen onder de schoolbank in een warm klaslokaal, niet?
Hoe dan ook, zus en ik hebben deze morgen warm-oes gebusseld in de regen (wetende dat het voor jullie is, doen we dat met plezier). En de sla gesneden die schaars begint te worden. Ook de courgetten gaan nu snel achteruit. Er begint dus een kanteling te komen in het pakket, richting andere groenten die klaar geraken. Bij het overbruggen kopen we nu af en toe groenten van collega's in, en ik meen hier en daar te hebben opgevangen dat een keertje tomaten in het pakket jullie deugd doet. Al kunnen we dat ook niet zo vaak doen als we zelf van alles anders staan hebben.
We hebben een heerlijk Instant Kaféestje achter de rug, op de enige mooie dag tussen al dat regenweer, en proberen nu te focussen op de komende opendeur-nammiddag 12 september (gelieve het nieuws zoveel mogelijk te verspreiden). In voorbereiding is er nog heel wat werk, mochten jullie tijd en zin hebben, alle hulp is welkom! Wel graag een seintje op voorhand. Nu zaterdag is er een collectief werkmoment voorzien.


Hou het droog!

Fien.

Poperinge, 25 augustus 2015

 
Hello kitties!

De natuur zoekt z'n evenwicht. Zo zeggen ze dat, en zo doet ze dat dus. Hadden we last van de droogte? Dan volgt er nu water tot het aan onze lippen staat. Maar zo ver zijn we nog niet. Voorlopig heeft het veld er deugd van. Ikzelf begin lichtelijk nerveus te worden, want de grote vraag is of we het onkruid onder controle gaan kunnen blijven houden. Dat is groententeelt: één langgerekte krachtmeting met het 'kruid'. Uiteindelijk verlies je sowieso altijd, omdat het tegen de herfst nauwelijks houdbaar is, maar we trachten natuurlijk zo lang mogelijk bij te blijven.
Het pakket van deze week is een variatie op hetzelfde thema. Sla, courgetten en boontjes als vaste waarden. (Als jullie boontjes willen wekken of inmaken, 't is 't moment, we hebben er gigantisch veel!). Het busseltje prei is onze manier van het teveel aan plantgoed te recupereren. Ideaal voor een juliennesoepje. De tomaten komen van Hebben, laat dat de zon in jullie pakket dan zijn.
Ons Rosa en Kevin 't kalf stellen het goed. Melken is nog spannend. Ze staat stokstijf met haar benen groot open en angstige ogen, maar ze laat me erg voorbeeldig doen.
Haal die agenda's nu maar eens boven want oh wat staat er weer veel te gebeuren: aanstaande vrijdag, weer of geen weer, een knal-editie Instant Kafé. 15 september gooien we de deuren open in de hoop door te breken bij het grote publiek, en 25 september is er de aftrap van een winter vol 'haute culture': concerten, comedy, enz op zolder. De aftrap belooft meteen een schot in de roos te worden want met het “de groote en faes duo” kan je niet missen. Gelieve op voorhand te reserveren. (meer info op www.stekvzw.be)

Tot binnenkort!

Fien.

Poperinge, 18 augustus 2015


Hallokes!

Zeg 'ns eerlijk: wie heeft er de kachel al aangestoken?
Jaja, bij momenten voelt het behoorlijk herfstig. Wat gaat het snel dit jaar. 'Half oest' is amper gepasseerd en alle graan is al van de velden. Wij zijn de ajuin aan het rooien om dan op 't veld te laten nadrogen... Maar daarvoor zullen we toch een ietsie meer zon van doen hebben.
Ons hooi heeft het niet gehaald. Dat is jammergenoeg in plastiek pakken beland. We kunnen geen risico's nemen want er is zó weinig gras dat het sowieso zal spannen komende winter met al die eters hier. En er is er nog eentje bij gekomen. Ons Rosa is donderdag (en het was een zeer uitgesproken donder-dag), bevallen van een flinke zoon. Ons kleinste koe, voor de eerste keer gekalfd van het grootste kalf. Ze was er niet goed van, en wij die heel hard moesten trekken ook niet helemaal. 't Was een spannertje. Gelukkig stellen moeder en zoon het nu goed. We hebben hem Kevin gedoopt.
Ons Karolien is ook nog 'ns gedoopt. Haar zelf uitgestippelde hindernissenparcours als ontsnapping uit de kamping eindigde ongewild in de vijver. Ze kwam er met de schrik van af.
Het veld heeft deugd gehad van de regen. Het levert ons een gigantische hoeveelheid prinsessenboontjes op. Zet jullie schrap!

Fien.


Poperinge, 11 augustus 2015

 
Beste achterban,

Het veld en ikzelf zijn zeer blij dat jullie er nog steeds bij zijn in deze tijden van collectieve uittocht. Of dat jullie in geval van vertrek een oplossing zochten voor jullie pakket.
De groenten lijken relaxed. De explosieve groei is er uit. Doch voor oprukkend onkruid blijft waakzaamheid geboden. We zijn door de wortelen heen, en de pastinaak is ook al goed gevorderd. In de prei begint er kruid te komen. De grote wiedklussen sluiten naadloos aan elkaar.
De sla dreigt te verbroeien, vandaar de extra portie. Ik heb ze zo nauwkeurig mogelijk onderzocht maar schiet me niet dood als er hier en daar toch een onopgemerkte plek aan zit. Alvast excuses.
Vorige week heb ik het er op gewaagd om te maaien, maar het begint nu toch te nijpen. Vóór donderdag moet het hooi sowieso weg zijn maar momenteel, mét wolken en zonder wind droogt het voor geen meter. Het is nochtans maar een haar van droog zijn verwijderd. Duimen dat het goed gaat!
Rosa doet alsof ze helemaal niet zwanger is, maar als ik haar zie waggelen met haar dikker wordende uier, dan weet ik het wel zeker.
Karolien heeft een vakantiejob gevonden op de kamping. Ze houdt er het gras kort en blust van tijd tot tijd het kampvuur dat niet brandt... Voor de zekerheid. En af en toe een diepe zucht. Wat heb ik toch een zwaar leven.
Vader en moeder zijn ook al een paar weken druk in de weer hier op de boerderij. Alle klusjes die al heel lang liggen te wachten geraken één voor één van de baan, en dat is fijn!

Fien.

Poperinge, 4 augustus 2015




Lieve schavuiten,


Wat volgt lijkt misschien een dagboekfragment, maar blijkt uiteindelijk toch de vertrouwde nieuwsbrief te zijn.
Jullie boerin heeft zich de afgelopen week niet enkel volledig laten gaan in de wortelen (waardoor bijna alles gewied is?!), ze is ook compleet uit haar dak gegaan op Bal-à-deuse, het vetste festival met enkel de tofste mensen van de gehele west-hoek en verre omstreken. Doch klokslag 12u is ze plichtsgetrouw huiswaarts gekeerd, voor de zekerheid. Stel je toch eens voor dat haar stalen ros onderweg in een pompoen zou veranderen, en dan?! Ja, in deze branche is het opletten geblazen.
Het weer voorziet tegenwoordig een natje en een droogje. Regen als je op je knieën over het veld kruipt, en hitte als er 5 grote voers stro geladen moeten worden... Maar in goed gezelschap hindert dat gelukkig allemaal niet. Bovendien geniet het veld met volle teugen, en groeit nu alles gelijk gek.
Eindelijk zijn er de eerste boontjes, maar het is nog slechts een ieniemienie plukje. Wees niet bevreesd de grote massa volgt sowieso nog. De knolseldertjes moeten uit de tunnel weg omdat ik er winterpostelein zaaien wil, en ook de venkeltjes moeten dringend geoogst omdat ze schieten en toch niet dikker meer worden. Het pakket is dus van moetes.
Wie er zich tot helemaal niets laat verplichten is ons Roza. Ze had al gekalfd moeten zijn,, maar zal zeker een paar weken over gaan. Zo doen ze dat hier allemaal.


Ziezo, volgende week zijn we er weer met meer... nieuws!

Fien.


Poperinge, 28 juli 2015



Hallo,


Dit herfstige weer mag dan bij weinigen in de smaak vallen, de regen doet het veld enorm deugd. De pas geplante prei staat fier rechtop en ook de andere gewassen staan te blinken. Uiteraard groeit het onkruid nu ook goed, maar dat nemen we er bij.
De laatste lichting tuinbonen zijn niet zo mooi als de vorige, gelukkig zijn ze goed van smaak, het is dat wat telt.
De courgetten draaien op volle toeren. Ik heb m'n rug nog niet gedraaid, of er zijn er weer klaar. Ook koolrabi hebben we nu volop.
De grote wiedwerkzaamheden verlopen traag maar gestaag. Gelukkig is er van tijd tot tijd de hulp van goede vrienden.
En dan heb ik nog een aantal aankondigingen: 28 augustus Instant Kafé en 12 september Opendeurdag Stek en Stoppel. Nadere toelichting volgt later.
Het viel u vast al op dat de lengte van de brief omgekeerd evenredig is aan de lengte van de dagen. Ik merk dat dat buiten m'n machte ligt, vast een natuurwet.


Fien.

Poperinge, 21 juli 2015



Hola!


Kortzichtigheid is een goede eigenschap voor een boer. Sterker nog, het is van levensbelang. Als je verder durft kijken dan die éne rij wortelen die je aan het wieden bent, dan krijg je sowieso een hartaanval of op z'n minst een zenuwinzinking. Kortom, op dit moment is het zeer ongezond om te bedenken wat er allemaal nog dringend gebeuren moet. Een opsomming voor u maken is dus totaal uit den boze.
Anderzijds kan het deugd doen zo gedetailleerd mogelijk te omschrijven wat er allemaal al gebeurd is. De volledige wintervoorraad prei is de voorbije week geplant bijvoorbeeld. Dat dat 51 rijen van 50m zijn maakt misschien niet zo'n diepe indruk, maar als je becijfert dat dit grofweg 17000 planten zijn, dan geeft dat een voldaan 'goed gewerkt'-gevoel.
De bouworde is een weekje neergestreken op stek, en ook zij hebben bergen verzet. Letterlijk. Ze hebben een volledig nieuw rioleringsstelsel aangelegd, en dat was nodig want een oud was zo goed als onbestaande. Aanvankelijk leek het of er oorlog op komst was: overal loopgraven, maar nu ligt alles netjes terug dicht.


Ziezo, tot zover de korte briefing,
vlug terug naar het veld,
tot de volgende!


Fien.

Poperinge, 14 juli 2015

 
Dierbare thuisblijvers,

Het is zover. De spannendste weken van het jaar zijn aangebroken. Dit is het moment waarop alles samenkomt. Pittige prei-planting, waanzinnig wortel-wiedwerk, en rode bieten dunning. We trachten het hoofd koel te houden (een emmer koud water kan wonderen doen), en krijgen gelukkig hulp.
Het veld ligt er netjes bij, dat is het voordeel van de droogte: onkruid maakt geen schijn van kans. De groenten (behalve de knolselder) hebben er niet al te veel last van.
Hier op het erf lijkt het of er oorlog op komst is. Eén en al loopgracht. Dat kan enkel het vakmanschap van Doom zijn. Gelukkig waren het geen vijandelijke troepen die neerstreken; integendeel, het is de bouworde! Vijf straffe mannen die op een week tijd de riolering pogen te leggen. Aan- en afvoer van water op de plaatsen waar het nodig is, wat een luxe!
En nu vrijdag vertel-avond, hopelijk zien we jullie dan!

Groeten,

Fien.

Poperinge, 7 juli 2015

 
Dag allemaal,

Dat de tijd 's zomers vlugger vooruit gaat dan 's winters staat wat mij betreft met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vast. Het veld vult razendsnel, en we hebben alweer een snede hooi binnen. De dagen zijn op hun langst en toch steeds veel te kort.
Capucijners en doperwten hebben we nu overvloedig. Als jullie er graag willen doppen om in de vriezer te steken, laat dan gauw wat weten, want volgende week is het voorbij. Enkel de peultjes kunnen eventueel nog wat nazinderen.
De courgetten zijn in aantocht. Vermoedelijk zal het volgende week zo ver zijn. Bij de venkel zit er wat schot in de zaak. Met de voorbije droogte kon dat ook niet anders. Toch zijn ze mooi dik geworden, daar ben ik blij om.
In de windweg, waar de bewaarteelten groeien, beginnen de wortelen boven te geraken. Als het weer een beetje mee wil planten we er deze week voor 't eerst prei.
We hebben nieuwe bewoners op de boerderij: Julie en Doortje. Twee alleraardigste gevlekte biggen. Die zullen de komende tijd de reststromen verwerken opdat er niets verloren gaat.
Karolien is met vakantie. Teensleffers en een zonnebril zouden in haar geval een beetje belachelijk zijn, maar de kampingplaats mooi kort houden doet ze met plezier.

Groeten!

Fien.

PS: Willen jullie eens allemaal goed kijken of er geen pakkettenkisten thuis achterblijven, we kampen namelijk al een tijdje met tekort.

Merci!




Poperinge, 30 juni 2015

 
Haloha!

't Belooft een zweetse week te worden, we gaan dus voor een tropische aanspreking.
Qua zomerse feestjes hebben we ons deel wel gehad de voorbije week. Enerzijds was er een zalige editie “instant kafé”, anderzijds namen we met spijt in het hart afscheid van Branco, (de pleegboy), die hier een kleine twee maand verbleef.
De vakantie is begonnen. Een relatief begrip op de boerderij, maar met de zon op ons gezicht zit de sfeer wel goed. De bouworde komt een duwtje geven aan de verbouwing van de melkverwerkingsruimte, en er staat een vertelavond op het menu: 17 juli 2015 om 20u. (Er bevindt zich een uitnodiging bij jullie brief, gelieve het nieuws te verspreiden!)
Het veld is in goede doen. De kolen groeien gelijk kolen, de sla slaat op hol, en de courgetten zijn courageus. Voor het eerst beginnen er keuzemogelijkheden te zijn voor de samenstelling van het pakket en dat is fijn. De peulen en erwten zijn er nu in grotere getalen, en de tuinbonen en bussel rode bieten zijn nieuwkomers.
Hitte betekent hooien. Er is weer gemaaid dus er komt weer een moment aan het einde van deze week dat de krachten gebundeld zullen moeten worden voor het vergaren. Als iemand zich geroepen voelt, laat u vooral niet weerhouden!

Zonnige groeten!

Fien.

Poperinge, 23 juni 2015

 
Dierbare doeners,

Had ik geweten dat jullie zulke doorwinterde dansers waren, ik had al veel eerder om een regendansje gevraagd. Een onverhoopt succes! De perfecte hoeveelheid en ideale dosering. Over timing valt te discuteren. Wat mij betreft sloot alles naadloos aan elkaar: het frezen van de grond, ruggen trekken met Karolien (die ontzettend voorbeeldig meewerkte!), wortelen, pastinaak en wortelpeterselie zaaien, en vervolgens de regen. Doch de doop van camping stek, het voorbije weekend, onderging daardoor een echte zegening. Niet dat iemand het aan z'n hart liet komen, integendeel, het was weer onvermijdelijk gezellig! Dat belooft voor het nakende instant kaffé...
Maar als er iemand écht gevoel voor timing heeft, dan is het ons Evie. Van voorbije donderdag, de mooiste dag van de week, koos ze de zonnige namiddag als moment om een flinke zoon op de wereld te zetten: Koen. Zo hebben we er weer een klein debbeltje bij.
Op het veld groeit alles voor het eerst dit jaar gelijk gek. Aan dit pakket is dat nog niet echt te zien (kleine beetjes doperwten en/of peultjes), maar de komende weken zal er vermoedelijk/hopelijk geen houden meer aan zijn. De bloemkool hebben we aangekocht bij Dirk Hebben omdat de onze uit de tunnel op is, en die van op het veld noodgedwongen onder gefreesd. Maar dit is dé tijd van 't jaar om bloemkool te eten, dus wouden we dat jullie niet ontzeggen. Jullie zullen merken dat de pakketten op dit moment niet overdreven groot zijn. Dat heeft te maken met het feit dat voorjaarsgroenten in verhouding vrij duur zijn omdat het lang duurt tegen dat ze klaar zijn en er bijgevolg meer werk in kruipt. Maar geen nood, de overvloed is op komst. Een goede reden om deze zomer bij ons te blijven...

Fien.

Poperinge, 16 juni 2015

 
Jeuj,


De eerste snee is binnen! En wat voor een snee... 618 Baaltjes geurig hooi. De koeien gaan koninklijk kunnen kauwen en herkauwen komende winter. Ons heeft het bloed, zweet en tranen gekost om dat allemaal te vergaren, maar het is gelukt. Hooi is altijd een huzarenwerk. Grote inspanning bij warm weer. Al een geluk dat we konden rekenen op trouwe vrienden en de verkoeling van de vijver.
Ook de gewassen snakken naar water. Ik zie de boeren rondom ons uitrukken met grote aalkartelen om hun dorstige velden te laven. Ze kunnen niet anders, de vruchten dreigen verloren te gaan. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Een gestrand schuitje.
Voorlopig zijn wij nog niet aan het bewateren. 'k Zou begod niet weten hoe. Dus bij deze een warme oproep aan jullie allen om een regendansje te plasseren. Alvast bedankt!
Een blijde boodschap uit het pakket: onze eerste eigenste bloemkool! Uit de tunnel. Dé koninginneteelt van het voorjaar. Slakken hebben al een paar hapjes genomen, maar ik ben toch wel fier op het resultaat. En dat is niet de enige primeur. De eerste peultjes zijn er ook. Al is het maar een handvol, ik hoop dat jullie er van genieten. Het is een voorsmaakje. Als alles goed gaat volgt er spoedig meer van dat.
De worteltjes van Walter en Roos zijn wat gehavend, maar ze zijn nog goed van smaak en heerlijk in combinatie met.
Uit Evie haar bloemkool is nog steeds geen kalfje gekomen. We blijven in blijde verwachting. Haar vriendinnen waren dat deze morgen ook. Ze sprongen allemaal op elkaar, en ik moet dan proberen uitvlooien wie er nu precies tochtig is... Heb sowieso de veearts gebeld. Vanavond zal niet alleen de tafel gedekt worden.


Fien.


Poperinge, 9 juni 2015


Ho(o)i!

Of toch bijna. Het droogt alleszins aan een recordtempo. Die koude noordooster mag dan wel een ellende zijn voor de groenten, voor het hooi in wording is het een zegen. Bovendien zijn we vrijdag op miraculeuze wijze door het oog van de naald gekropen. Terwijl een groot deel van de westhoek zwaar bestormd werd, vingen wij slechts enkele druppels. Chance!
Het is een uitgelezen moment om het veld proper te zetten want met dergelijk weer is onkruid een makkelijke prooi. Alles wat gewied of omver geschoffeld wordt is sowieso eraan voor de moeite. Dat is fijn want op die manier heb je eer van je werk.
Minder fijn was de beslissing om de bloemkool, spitskool en koolrabi onder te frezen. Deze teelten waren te fel aangetast door de koolvlieg, waardoor we er niet van konden oogsten. Enigszins een streep door onze voorjaarsrekening. Ook de radijzen weten er van maar daar heb ik toch nog het beste van proberen maken. Er waren er niet genoeg voor iedereen, dus degene die deze keer lente-uitjes in de plaats kregen komen de volgende radijzen-keer op de eerste plaats.
Voorts hebben we een eerste sneetje warmoes, en de sla die trouw op post blijf, zij het wat aangetast door de slakken.
Bij de koeien is het Evie haar beurt om te kalven, maar ze neemt rustig haar tijd om weer een paar weken over te gaan. Zeer benieuwd wanneer we dat kleintje te zien gaan krijgen.
En hoezee er is weer een instant kaffé! Twee zelfs! Schrijf allen in jullie agenda: 26/06 en 28/08 vrijhouden voor de tofste feestjes in de wijde omgeving! Meer info op www.stekvzw.be

Fien.



Poperinge, 2 juni 2015

 
Hallo,

Het verwondert me steeds opnieuw hoezeer het welbevinden van het veld verbonden is met dat van mij. Het schrale weer, de droogte en koude wind maakt dat de gewassen het moeilijk hebben. Het land ligt er ruig bij, weinig aantrekkelijk om in te planten of te zaaien, en toch loopt het seizoen verder. De pas uitgeplante rode en witte kolen liggen uitgeput plat tegen de grond, de sfeer is bedrukt.
Zo was het vorige week. Op zondag kwam de verlossing. Dikke druppels. Ik heb m'n zetel onder het veluxvenster gezet, en met vochtige ogen genoten van het getik. Nu nog een beetje warmte en dan zijn we vertrokken. Deze week wil ik maaien. De voorspellingen zijn twijfelachtig maar de tijd dringt. Het gaat dus hoe dan ook gebeuren.
In het pakket nemen we definitief afscheid van de prei. Wat is ze lang goed gebleven! Maar nu is het over. De witte kool (die wel een eeuwigheid lijkt mee te gaan!) is 'stand in' voor de volledige oogst verse spitskool die vernield is door maden van de koolvlieg. En de laatste andijvie wordt zijn we aan het snijden. Het zal weer wachten zijn tot volgend jaar voor meer van dat. Vooraleer we aan de nieuwe courgettes toe zijn kunnen we nog eens genieten van een pot in gemaakte exemplaren. Heeft voor mij een beetje het effect van vakantiefoto's. Weet je nog vorige zomer...
Dat doet er me aan denken dat de komende zomervakantie alweer op til is. Willen jullie alsjeblieft zoeken naar oppas voor jullie pakket tijdens de zomerse afwezigheid? Dat is zeer belangrijk voor ons bestaan, omdat we op dat moment op het hoogtepunt van onze productie zitten en het erg jammer is als er massaal afgehaakt wordt. Het doorgeven van het pakket aan degene die de bloemetjes komt uitlaten of de hond water geeft, kan er misschien voor zorgen dat er nieuwe mensen geïnteresseerd geraken in onze groentjes en dat zou zeer welkom zijn. Alvast bedankt voor de moeite!

Fien.

Poperinge, 26 mei 2015



Héla!


Het begint hier stilaan op een crèche te lijken. Kleine kuikentjes, kleine katjes, kleine kalfjes, en heel veel kinderen. De Freinetschool komt op boerderijklasse, de Steinerschool op schoolreis, de graad van enthousiasme is buiten categorie.
Om deze uitgelaten sfeer kracht bij te zetten, streek er gisteren een zwerm spreeuwen neer die het equivalent aan decibels van een stadion vol AA-Gent supporters produceert.
Als tegenwicht is er de rust van het veld en van de koeien die onverstoorbaar blijven herkauwen tot in het oneindige. Hun boodschap is duidelijk: alleen kalmte kan u redden.
De laatste prei is de deur nog niet uit, of we zijn al bezig voor volgende winter. De pompoenen zijn geplant, en de rode en witte kool zijn morgen aan de beurt.
Het pakket bevat een beetje van alles. Net als je denkt dat we de laatste raapsteeltjes gehad hebben, blijken er nog te zijn. Ook de andijvie gaat nog even door. Na de tunnel, zijn we nu op het veld aan het snijden. Dit is de tijd van het jaar om er van de genieten want daarna een heel jaar lang geen meer. Als special act is er rabarber. Heerlijk voor dessertjes allerhande. De koolrabi is er last-minute bijgekomen omdat Hebben er van af moest. Wat zijn ze mooi van kwaliteit en groot. Dat doet me dan toch weer wegdromen van en grote glazen serre.




Fien.
Poperinge, 19 mei 2015



Beste al te gaar,

En hop, daar staat dan plots een tweede vaarskalfje. Kristien. Met de evidentie van het ter wereld komen als dagelijkse kost. Voor moederkoe Marie valt er een enorme druk van haar... Uier. 15 Liter per melkbeurt, stel je toch eens voor dat je dat hele dagen meezeult. Nu ligt die melkdruk bij mij. En wat erger is: Marie heeft extreem kleine speentjes, waar je geen pak aan hebt. 15 Liter er druppelsgewijs uitnijpen, twee keer per dag, is geen sinecure. Vandaar dat er overgegaan is op de aanschaffing van een melkmachine. Met vier te melken koeien in het vooruitzicht zat dat er sowieso aan te komen. Maar ook dit is geen lolletje. Het lawaai dat zo bruusk de idyllische morgenstemming verstoort, en de hardhandigheid van de zuigers maken Tammie helemaal van haar melk. We zullen er beide aan moeten wennen.
Er is hier op de boerderij altijd wel wemel, maar deze week gonst het echt van de bedrijvigheid. Twee vrolijke meiden van de Gentse Steinerschool, onze vier Poperingse anciens, en een kerel van Knokke. Ambiance.
Met het veld is het niet zo goed gesteld. De geleden dorst en koude eisen nu toch hun tol. De stressgeur heeft koolvliegen aangetrokken waarvan de maden zich te goed doen aan de wortels van bloemkool, spitskool, koolrabi enz. Het lijkt wel of er een epidemie uitgebroken is. Eén voor één leggen ze allemaal het loodje. Ook de peulen en erwten hebben het hard te verduren. De duiven zijn er op geen enkele manier weg te houden.
Maar de spinazie gaat het voor de wind . Degene die we nu oogsten is mooier dan ooit tevoren. Ook hetgeen uit de tunnel komt heeft niets tekort gehad. De andijvie is daar het levende bewijs van. We snijden de eerste buiten sla. Die is veel steviger en krokanter dan 'kasplanten', alleen een beetje kleiner van stuk. En de laatste raapsteeltjes zitten in het pakket.

Laat het jullie smaken!

Fien.

Poperinge, 12 mei 2015

 
Hallo!

De boerderij is in speelse vorm. De tunnel doet aan 1 2 3 piano. Telkens ik me omdraai is er weer wat anders klaar. De samenstelling van het pakket is bijgevolg zeer veranderlijk. Aanvankelijk ging er andijvie en rabarber in zitten, maar toen puntje bij paaltje kwam, waren de rucola en koolrabi eerder aan oogsten toe. Laat iets 1 dag langer staan en het is te ver.
De koeien spelen tegenwoordig graag tikkertje. Ik ben dan nietsvermoedend op het veld bezig als ik in de verte vertrouwde silhouetten in onvertrouwde omgeving waarneem. Tegen de tijd dat ik ter plaatse ben hebben ze al vrolijk hun kar gekeerd en schommelen schuldbewust weer weiwaarts met volle slingerende uiers. Hoe ze het doen is me een raadsel. De draad staat overal nog netjes overeind. Voor Evie is het duidelijk ook een mysterie. Zij is degene die steeds verweesd achterblijft in de wei. Rosa, ons jongste sprot, is de aanvoerder als het op ontsnappen aankomt. Volgens mij doet ze het gewoon voor de sport. Marie is volgzaam. Te zwanger om haar eigen weg te gaan. Ze is echt meelijwekkend met die veel te zware uier. Waar blijft dat kalf toch?
Na al de smeekbeden om water, is er nu de vraag naar een stabiele warme periode. Het gras is namelijk klaar om te hooien. Voor de weergoden is deze verandering van vraag blijkbaar verwarrend. Ze worden er wat wisselvallig van.
Het veld begint er mooi uit te zien. Elke dag een beetje groener.

Fien.

Watou, 5 mei 2015

 
Oef...

Eindelijk regen gekregen die regen is. En of het nodig was... Je zou het veld eens moeten horen slurpen! Wat waren we daar aan toe.
Hopelijk kunnen de erwten nu sneller groeien dan dat ze afgegeten worden door de duiven, want het zag er niet al te best uit. Gelukkig staan de andere groenten netjes onder net. Over hun groeigewilligheid valt er niet te klagen. De spinazie is goed van kwaliteit. Zeker als je bedenkt dat het het eerste gewas is dat we buiten kunnen oogsten. In de tunnel is de sla nu volledig weg, en beginnen we aan de batavia. Ook de eerste pijpajuintjes zijn een feit.
De koeien hebben de tijd van hun leven. Ze zitten nu hele dagen buiten, en dat uit zich in de prachtige volle gelige kleur van de melk.
Het nieuwe seizoen is in gang geschoten, met volop zaaien, planten, wieden enz.
In het pakket nog een paar laatste wintersporen (we kunnen nog niet zonder) wortelen die erg hun best doen om er nog vrolijk uit te zien, prei en een grote witte kool (zo zijn ze nu eenmaal). Als je deze laatste niet in je eentje meester kan, probeer hem dan te zien in het kader van broederlijk delen. Misschien is de buurman of -vrouw wel heel blij met een stukje.

Fien.


Watou, 28 april 2015



Lieve luisteraars,


Het nieuwe ochtendlijke geluid hier op de boerderij: verwoed gerammel, zacht geërgerd gemompel: “is die drankautomaat nu weer defect”, en als ze me de poort van koestal hoort openschuiven een klaaglijke meuh: “voor mij een emmer warme melk aub”. Katrientje is echt het schattigste kalf ooit, net als alle andere kalfjes dat ook altijd zijn. En als de kinderen met haar gaan wandelen zie je menig voorbijganger verward denken: “wuk ne schoane grote labrador...”
Inmiddels is Marie zich aan het klaarmaken om haar eerste kalf op de wereld te zetten. Ik vraag me af wie dat het spannendst vindt: zij of ik.
Op en rond het veld verandert alles nu vlug. De groente van bomen en struiken neemt razendsnel toe, en het plant- en zaaigoed wordt nu razendsnel groente. In de tunnel hoor en zie je alles groeien terwijl je er bij staat. Zo komt het dat de eerste sla een feit is. Het zalige startschot van een nieuw seizoen, en van de wekelijkse levering. De groentenbak is deze week iets minder gevuld dan anders, maar geen nood volgende week is er weer verse toevoer.
De aanblik van het veld dat meer en meer gevuld begint te geraken is mooi, maar voor de plantjes is het niet gemakkelijk om te groeien met dit schrale weer. Van de massa's regen die er al voorspeld geweest zijn, vingen we slechts enkele druppels, en dat is niet veel op een hete plaat.
De wortelen gaan er snel op achteruit. Dat is jammer want we hebben er nog veel, maar ergens houdt het op. De koeien zullen hun tanden bloot lachen, en de composthoop zal er wel bij varen. Voor het pakket doen we de selectie zo streng mogelijk, maar nieuwe kunnen we er niet meer van maken.
En we zijn helaas pindakaas al toe aan de laatste rode bietjes: laat het jullie dubbel en dik smaken!

Fien.

Watou, 14 april 2015



Goede zon-daars,


De éne zondag na de andere zeg! Al een geluk dat Pasen gepasseerd is, want met deze temperaturen zou menig ei gesmolten zijn. Momenteel zijn het de moederharten die massaal aan 't smelten gaan door al die huppelende lammetjes overal te velde. Hier op de boerderij is het een muisgrijs kalfje dat iedereen met haar grote donkere ogen, zachte roze oortjes en onverantwoord lange benen inpakt. Ze heet Katrien en is door onze Tammie in een recordtempo op de wereld gezet.
En er is nog vrouwelijk schoon dat van zich laat spreken. Karolien is tegenwoordig de held van het veld. Dagelijks ga ik met haar ploegen, en het gaat vooruit! Tot ze helemaal in schuim en zweet staat.
In de tunnel groeit alles aan overdreven snelheid. We kunnen nu volop rucola en raapstelen oogsten. Pijpajuin en sla zijn in aantocht. Ook buiten zouden er bij snelheidscontroles heel wat bloemkolen geflitst worden, want het gaat vooruit. Inmiddels is bijna alles wat ik maar bedenken kon geplant en gezaaid. We zijn werkelijk niet meer te houden.
De laatste preien en pastinaken wordt van het veld gehaald voor ze opschieten en gaan de frigo in opdat we er nog even van kunnen genieten. Dit is het laatste 14daags pakket. Binnen 14 dagen schakelen we weer over op wekelijkse levering van een enkel pakket.
Ook voor Ilja begint het te korten. Ongeveer alles wat er aan zijn stal te slopen viel is gesloopt. Volgende week vertrekt hij naar de eeuwige jachtvelden. Wij blijven achter met gemengde gevoelens maar ook dat hoort bij het boerenleven.
En afsluiten doen we met een vrolijke noot: nu zaterdag: instant kaffé! Het belooft weer onvergetelijk te worden.

Tot dan!

Fien.

Watou, 31 maart 2015

 
Hallokes!

Wat heb ik de voorbije dagen (en nachten) al vaak m'n hart vastgehouden. Niet dat ik bang was dat ook dat zou gaan waaien, maar voor al het andere dat misschien minder degelijk verankerd zou kunnen zitten, de tunnel bijvoorbeeld. Niet dat ik twijfel aan het pure vakmanschap waarmee hij overeind gezet is... Doch de wind is een geduchte tegenstander. Er doekjes om winden heeft geen zin, al de doeken die ter bescherming over het pas geplante buitenplantgoed liggen zijn al tig keren gaan waaien.
Wat wil je, de weken vóór Pasen zijn de weken van de rosse maan. Het weer kan niet anders dan onstuimig zijn. En ach, een mens moet wat over hebben voor het Paasfeest. Zolang het me maar geen windeieren legt, denk ik dan...
Ok, terug ter zake. De lente is ver zoek en we geraken stilaan achter op schema. Buiten kan er voorlopig niet geplant noch gezaaid worden. Gelukkig gaat in de natuur alles onverstoorbaar verder. Het gras is nu duidelijk in gang geschoten, en de bomen en struiken krijgen een lichtgroene schijn.
De zon die af en toe door het wolkendek piept begint behaaglijk warm aan te voelen en doet verlangen naar meer.
Mochten jullie heimelijk al een vakantie aan het plannen zijn, gelieve dan ook voor jullie pakket een fijne besteming te zoeken. Dat hoeft niet per se Barcelona of Madrid te zijn, een buurman of buurvrouw is nog des te beter. Voor ons is het gewoon aangenamer als in het hoogseizoen de groenten niet bestemming koeien of composthoop hoeven te hebben omdat iedereen op reis is, maar mogelijks geïnteresseerden kunnen kennismaken met de vruchten van het land.
En nu we het toch over heuglijke vooruitzichten hebben: er komt weer een instantkaffé aan. Hoera! Hou zaterdag 18 april alvast vrij. Meer informatie kunnen jullie terugvinden op www.stekvzw.be.
Voor hen die op baby-nieuws zitten te wachten: nog even geduld. Tammie is gewend van haar tijd te nemen. Ze is nu ruim een week te ver, maar de zal haar worst wezen.
Het pakket bevat heerlijk vers groen, dankzij Nicole die speciaal voor (o.a.) ons prachtig kervel en spinazie gezet heeft in de serre.

Laat het smaken!

Fien.

Watou, 17 maart 2015


Mo vint toch!


Wie had er gedacht dat het allemaal zou beginnen met een verzetje op de werkdag. Alé ja, een serieus verzet. De tunnel (25mx5m) van de Stoppelweg naar de Helleketerlweg. Daartoe stond er ons ter beschikking: een klein maar onoverwinnelijk leger stoere mannen en vrouwen. Het had bij momenten iets van piramidebouw. Enkel het uitzetten van een rechte hoek in open veld was... een uitdaging. Bij gebrek aan navigerende sterren moesten we ons behelpen met de stelling van Pythagoras. Dat is gewoon iets met de zijden van een driehoek of zo, en hop dan heb je een rechte hoek. Maar voor de rest was het een fluitje van een cent... Er zijn ook bomen geknot, verzaagd en versleurd dat het een lieve lust was. Enfin, we waren collectief moe maar tevreden! En achteraf: “kem pertank ni zere zere, ma kzin agelik stief stief...”
En toen was het hek van de dam. Joël is een stuk grasland komen omploegen (te zwaar voor één paard alleen). Vervolgens heb ik dat geëgd met ons Karolien, nog even het land laten bekomen en dan planten en zaaien maar!
Intussen is ook de vers verzette tunnel gespit en gefreesd, en daarin reeds geplant: bloemkool, koolrabi, sla, batavia en andijvie, en pijpajuin, en gezaaid: spinazie, rucola en raapsteeltjes. Wees dus allen hoopvol: het komt er aan!
Deze zonnige dagen zijn te heerlijke voor woorden. Net als de lammetjes neig ik meer en meer naar het maken van gekke blijheidssprongen.
In het pakket weer een paar “einde reeks”en. We snijden onze laatste winterpostelein (het woord zegt het in feite zelf dat het passé is) en we serveren de laatste spruiten. De overige groenten lijken misschien wel winters, maar ze kunnen ook lekker lentes klaargemaakt worden. Neem nu een frisse groententaart met witte kool en wortel, of zoete pastinaaksoep à la Jeroen Meus.

Geniet van de zonne-energie!

Fien.


Watou, 3 maart 2015



Liefste lenteklokjes,

Ik bevind me in de zelfde wisselvallige stemming als het weer. 't Ene moment overmand door voorjaarsvreugde, 't andere moment ondermijnd door telertwijfels. 't Is als aan de start van een loopwedstrijd staan: besmet met groepsadrenaline, maar sterven van schrik om over je veters te vallen en de start te missen.
Doordat we verhuisd zijn en een vers stuk land aanspreken in de Helleketelweg voelt alles weer als de eerste keer. Met veel vragen. Hoe zal het seizoen praktisch verlopen, hoe zal de grond reageren, enz. Gelukkig blijft het plan en de volgorde der teelten grotendeels hetzelfde. Vandaag worden er dus hoe dan ook erwten, peulen en capucijners voorgezaaid. De eerste voorbereiding voor de buitenteelten! En daar zal het niet bij blijven. Als het weer een beetje mee wil zou ik volgende week graag mest uitrijden en beginnen ploegen. Karolien zal haar kitn mogen smoetn!
Ook in de koestal zijn er grootse gebeurtenissen til. Binnen een week of vier gaat Tammie kalven, een maand later volgt Marie, en de maand daarop is Evie aan de beurt. Dat wordt weer kalverliefde à volonté! Dit maakt wel dat we op dit moment heel weinig melk hebben aangezien Tammie droog staat en Evie's productie op z'n laatste beentjes loopt. De liefhebbers zullen bijgevolg even op hun honger (dorst) moeten blijven zitten.
Zuster Stek zit ook niet stil. Er is de voorbije weken naarstig aan dossiers getimmerd, maar nu roept het buitenwerk. Vandaar dat we komende zaterdag (7 maart) tot open werkdag gebombardeerd hebben. Wie zin heeft om met een gezellige bende de handen uit de mouwen te steken is van harte welkom! (meer info vind je op www.stekvzw.be).
Met het groentenpakket is het tegenwoordig wat zoeken om nog voldoende afwisseling te kunnen bieden. Het winteraanbod slinkt nu snel. Doch aan volume geen gebrek, de spruiten worden bij gebrek aan koude gigantisch, en de witte kool is ook uit de kluiten gewassen. Misschien kan je hem broederlijk delen. Gelukkig zijn er nu fijne bladgewasjes als rucola om het geheel wat op te leuken.

Geniet van het voorjaar!

Fien.

Watou, 17 februari 2015



Ssshhh...

Hadden jullie het ook al in 't snotje? De vogelen hebben een andere plaat op gelegd. Ze draaien tegenwoordig de ene lente-hit na de andere, en dat werkt in die mate aanstekelijk dat de krokussen massaal de grond uit gekropen komen.
De zalige zonnestralen laten ook ons' Karolien niet koud. Ze heeft van pure lentezotheid de planken uit haar staldeur geslagen. Zus opperde dat ze er misschien een porte-fenêtre van aan 't maken was... Dat lijkt me zeer waarschijnlijk.
Ook bij mij begint het tintelen van koude vingers steeds meer op het jeuken van ongeduldige vingers te lijken. Zeker nu het zaad pakjesgewijs binnendruppelt. De eerste zaaïng is een feit. Spinazie, rucola en raapsteeltjes, meer is er niet nodig om de kleine tunnel gevuld te krijgen. Nu, ik hoop dat het water u niet al te overvloedig de mond in stroomt want het zal nog een heel aantal weken duren tegen dat ze oogstbaar zullen zijn.
In afwachting kunnen we gelukkig rustig verder genieten van de rijkdom die onze wintervoorraad te bieden heeft. Al begint er hier en daar één en ander op te geraken. Door de voorraad pompoen en knolselder zijn we nu onherroepelijk heen. Gelukkig hadden we nog wat achter de hand. Gelijk een duveltje uit een doosje hebben we voor u zoetzure courgetten in een potje. Onze eigenste inmaak met andere woorden. Heerlijk fris bij een posteleinslaatje.
Of bij een rode kool rauwkostje met feta! Hmmm. De lekkere smaak van de boerenkool kunt u ook best zo lang mogelijk vasthouden, want het is de laatste.
Wat we wel nog zeer overvloedig hebben, zijn wortelen. Laat jullie dus gerust volledig gaan in het bijbestellen en vrienden aanzetten tot wortelgulzigheid. Het zou heel fijn zijn mochten onze karoten een goede nieuwe thuis vinden eerder dan op de composthoop te belanden. Dat zou zonde zijn van de grote gezamenlijke inspanning, enni. Ik beloof bij deze plechtig er nooit meer zoveel te zetten.

Fien.

Watou, 3 februari 2015



Goedendag!


Zo is dat. Er lag vanmorgen zéker 1cm sneeuw, de kinderen door het dolle heen, en wie ben ik dan om dat niet te zijn. De wereld is immers 't mooist in 't wit. Wel biekan de ganzen overhoop gereden. Was dat effe schrikken. Ik had hen niet gezien omdat hun zwarte kraaloogjes nog sliepen en ze daardoor volledig wit waren, en zij hadden mij niet gezien omdat ik met een witte camionette reed, en omdat ze nog sliepen natuurlijk. Soit, er is niets gebeurd.
Voor de varkens is dat anders. (Bent u een gevoelige lezer, ga dan meteen door naar de volgende alinea). Thomas heeft ze vandaag Chantelle en Chantal gedoopt. Ze waren weinig onder de indruk, en in feite doet dat er ook niet zo veel toe, want eind deze week veranderen ze toch van eigenaar (in kleinere eenheden weliswaar) en krijgen ze wellicht namen als worst en kotelet... Leuk is anders, maar dat is 't landbouwleven.
Over naar het pakket. Met een bekentenis: kem de pret bedorven. Een beetje maar. Dat is het moederhart dat spreekt met dit barre weer. 'k Zeg tegen m'n eigen: kgoan de pret uut doen en in plastiek wikkelen, da se azoa ni afziet. En toen ik dan toch troetelend bezig was, heb 'k de wortelen gezellig tezamen in bad gezet. Eerst wat onwennig, maar het ijs was algauw gebroken. Ook spruitjes plukken met z'n allen deze morgen was maxi cosie. Alleen een beetje koud aan de tenen en aan de spruitjes.
De winterpostelein in de tunnel stond er fris en fruitig bij, klaar om uw bord op te vrolijken als groene groente.
En zo leefden we nog lang en gelukkig.

Tot de volgende!

Fien.

Watou, 20 januari 2015



Goede verstaanders,

U zal het vandaag met een half woord moeten doen. M'n neus zit verstopt, de inspiratie bijgevolg ook. Het veld ligt er koud en nat bij, daar moeten we zoveel mogelijk van blijven. Maar plannen maken kan natuurlijk altijd, en dat is dus gebeurd. We hebben een strak (teelt)plan en het zaad is reeds besteld. Laat dat voorjaar nu maar komen!
Op het erf is er uiteraard altijd wel wat te doen. Zo is vorige week de semi-potstal tussentijds uitgemest. Dat was nodig want de mest kwam zo hoog dat de koeien bijna door de open venstergaten naar buiten wandelen konden. De nieuwe mestput is gezegend, en de maagdelijk onbevlekte betonvloer is bevlekt. De dames hebben geduldig gewacht in het voederhek en een oogje in het zeil gehouden opdat de werkzaamheden vlekkeloos zouden verlopen. Ze waren tevreden over de room-service en het verse strobed.
Op dit moment zijn de Stoppel-mannen hét machine-afdak aan 't verwezenlijken. Dat is niet eenvoudig, maar wel belangrijk, want op die manier krijgen we terug manoeuvreerruimte in den hangaar.
Het pakket van deze week zit vol speciallekes. Maar geen paniek, we zorgen voor de nodige professionele recepten-begeleiding om dit tot een goed einde te brengen.
De boerenkool heeft vorst over zich gehad, waardoor hij zoeter van smaak geworden is. Klaar om in uw patattenpuree te belanden. We hebben er een stuk stengel aan gelaten, als jullie hem willen bewaren, steek hem dan gewoon in de grond. En we hebben de eerste aardperen opgedolven. Niet overdreven groot maar mooi van kleur en goed van smaak. Voor de pompoenen zijn het de laatste loodjes, zij hebben een zeer moeizame bewaring gehad, je zal dus hier en daar een vlekje aantreffen. We hebben ons best gedaan. De groene selder komt uit Hebben z'n serres en zijn klein maar fijn.

Hou jullie warm!

Fien.

Watou, 6 januari 2015


Et voilà!

Een nagelnieuw jaar, een onbeschreven blad, een verse onderbroek, en we zijn weer vertrokken. We hopen dat jullie de feestelijkheden net zo heelhuids doorgekomen zijn als wij, en dat jullie hét jaar van jullie leven tegemoet gaan. Gewapend met goede voornemens en zwaarbeladen met beste wensen zou dat geen probleem mogen vormen.
Het veld is weinig onder de indruk. In feite laat het haar koud. In die mate zelfs dat de savooikool deze morgen lichtelijk krokant bevroren was. Ik op mijn beurt was daar niet echt op voorzien waardoor ik als eerste zonde van het jaar een belangrijke tuindersregel overtreden heb: “oogst nooit bevroren groenten”... Laten we het een beginnersfoutje noemen. Aan het begin van het jaar kan dat gebeuren. Eens de savooi in jullie pakket ontdooit, zal hij er wat slapjes uitzien, maar verder is er niets mis mee. En hop daar zijn mijn eerste verontschuldigingen dus al.
De koeien hebben een vredige kerst gehad. Zij kijken er al lang niet meer van op als er weer eens een kind in hun kribbe ligt. Zolang er hooi is en af en toe een biet, is het hen allemaal om het even. Het feesten houden ze huiselijk. Ze vieren in besloten kring. Met oudejaar stonden er mosselen op het menu, dat meende ik te kunnen concluderen toen ik een schelp in hun voederbak aantrof, maar dat bleek een stukje van Tammie haar horen-stompje te zijn.
Voor mij veel pakjes dit jaar. Enfin, dozen eigenlijk. Ben de boerderij aan 't verhuizen. Weinig werk met de pyjamaatjes van de koeien doch m'n persoonlijke garderobe had iets meer om het lijf.
Laat me jullie afsluitend nog een vriendschappelijke raad geven: opgelet als je vandaag taart gepresenteerd krijgt, daar zit sowieso een boon in. Als die tussen uw nietsvermoedende kiezen beland is daar gegarandeerd een stuk af, én dan zijt ge weer “den uul” want dat zwart is er na een week schrobben nog niet af. Wat zouden ze daar in Nederland eigenlijk van zeggen.
Het pakket voorziet jullie van stevige kost. Niets heerlijker dan het jaar te beginnen met een voedzame hutsepot!


Fien.



Watou, 16 december 2014


Beste kerstballen en ballerina's,

Wie heden nog hardnekkig droomt van een witte kerst op de taart zal spoedig geconfronteerd worden met de harde realiteit dat dromen bedrog zijn. Het zit er niet in, en kan er dus niet uit vallen ook. Het enige dat er eventueel uitvallen kan is de elektriciteit. Voorzichtig als we zijn hebben we daarom na wijs beraad besloten geen vrolijke kerstverlichting in de koestal te hangen. Stel je toch eens voor dat net dat de druppel zou zijn... Al die mensen die dan rauwe raclette moeten eten op 's werelds grootste geboortefeest. Nee, dat willen we niet op ons geweten hebben.
En dan zou ik het nu graag even stil willen maken voor een emotioneel moment. Toepasselijk voor de tijd van 't jaar. Een moment van dankbaarheid. Van mijnentwege naar jullieëntwege. Voor de trouwe steun onder alle mogelijke vormen. Het engagement dat jullie aangaan door een pakket te nemen, een bemoedigend woord af en toe, de steun die we kregen op moeilijke momenten (zoals de verwoestende hagelstorm dit voorjaar), het sparen van broodzakken, het helpen wieden en rooien van de wortelen, enz. Allemaal tekenen van betrokkenheid. Het sterkt ons in onze overtuiging dat er samen zoveel mogelijk is, en geeft ons kracht om het elke dag weer waar te maken... Ho-ho-ho, gaan we daar even stevig uit de bocht. 't Is misschien wat zeemzoeterig en roezemoezerig geformuleerd, maar in essentie wel gemeend!
U weet wellicht niet wat u ziet als u in uw pakkettenbak kijkt. Ik zal het u zeggen: het is een driedubbel pakket, om de feestdagen door te komen. We een beetje moeten duwen om alle groenten erin te krijgen, maar het is gelukt. Opgelet de eerstvolgende levering is 6 januari 2015.

We wensen jullie een gezellige toekomende tijd toe.

Fien.

Aandacht aandacht. Belangrijke mededeling. Bij deze brief bevindt zich de kerstactie van zuster vzw Stek. Jullie steun is cruciaal. Gelieve dit een ze breed mogelijk draagvlak te geven!




Watou, 2 december 2014



Halloha,

In deze tijd van 't jaar kunnen ook niet-rokers witte wolkjes uitwasemen en is “cold feet” behalve een tv-serie ook “dagelijkse kost”. We wanen ons in de stille Kempen want drie weken geen zuchtje wind, dat is hier in de far West ongezien, doch buitengewoon aangenaam. Het blijft me verbazen hoe stil de wereld nog kan zijn, en hoe ver je stem dragen kan in de mist... Dames, opletten bij het roddelen!
Het gevogelte troept samen. En hop, daar is mijn verbazing weer: ongelooflijk hoe zo'n zwerm voortdurend van richting veranderen kan zonder dat de hele meute tegen elkaar knalt. Welk een immense besparing van verkeersellende! Niet dat we daar ook maar het minste last van hebben op het veld. Een beetje vertraagd verkeer in de wortelen misschien. Maar ook daar is er licht aan het einde van de tunnel. Het zijn de laatste loodjes. Weldra kan er weer over wat anders gedacht en gesproken worden dan enkel over wortelen.
Slecht nieuws voor rode bietenfans (mochten die er al zijn). Er waren er dit jaar al weinig, maar nu muizen de hoop ontdekt hebben slinkt de voorraad helemaal zienderogen. In het pakket zitten de overlevers. Samen met een pannenkoekenrecept om duimen en vingers af te likken!
En daar zijn de eerste spruitjes! Flink uit de kluiten gewassen. Omdat de sint op komst is, en omdat we de vorst net voor zijn, zit er als toemaatje een bussel platte peterselie in jullie kist. De Meusfans onder jullie (wie behoort daar niet toe denk ik dan) zullen wel weten hoe vaak dat van pas kan komen.
En het is groentetaarttijd. Heerlijk met witte kool, prei of selder!
De klantenbijeenkomst was gezellig, helaas wat weinig rondgebazuind van mijnentwege, waardoor een aantal mensen niet op de hoogte waren. Eén van de dingen die ik er van opstak is dat het voor jullie handig zou zijn mocht de inhoud van het pakket wat vroeger bekend zijn op de website... Oepsie, ben 't vergeten. Komt in orde!

Fien.


Watou, 18 november 2014


Hé daar,

'k Heb ze de voorbije week zien vliegen: vriezeganzen. Zuid-Westwaarts. “Ah-ha, koude op komst”, denk je dan spontaan. Maar blijkbaar zagen zij ze ook vliegen, want even later vlogen ze in tegenovergestelde richting. Nu, daar kunnen tal van goede redenen voor zijn: wegomlegging bijvoorbeeld. Ze vliegen per slot van rekening over West-Vlaanderen. Het kan ook de aanhoudende tegenwind in die hogere regionen zijn, die hen deed besluiten hun kar te keren, of, en dat is nog het meest waarschijnlijke, hun gps: “omkeren, indien mogelijk”. We kunnen in ieder geval met zekerheid stellen dat er koude op komst is of misschien ook niet.
Hier op Stoppel heerst er wortelmanie, (nauwelijks besmettelijk, helaas). Elk moment dat niet gevuld is met enig andere levensnoodzakelijke activiteit, wordt wortelend benut. Balans na 14 dagen: bijna halverwege... Deert niet, van tijd tot tijd krijgen we hulp van super sympathieke helpers, en dat is steevast zeer gezellig.
De koeien verblijven sinds enkele dagen voltijds in hun nieuwe stal en amuseren er zich kostelijk. Tegen iedere melkbeurt is er wel weer wat anders gemolesteerd. De voederbak versplinterd door het enthousiaste schurken met hun kop, het drinkbad rondgesmeten omdat er iets lekkers onder verzeild geraakt was, de poort geforceerd omdat ze daar achter voederbieten vermoedden... Enfin, ik durf de stal nauwelijks meer te betreden uit vrees voor verdere ravage. En het strafst van al is dat ze steevast onschuldig liggen te herkauwen als ik binnenkom.
Ilja hebben we terug van Stek naar Stoppel verhuisd. Met de camionette. Hij vond dat reuze gezellig, en wij ook. Het bewasemen van de ruiten en het bewateren van de vloer nemen we er bij. Hier lijdt hij alleszins een paradijselijk bestaan. Bekept en beknuffeld en bovendien zijn alle restjes voor hem alleen.
Nog even dit: de klantenbijeenkomst gaat door op woensdag 26 november 2014.
En een warme oproep om massaal te stemmen op Stek!
https://promo2.ing.be/solidarityAward/index.aspx Onder West-Vlaanderen - categorie sociale integratie. Merci!

Fien.


Watou, 4 november 2014



Herfst-dag!

We gaan op dit moment door de puberteit der seizoenen. Woelig weer. Onrust en uitersten. Van storm tot onwezenlijke stilte. Gisteren nog regen en wind bij het oogsten van de prei, deze morgen geen zuchtje. Enkel koude vingertoppen en een loopneus. Het veld begint er verlaten uit te zien. De voederbieten en kolen zijn eraf. Enkel de wortelen nog. Aangezien ze goed gelukt zijn belooft dat een huzarenwerk te worden. Mochten jullie zin hebben om te helpen: heel graag! Morgen beginnen we er aan.
Het pakket heeft deze week iets van een wollen muts. Dat komt goed van pas. Groenten die je behaaglijk warm houden. Onder de vorm van dikke soep bijvoorbeeld. Ze ruiken ook zo lekker. Knolselder, prei, … Veel meer geur dan zomergroenten.
De dagen korten nu snel. Zo ook de afstand tot de stoof. Elke dag een stukje dichter. Tijd voor een klantenbijeenkomst dus. Samen terugblikken op het afgelopen teeltseizoen. Hoe was het voor jullie, hoe was het voor ons. Ervaringen en tips uitwisselen. Om een datum te vinden die voor zoveel mogelijk mensen past, hebben we een doodle opgesteld: http://doodle.com/5pb3a5p5x7fxas85 gelieve deze massaal in te vullen, danku.
Tegen alle verwachtingen in hebben we nog bladgewassen. Al zijn de laatste kropjes sla niet van de grootste, en durft de warmoes hier en daar wat vlekjes krijgen, het is toch wel uitzonderlijk dat dit begin november nog kan, buiten. Zelfs de koeien staan nog niet op stal, al zit het er nu wel tegenaan.


Fien.

Watou, 21 oktober 2014



(k)Uch,

Jep, 't is weer dubbel. Vanaf deze week een dubbele portie groenten. Omdat jullie het dubbel en dik verdienen. Gelijk tea for two, maar dan een deux-chevaux-pakket. Voor honger als een paard... Gelukkig kunnen we behalve klinkklare onzin ook klinkklare wijn schenken. Wat wil ik nu precies zeggen: we schakelen over op winterregime. Dat betekent dat er om de twee weken een dubbel pakket bewaargroenten geleverd wordt. Deze groenten kan je gemakkelijk twee weken goedhouden in de garage of in een zak buiten, ze vragen geen extra frigoruimte. Wintergroenten worden allemaal binnengehaald om de winter door te komen, dus of ze nu hier in de bunker liggen of bij jullie, dat maakt geen verschil (enkel in geval van oorlog liggen ze hier misschien een ietsie veiliger). Voor ons maakt het een heel groot verschil als we slechts om de 14dagen een pakket moeten leveren. Dat haalt wat druk van de ketel en het geeft ons meer ademruimte voor andere werkzaamheden. Concreet: volgende week leveren we niet. Het eerstvolgende pakket is voorzien op 4 november. Enzovoort.
Aan de betaling verandert er niets gezien het geheel kwantitatief ongewijzigd blijft, enkel de leverfrequentie verandert... Geef toe, dat ik zo droog en technisch kon zijn hadden jullie niet verwacht.
Intussen is de grote volksverhuizing volop aan de gang. Van de Stoppels was ik de eerste die in het stek-nest sliep, maar de koeien volgden op de voet. Niet in het zelfde nest, gelukkig. Met de bulckaerts-beestenkar meegaan was geen probleem. Evie hoopte dat ze terug mee naar huis mocht, en Tammie was er van overtuigt dat ze op vakantie ging. Beide hadden ze het aan het verkeerde eind, maar de alternatieve bestemming was voor hen net zo wel: een verse stek-wei. Van de hereniging met hun kroost (inmiddels adolescenten) waren ze niet onder de indruk. Gras is het enige dat telt. Maar ik ben wel blij. Het ziet er mooi uit, vier koeien in één wei. Een kudde. Net echt.

Fien.

Watou, 14 oktober 2014



Alö,


We zijn wat kort van stof vandaag omdat de voorbije nacht dat ook was. Gisteren naar Aalter gereden achter een nieuwe tweedehans éénwielige agria-motoculteur. Ons vorige heeft weer eens een fataal attaksje gedaan, en leven zonder is onmogelijk.
Bleek Aalter toch niet het einde van de wereld te zijn zeker?! Ze hebben daar geen licht en alleen maar kleine betonbaantjes die plots in een karrenspoor overgaan. 'k Heb ze verzekerst allemaal gezien in 't donker. Schoon streek. Blij dat ik terug thuis geraakt ben, want even zag het er naar uit dat er 'no way back' was.
Stand van de veldzaken? Knolselder is binnen. Rode biet is binnen. Nu ik nog. (flauw Fien). We lijken een rijke oogst tegemoet te gaan. Prei, kolen, wortelen, ze zien er veelbelovend uit.
De sla is stilaan uitgeteld. Vanaf volgende week schakelen we dus terug over op tweewekelijkse levering. De anciens weten wellicht dondersgoed waar het over gaat, de nieuwe lichting hoort het nu waarschijnlijk donderen... bij de anciens. Wees niet bevreesd, gij onwetenden, in de komende correspondentie zal ik deze methodologie haarfijn uit de doeken doen.
Haar-fijn was ook de Stek-werkdag. Met vele handen hebben we het werk weer een tikkeltje lichter gemaakt. De zuivelarij is geplafonneerd, de peilers van het afdak zijn gebetoneerd, de oude frambozen zijn geëlimineerd, en de cavia's zijn em gesmeerd.
Ook de overige verbouwwerkzaamheden vorderen aan onverantwoorde snelheid dankzij de hulp onze vele broeders van liefde. De boerderij-verhuis komt in zicht!


Fien.


Watou, 7 oktober 2014


Forellekes,

De jacht is weer open. De jacht van de wind op de wolken, de jacht op m'n geruste gemoedsgesteldheid die door het dromerige weer van de voorbije weken zachtjes ingedommeld was. Zaterdag al voelde ik het aan m'n varissen dat het weer veranderen zou. En Karolien voelde het ook aan de hare, want waar ze voorheen zo ontzettend voorbeeldig ploegde in de Windweg (ha!), ging het zaterdag in de Helleketelweg voor geen meter. Nu ja, dat had ook andere oorzaken, oa de droogte, waardoor de grond hard was als beton, en de ploeg er zichzelf voortdurend uittrok; en het feit dat dit grasland voor het eerst sinds lang gescheurd wordt, en danig aangereden is van 't maaien.
Maar het is ongepast om op dit voorspoedig verlopende moment te mopperen. Als ik zie hoe vlotjes de maïs er overal af gaat, en hoe gezellig de aardappelrooiers 's nachts, als grote kerststallen verlicht, zich over de velden voortbewegen, dan kan ik enkel blij zijn voor hen die een goed najaar hebben. Het gemeenschappelijk klawieren om de oogst binnen te krijgen bezorgt me een warm samenhorigheidsgevoel.
Alleen delen kan een mens gelukkig maken”. Dat zeggen ons moe en Sinte Maarten altijd. Vandaar een halve witte kool in jullie pakket. Nee, serieus, de reden daarvoor is dat ze nogal uit de kluiten gewassen zijn, en we jullie niet willen overdoseren alvorens de winter zelfs nog maar begonnen is.
Wij zijn trouwens wel al begonnen, met bunkeren. Letterlijk. De wintervoorraad binnenhalen, en bewaren in de bunker. Het zal niet al te lang meer duren vooraleer het er vol met kolen, knolselder, bietjes en wortelen ligt. De pompoenen hebben we een warmer onderkomen gegeven.
Wat ook dringend een nieuw onderkomen krijgen moet, is de melkverwerking. Vandaar dat we komende zaterdag (11 oktober) nog eens gezamenlijk de handen uit de mouwen steken op de Stek open werkdag. Iedereen is ontzettend welgekome! Meer info vind je op www.stekvzw.be


Fien.


Watou, 30 september 2014



Hallokes,


We hebben een serieuze vernissing begaan. Ongeveer 109,2357m2 om precies te zijn. Twee lagen dan nog wel?! Al een geluk dat zus zo courageus was of ik had de borstel er na anderhalve plank al bij neer gelegd. Geen slechte wil, gewoonweg niet gemaakt voor dit schilderachtige karwei.
Laat mij maar mest uitrijden. Alhoewel, als de mestkar z'n dag niet heeft en alles handmatig gelost moet worden, is dat in feite ook een str.-job. Nu ja, wat moet moet.
Zo dacht ons Karolien er ook over toen we in de windweg de grond gingen opentrekken ter voorbereiding van het ploegen: liever niet, maar als 't moet graag. Ze was deze keer vrij gewillig.
Zaterdag is Patrick Doom een duwtje komen doen. Die man verzet hemel en aarde (vooral aarde) met zijn kraan. De snelheid en precisie van zijn werk zijn ongezien. Tegen de avond was elk hoekje van onze boerderij in wording wel op een of andere manier beroerd. De riolering ligt er nu volledig, de waterzuivering is gegraven, het materiaalafdak heeft een verharde vloer, de mestplaat is uitgekofferd, enz. Het ging verbazend goed vooruit...
Zo ook de veearts met het insemineren van ons Roza. In een twee drie was ze bezaaid. Ik stond er wat verstrooid bij: “wat worden ze vlug groot” te denken.
Ook vlug gegroeid zijn de andijvie's. Grote groene rakkers in jullie pakket. En dikke venkels. Dat is echt dé herfstteelt bij uitstek. Voldoende vocht en tijd om zich volledig te ontplooien in al hun glorie. En wat te zeggen van de eerste savooien? Die mogen er ook wezen, niet? Alleszins een tevreden boer deze week!


Fien.





Watou, 23 september 2014


Waarde fijnbesnaarde,

Oorspronklijk had ik gedacht dat een streepje Poëzei, als ode aan onze eerste wortelen waar ik zo verschrikkelijk fier op ben, (en ter compensatie van de mij op dit moment ontbrekende inspiratie), hier ontzettend passend zou zijn geweest. Helaas blijkt het de gehele wereld op dit moment aan inspiratie te ontbreken, gezien het magere resultaat van de zoektocht naar een heldhaftig wortelgedicht:

Wees wijs als een wortel
houd altijd je mond
Eet elke dag eikels
dan blijf je gezond
Was je met water
slaap op je zij
Denk aan de lente
en droom maar van mij

Auteur: anoniem. Begrijpelijk. Toch bedankt voor het intermezzo. Verdienstelijke poging. Blijven proberen. Oefening baart kunst.
Laten we dan nu ter zake komen. Het is officieel; herfst. De 21ste is immers gepasseerd. De activiteiten op de boerderij passen zich aan. Het scheelt geen haar of we beginnen de wintervoorraden binnen te halen, maar deze week nog niet. Het is de bedoeling om morgen gecomposteerde stalmest van de vorige 'winter' uit te rijden op het stuk in Stek waar we volgend jaar voor het eerst groenten gaan telen, zodat dit nog vóór de komende winter ondergeploegd kan worden door Karolien (onder leiding van mezelf). En daarnaast blijven de bouwwerkzaamheden aan onverminderde vaart verder gaan.
Uw pakket begint zich meer en meer te lenen voor een stevige stamppot (met wortelen en ajuin). Dat kan zo deugd doen bij dalende temperatuur. En wat gedacht van een heerlijk rode bietensoepje. Daar zat iedereen toch op te wachten zeker?!
Afscheid van de zomer nemen we met een dubbele portie sla. Dat was eigenlijk niet voorzien. Maar dat de boontjes te ver zouden zijn was ook niet voorzien, vandaar.

Fien.


Watou, 16 september 2014



Beste bendeleden,

Perfectie bestaat. Vandaag bijvoorbeeld. Met een licht benevelde ochtend waarin de zon verzonken zit. Geen zuchtje wind, enkel weldadige warmte. Herfst alleen is hiertoe in staat.
De laatste snede hooi is binnengehaald. Een moment dat altijd spannend en feestelijk tegelijk is. Jong en oud op de hooiwagen. Stoere mannen en vrouwen die nog echte balen kunnen vorken, en kinderen die er vrolijk tussendoor fladderen.
In feite zouden de heroïsche wintervoorraad-rooi-werkzaamheden hier perfect kunnen op aansluiten, maar daarvoor is het nog iets te warm.
Wie ook iets te warm was gisteren, was ons Evie. 41.8 koorts... Daar moest een veearts aan te pas komen. Hij gaf haar een spuit en gaf het fenomeen een naam: virale infectie. Of nog: ze et etwoasten e ploagsje ip-errapt. Toegegeven, ze zag er al een paar dagen droepie uit, was slomer dan anders, en lag veel neer. Maar wat echt compleet indruiste tegen haar normale gang van zaken, was het knuffelachtig zijn. Ware dat praktisch haalbaar geweest, ze was bij mij op schoot gekropen. Gelukkig heeft ze zich ingehouden. Inmiddels is ze er weer door. Wel heb ik haar verzocht die aanhankelijke attitude te behouden al gezond-wezende. Of ze er gehoor aan geeft valt nog af te wachten.
Ook de camionette was wat ziekjes de voorbije week. (Vandaar de latere levering op dinsdag waarvoor excuses.) De startmotor had het begeven waardoor hij niet meer in gang geraakte. Zeer herkenbaar. Ik vraag mij 's morgens ook soms af of mijn startmotor nog wel werkt.
Wat schaft het pakket deze week: meer en meer herfstige groenten. De laatste warmoes, want hij begint er gepokt en gemazeld uit te zien. Batavia die wat aan de kleine kant is, want de groei begint er uit te geraken. Pompoen! Hoe kan je anders pompoensoep maken?! Prei, die hoort er vanaf nu ook terug bij. En waarschijnlijk de laatste gele boontjes, helemaal assortie met de eerste vallende bladeren.
Ik kan jullie ook nog meegeven dat de open monumentendag op Stek zeer gezellig en dus geslaagd was!

Fien.


Watou, 9 september 2014



M'n beste planchetjes,


We hebben hier de voorbije week nogal hout vastgehouden! De ene plank na de andere. M'n toekomstige woonst is namelijk gevloerd. Zowel boven als beneden. En geïsoleerd. Met houtwolplaten.
De camionette zouden we als volgt beletteren: algemene land- en bouwwerken, gezusters stek & stoppel nv. De dakvensters zitten er in (met dank aan Joris) en morgen plakken we de planken tegen het plafond. Vervolgens leem aan de muren, en ik kan verhuizen.
Er zit vaart achter, en dat moet ook, want over een paar weken begint de grote winterrooi en dan is er nergens nog tijd voor. Het land lijkt inmiddels wat te liggen soezen. Dit rustige weer is ideaal voor de afrijping van bewaargroenten. Maar de sla krijgt het lastig. Botritis is er neergestreken, waardoor we nogal veel buitenblad hebben moeten afpellen, waarvoor excuses. De zomer loopt op z'n einde, maar we hebben nog wat zon kunnen vangen in jullie pakket: de laatste snijbonen (die hebben moeten plaatsmaken in de tunnel voor winterpostelein), de laatste courgetten, en tomaten op de koop toe. Voor de lol heb ik dit jaar ook boterboontjes gezet: zo geel en zacht als boter...
Het hooi droogt uiterst langzaam, maar het droogt. Wellicht gaan we eind deze week onze spierballen nog eens mogen laten rollen met het vorken.
En om het te hebben over koetjes en kalfjes: die stellen het goed. Ze zijn allen in zeer vredevolle stemming. De varkens zijn rond en gezond. En bruin zonder zon. Zij genieten van hun dagelijkse modderbaden.


Laat ons maar genieten van de zon!

Fien.

Watou, 2 september 2014



Allo allo,


Hebben jullie dat ook gehoord; sprake van een nazomertje!? M'n oren begonnen spontaan te flapperen en ik ben van pure alteratie op de tractor gesprongen om te maaien. Helaas blijkt dat zomertje er niet al te veel goesting in te hebben, en heeft het de grootste moeite om 's morgens uit z'n wolkenbed te geraken. Slechts af en toe zien we in de late namiddag zon. Maar goed, met een beetje meer te schudden aan dat hooi zal 't ook wel gaan.
Evie heeft het weer goed zitten. En maar roepen naar die dikke stier van de buren. Hij daarentegen heeft enkel oog voor zijn persoonlijke harem. Beetje sneu voor Evie, gelukkig voor ons. Stel je toch voor dat die bull-dozer in een vlaag van nietsontziende verliefdheid door de draad zou stormen... Ik heb het haar al meermaals gezegd: 't is beter zo. De veearts gaat immers veel voorzichtiger te werk.
Op het veld is het schimmeltijd. Wat wil je, vochtig en warm. Vooral de spinazie heeft er hard van. In die mate zelfs dat de eerste lichting niet oogstbaar is. De sla begint er ook van te weten, maar dat valt voorlopig mee.
De bewaarteelten zien er goed uit, en oh wat heb ik veel zin om daar aan te beginnen oogsten. Stel je toch eens voor: verse wortelen, pompoenen, knolselders, kolen allerlei en prei! Maar het is verstandiger om daar tot het uiterste mee te wachten, de winter duurt immers van nature al lang genoeg.
Het vakantie-afsluitend instant-kafféestje op Stek was er weer boenk op. Wij hebben er ontzettend van genoten. Jullie hopelijk ook. Voorlopig de eerstkomende tijd geen feestjes meer want we zijn volop aan 't verbouwen voor de grote verhuis van Stoppel naar Stek. Maar kleinschalige evenementjes tussendoor zullen wellicht onvermijdelijk zijn. We houden jullie op de hoogte. Zet alvast 14 september, open monumentendag, maar op de kalender.


Fien.

Watou, 26 augustus 2014



Beste regendropkes,

Ze zijn hierboven duidelijk met administratieve vereenvoudiging bezig. In 't begin van 't jaar gingen ze zomaar zonder winter over tot de lente en nu laten ze de zomer voor wat het is om meteen in herfst te vervallen. En ze zijn er goed in gevlogen. 'k Zie die weermannekes al zitten op hun grote donkergrijze regenwolk, met een grijns van oor tot oor: moet er nog water zijn? Voor mij niet alleszins. Gisteren 3x van kleren gewisseld. Niet omdat ik vrouw ben en kleren wisselen dus per definitie een hobby is, nee, omdat ik nat was tot op m'n vel. Vandaag begonnen met een goede regenjas, dat scheelt ook al natuurlijk.
Het tractormysterie is ontrafeld. Hoe blij en tevreden we er ook mee zijn, hij wou al geruime tijd niet starten zonder startkabels. In de garage was alles nauwkeurig uitgeplozen zonder een mogelijke oorzaak te detecteren. Zoals altijd lag de oorzaak te dichtbij. Het lag namelijk aan mij... Wat was er gebeurd: ten tijde dat de tractor wél nog zelfstandig startte, brandde er een lampje met bliksemschicht op het dashboard. Een man zou weten dat dat vanzelf uitgaat na een tijdje, of hij zou zich afvragen wat zijn goede vriend de tractor hem daarmee zeggen wou, of hij zou er gewoon gerust in zijn. Ik, vrouw zijnde, dacht meteen: lap 'k heb hier weer iets mispeuterd. En vervolgens: hoe moet ik nu dat lampje uit krijgen. Vrij vlug ontdekt dat door de sleutel een tandje terug te draaien, alle lampjes uitgingen. En zo was 'k weer op m'n gemak. Wist ik veel dat de batterij daardoor niet meer opladen kon... Enfin, er zijn geen doden gevallen, en we hebben weer wat bijgeleerd. Vrouwen en techniek!?
Het veld ziet er dezer dagen mooier uit dan ooit. In de windweg althans, daar waar de bewaarteelten staan. Kon ik het jullie maar laten zien. Kraaknette wortelen, voorbeeldige kolen en propere prei. Ondanks de natte hebben we daar alles onder controle weten te houden. Mede dankzij de hulp van vele vlijtige wieders, waarvoor mijn oneindige erkentelijkheid.
Niet vergeten: vrijdag het voorlopig laatste instant kaffé. 't Zal hoe dan weer de moeite zijn! Als mijn zus iets doet, dan doet ze 't meer dan goed.

Fien

Watou, 19 augustus 2014


Zij die het bijna bestierven groeten u,

Zaterdag aardappelen gerooid. Een gevecht op leven en dood. Karolien wou absoluut niet, en ik wou absoluut niet opgeven. Het betrof immers de strijd om het leiderschap. Van een berustende meegaande houding die zo passend zou zijn bij haar pensioengerechtigde leeftijd was er in de verste verte geen sprake. Zowel voor- als achterbenen gingen wild in het ronde maaiend de lucht in. Mocht ze deze explosieve energie in trekkracht omgezet hebben, hadden we nog 10x zoveel kunnen uitrijden, maar zij dacht daar anders over. Duidelijk een principekwestie. Uiteindelijk was ik genoodzaakt hulplijn Dirk te bellen, die kwam gelukkig meteen ter plaatse, en hij kreeg de situatie min of meer onder controle, maar het bleef een precaire affaire.
Enfin, ze zijn uit, en we hebben het niet met de hand moeten doen, dat is het voornaamste. Geen al te grote, maar wel een mooie opbrengst. Lekker vers van de pers. Ze zouden nu zo snel mogelijk verdeeld moeten geraken, want bewaarbaar zullen ze niet zijn, vrees ik. Daarvoor zijn ze na de hagel te vlug ziek geworden. Ik stel dus voor er een hype van te maken. Gelieve jullie massaal als nieuwe-aardappel-trendzetters te profileren en deze blijde boodschap zo weid mogelijk te verspreiden. Dank u.
Het herfstige weer creëert een herfstige sfeer op het land. Bladgewassen als warmoes beginnen vlekjes te krijgen (vandaar dat het wellicht voor 't laatst in het pakket zit). En er zijn bewaarteelten (als knolselder) die zowaar al beginnen afrijpen.
De courgetten en boontjes minderen snel, maar we beginnen snijbonen (lange platte) te oogsten in de tunnel, en dat is wel fijn. Bovendien is het een prachtig zicht, die langgerekte groene pergola, volhangend met bonen. Het is ook iets heel anders om boven je hoofd te oogsten in plaats van voorovergebogen naar de grond gericht.
Walter en Roos hadden weer veel kleine bloemkooltjes over. Die voor de veiling te min zijn, weet je nog wel... Het leek mij een leuke afwisseling.

Fien.


Watou, 12 augustus 2014



Hallo daar!


't Is hier weer mega windy. Net herfst. Zoveel lucht in eens. Maar het doet wel deugd om diep in te ademen. De lucht voelt zijdezacht en helder aan.
Evie heeft het gevoel dat ze met dit weer tochtig hoort te zijn, ook al is ze drie maand geleden al gedekt, vanmorgen sprak ze de stier van de buren herhaaldelijk aan... Ik hoop maar dat het vals alarm is, want anders wordt de kalvingsplanning weer op z'n kop gezet. Tammie blijft haar onverstoorbare zelf. Zeer gedienstig en zorgvuldig likt ze Evie's kop, en houdt ze de vliegen van me af tijdens 't melken. Het striemen van haar zweepstaart moet ik er maar bij nemen.
Het veld heeft inmiddels water gehad. Al te geweldige hagel is gelukkig uitgebleven. De courgetten zijn over hun hoogste punt heen. De boontjes gaan er nog even mee door. Daar ben ik blij om, want ik ben dol op verse boontjes in de zomer. De wortelen doen het goed. Ook de pastinaak en wortelpeterselie zijn blij van het onkruid verlost te zijn.
Het pakket dezer dagen heeft wat van een variatie op hetzelfde thema. Dit zijn de groenten die hier nu volop op 't veld staan, en ik zou het zonde vinden van ze aan de koeien te moeten voederen om tomaten en paprika's bij te bestellen, maar ik zou graag horen hoe dat voor jullie is. Het zou fijn zijn mochten jullie via mail of per briefje in de retourbak, kort laten weten of er inhoudelijk met het pakket te leven valt.
En driewerf hoera, zus en co zijn terug van vakantie. De opbouw van het derde instant kaffé kan beginnen. 29 Augustus 2014, schrijf deze datum alvast in jullie agenda.

Fien.

Watou, 5 augustus 2014



Aah Marie-louiske!

Ieder die al een voet op stoppel-bodem gezet heeft weet dat je steevast op deze manier begroet wordt door ons grootmoeke. Ze is hier nu een jaar 'in dienst' en goed op weg voor een vaste benoeming. De ijver waarmee zij groenten snijden kan is namelijk ongezien. Daarnaast behoudt ze overzicht over de werkzaamheden door zich in 't lang en 't breed te laten informeren, en ook als telefoniste levert ze puik werk. Met andere woorden, we houden haar met plezier nog even hier!
Na twee weken non-stop wortelen wieden zitten we even over halverwege. Tijd om conclusies te trekken... Misschien was 60 ruggen wat ambitieus. Wellicht zal ik toch een deel moeten onderfrezen, het onkruid haalt ons namelijk in. Ondanks de vele helpende handen. De voorbije weken heb ik nauwelijks alleen op 't veld gezeten. Het was plezant om met verschillende mensen te keuvelen. Mijn soort vakantie. Het geeft immers enorm op als het werk wat vooruit gaat.
Maar nu is het tijd om ook de rest van het veld terug aandacht te geven. De laatste lichting prei moet dringend geplant worden en ook voor het zaaien van spinazie, veldsla, raapjes en rammenas is nu het laatste moment.
Het hooi is binnen. Ik hoopte op een serieuze plens water zaterdag, maar we hebben ons moeten tevreden stellen met een paar druppels. De venkel krijgt het lastig, en ook de andere gewassen zouden deugd hebben van een flinke slok.
De courgetten gaan volledig uit de bol, zoals ze dat elk jaar even moeten doen, dus zijn we overgegaan tot de inmaak. Onder de deskundige leiding van Anna, hebben de buurvrouwen (en ons grootmoeke natuurlijk) het beste van zichzelf gegeven en 120 potten courgette in gezuurd. Als dat niet straf is!
Marie, ons oudste jaarling is vrijdag geïnsemineerd. Een grote opluchting dat ik haar tochtigheid toch heb kunnen vaststellen want het heeft een hele tijd geduurd. Het is belangrijk voor de spreiding van de kalvingen (en dus ook de melkproductie) dat het nu gebeurt, want als ze te dicht op elkaar volgen zitten we met te hoge pieken en dalen in de zuivel.

Fien.


Watou, 29 juli 2014



Aan ieder een zonnige vakantiegroet!

De wortelweken zijn weer aangebroken. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat wieden tot je er scheel van kijkt. Gelukkig sta 'k er niet alleen voor. Van tijd tot tijd dienen zich helpende handen aan, en daar ben ik zeer dankbaar voor, want behalve functioneel, is het ook steevast gezellig om met meerderen op het veld te zitten! Zaterdag was er een 8-jarige moppentapper van de partij met de beste groentenmoppen ooit. Die kan ik u uiteraard niet onthouden, vandaar dat ik m'n uiterste best gedaan heb om er minstens 1 te onthouden... 't is groen en 't zegt broem broem, wat is het? Iemand een idee? Een bromkommer! Als je al niet plat lag van het wieden, dan toch tenminste van het grinniken. Wie bedenkt nu zoiets. (Onzin uitkramen is een neveneffect van te lang op je knieën te zitten, dat staat in de bijsluiter).
Tussen twee partijen door heb ik een weinig succesvolle poging tot hooien ondernomen. Van dinsdag tot zondag ging het wonderwel. Warm en winderig zowaar, zonder ook maar één bui te vangen. Gisteren is er dan toch 14liter gevallen. Dat valt nog reuze mee als je hoort wat ze in Roeselare mochten slikken. Hoe dan ook 't hooi was bijna hooi, en is nu weer nat. Hopelijk lukt het om daar de komende dagen verandering in te brengen zodat we vóór het weekend kunnen pressen.
De koeien zijn volledig in vakantiestemming. Dagelijks ondernemen ze minstens 1 poging om de weide wereld in te trekken. Evie ontpopt zich daarbij tot een padvindster van de bovenste plank. Je sloft 's morgens nog half soezend en volledig één met de vredevolle rust van de ontwakende natuur achter hen aan, in de overtuiging dat er toch niets verkeerd kan lopen wegens de grachten aan weerszijde van de weg, en dan uit het niets, met maar een heel klein aanloopje, springt Evie plots belachelijk elegant over de gracht, het veld in. Tegen de tijd dat ik haar vloekend en zwetend terug ter plekke heb, ben ik klaarwakker en ontstemd. Een ochtendhumeur heet dat dan...
Voor het overige zitten we met wat krap-sla. De laatste generaties zijn door de warmte sneller gaan schieten dan bedoeld, en de volgende hebben nog een weekje tijd nodig. Door de droogte is het ook mogelijk dat er hier en daar een bruin randje aan zit, hoewel ik dat zo goed mogelijk heb proberen te vermijden. Zowel de boontjes als de ajuin zijn vochtig van het veld gekomen. Best niet te lang in het zakje laten dus.

Fien.

Watou, 22 juli 2014



M'n zoete profiterollekes,

Het veld verviel de afgelopen week van het ene uiterste in het andere. Van heel heel warm tot heel hevig onweer. Van heel alleen bezig zijn tot heel veel helpende handen. Dit laatste was een fijne bijkomstigheid van het gewemel op stek. Naast de bouworde die er hard gewerkt heeft aan de dakconstructies van melkverwerking en koestal, had een bende JNMers er hun tenten opgeslagen. Zij waren zo uiterst sympathiek om ook hun diensten aan te bieden, en zo komt het dat er op korte tijd enorm veel veldklussen geklaard zijn. De erwtendraad is weer netjes opgeborgen tot volgend jaar, er is gewied, geschoffeld, preiplantgoed gerooid, en geplant. En ter afwisseling is er uiteraard heftig gezwommen in de stek-poel.
Het veld ondergaat met enige gelatenheid de wispelturigheid der weergoden. Maar klagen doen ze nooit, die groentjes van ons. Ze maken er het beste van.
Vandaar dat we deze keer een serieus boontje voor u hebben. Omdat jullie dat verdienen. In vergelijking tot andere jaren zeggen veel minder mensen hun pakket nu tijdens de zomer af. Dat wil zeggen dat er wellicht duchtig doorgegeven wordt, waarvoor dank! Dit verschil is voor ons van levensbelang.
Jullie pakket wordt gekleurd door tomaten van Hebben en rode bietjes van ons. Ook de eerste ajuinen hebben een plekje veroverd in de bak die jullie richting uitgaat. Op zich stellen ze 't niet slecht, maar hun hagelgeschiedenis maakt dat ze niet lang houdbaar zullen zijn, dus krijgen jullie de komende tijd een flinke portie.
Intussen zijn de wortelen groot genoeg om ze gemakkelijk te onderscheiden van het onkruid. Dit impliceert dat er als gek gewied moet worden. 60 ruggen van 50m. Neem van mij aan dat je daar even zoet mee bent. Mocht er iemand nog een gaatje hebben. Samen wieden kan heel gezellig zijn... En het is weer hooitijd. Jaja de zomer draait op volle toeren. Vraag me af wie er ooit bedacht heeft om deze tijd “vakantie” te noemen.

Geniet er alleszins van!

Fien.


Watou, 15 juli 2014



Dierbare thuisblijvers,

Zelfs ons Evie heeft er haar buik van vol. Zodra er druppels dreigen te vallen, hobbelt ze verontrust naar de uitgang van de weide als om te zeggen: “weer nat worden zeker? Mooi niet, ik ga naar m'n stal!” Helaas moet ze telkens opnieuw vaststellen dat de draad nog dicht is... Vervolgens een betekenisvolle blik in mijn richting: “ben je niet iets vergeten?” Maar als er geen reactie komt van mijnentwege draait ze zich met haar kont in de richting van de wind en begint verongelijkt te herkauwen: “'t is hier ook altijd 't zelfde.” Tammie heeft er doorgaans geen erg in dat het regent, zo uiterst geconcentreerd is ze aan het grazen. Als Zwitserse koe is ze natuurlijk sneeuwstormen gewoon.
Het veld is van vocht verzadigd en verlangt terug naar de koesterende warmte van de zon. Tot mijn grote opluchting staan de gezaaide winterwortelen nu boven. Het onkruid jammer genoeg ook, maar daar zullen we de komende hete dagen eens een mauw aan passen.
Het pakket is wederom volledig in eigen regie. De aanblik daarvan vervult me met fierheid. Van eigen kweek én levende vers. Maar soms knaagt de twijfel wel een beetje. Worden jullie net zo blij als ik van de venkel en de warmoes? Ik had het er deze week met Anna over. Zitten onze mensen niet te wachten op tomaten en paprika's? Haar antwoord klonk als volgt: “zolang we geen grote serre hebben behoort dit niet tot de mogelijkheden. Wees blij met de rijkdom van het veld. Het pakket is maar een basis en laat voldoende ruimte om daarnaast nog tomaten naar hartenlust bij te kopen.” Daar kan ik haar wel in volgen. Hopelijk lukt het jullie om creatief te koken met de groenten van het moment.
Tenslotte nog een vraagje: de mensen van ons afhaalpunt in Kemmel gaan verhuizen. Mochten jullie ergens in centraal heuvelland wonen, of er mensen kennen die bereid zouden zijn om hun tuinhuis of afdak ter onzer beschikking te stellen, dan zouden we daar heel erg mee geholpen zijn. Alvast bedankt om mee te denken!

Fien.

Watou, 8 juli 2014



Patatjes,


Het bestaat al jaren, en we hebben er hier zelfs een naam voor: restjesdag. Een dag zoals vandaag, waarop jullie pakket samengesteld is uit de restjes van de lente. Wat absoluut niet zeggen wil dat we daarvoor aan kwaliteit hebben ingebonden, integendeel. Het is een geheel groen groentenpakket geworden met 100% op en top Stoppel-groentjes.
Water hebben we intussen ruim voldoende gekregen. Ongenuanceerd als ze zijn lieten de weergoden weer alles in eens naar beneden storten, maar gelukkig waren de hagelstenen deze keer niet zo groot. Toch is het veld er van geschrokken, en dichtgeklapt. Ik hou dus lichtjes gespannen m'n schoffel in de aanslag om, van zodra het kan, alles terug open te schoffelen en alzo lucht in de bodem te brengen, vooraleer het 'kwaad droogt' zoals men dat hier placht te zeggen. Daar heb je vaak maar een paar dagen tijd voor, want het kan heel snel gaan.
Regen biedt tijd voor dingen die al veel te lang zijn blijven liggen. Het opbinden van de snijbonen in de tunnel bijvoorbeeld. Uit pure armoede waren ze alvast over de grond beginnen kruipen, steunzoekend bij elkaar. Maar nu hebben ze dus elk hun eigen draad om langs omhoog te klimmen, naar de zon toe. Het ziet er feestelijk uit, met blauwe linten. Een levendig prieeltje.
En we hebben sinds gisteren nog levendig gepriegel op de boerderij: twee gevlekte biggetjes. Echte monsters zijn het. Eigenlijk is dat elk jaar hetzelfde, en toch vergeet ik het keer op keer. Ze zien er o zo schattig uit, maar slopen elke goedbedoelde constructie in een mum van tijd en zijn 't gat in van zodra je je rug gekeerd hebt. Ik kijk alweer verlangend uit naar de dag waarop ze te dik zijn om door elk muizengaatje te ontsnappen...
Op Stek wordt er inmiddels weer noest gewrocht door een hele bende volk. De bouworde is er neergestreken, en de werkzaamheden vorderen vliegensvlug. Zalig!


Fien.

Watou, 1 juli 2014



Senioren en Senioritas,


De buurman heeft z'n gerst gedesjd. Nu is 't zomer. Het goudgele stro als de zon op aarde. En de zalig zomerse temperaturen spelen dat spelleke mee.
Bovendien is de vakantie van start gegaan. Dat betekent dat jullie natuurlijk wanhopig op zoek zijn naar een zinvolle dagbesteding? Weet dat ik jullie altijd uit de nood wil helpen met één of andere wiedklus. Het veld voorziet, royaal als het is, werk voor velen.
We bevinden ons in een periode van sla-hoogconjunctuur. De groei gaat zo ontzettend snel dat verschillende generaties samen beginnen vallen. Maar dat hindert niet, wat smaakt er op dit moment immers beter dan fris gebladerte? Niets!
Ondanks de droogte (het weinige hemelwater dat we vingen was in een oogwenk weer verdwenen) staat het veld in vuur en vlam. Ze hebben er allemaal zoveel zin in. Mooi om zien. Vandaar dat de natuur er sinds kort een nieuwe rare vogelsoort bij heeft: moi! Aan het vliegen is er nog wat werk, maar fluiten gaat vanzelf.
In de tunnel zal het weldra te heet worden voor de meeste teelten, maar op dit moment oogsten we de mooiste groenselder die ik ooit gezien heb. Hij is natuurlijk ook flink bepamperd geweest, met op tijd z'n natje en z'n droogje, en zonder bekogeld te worden door dikke hagelstenen, doch dat doet niets af aan de puike prestatie: applaus voor de groenselder!
De busselbietjes hebben wat harder hun best moeten doen, dat maakt dat hun buitenkant iets minder gaaf uitgevallen is, maar karakter hebben ze des te meer: applaus voor de busselbiet.
Enkel voor de paksoi moesten we nog aankloppen bij Hebben. Hopelijk de volgende keer weer een volledig Stoppels pakket.
Lang niets meer gehoord van de koeien? Ik ook niet. Ze zitten nu dag en nacht buiten en hebben zoveel graaswerk dat er geen tijd rest voor lange loei-verhalen.


Fien.

Watou, 24 juni 2014



Elk zinne goeiendag,


Leven met het land en tussen de elementen, es nie geweune wi!
Je hebt te maken met krachten die boven je machte gaan, die zowel vernietigend als ongelooflijk opbouwend zijn. Het leidt tot bescheidenheid en is een toonbeeld van nimmer opgeven. Het veld ziet er terug goed uit. Waar het de kracht vandaan haalt is me een raadsel maar alles is weer volop aan de groei.
Zo zijn we vroeger dan verwacht toch terug aan het oogsten. Zowel sla als batavia waren snijdbaar, ze zitten dus in het pakket omdat ik geen risico wou lopen dat ze er de volgende keer over zouden zijn. De venkel komt uit onze tunnel, en de tuinbonen komen van het veld. Deze laatste waren zwaar toegetakeld. De meeste koppen eruit en de plant zelf doorzeefd. Maar de bonen die er nog aan hingen zijn blijven doorgaan, en vindt u dus in uw pakket.
Gelijklopend met het zonnige weer hebben we de zomer in huis gehaald met komkommers van Hebben.
Eergisteren hebben we ruggen getrokken met Karolien. Het ging wonderwel. Ze was ontzettend gehoorzaam. Vervolgens hebben we de hele voorraad winterwortelen, pastinaak en wortelpeterselie gezaaid. Of het ook effectief allemaal goed zal kiemen valt nog af te wachten, het is namelijk wat aan de droge kant.
En vrijdag is het weer zover: Instant Kaffé 2 op Stek. Jullie zijn van harte welkom. Meer info: www.stekvzw.be

Fien.

Watou, 17 juni 2014



Lieve vrienden,

Alles heeft twee kanten. Enerzijds was er de voorbije week het verdriet om de verloren vruchten van het veld, anderzijds konden we weer warme betrokkenheid en medeleven ervaren onder de vorm van bemoedigende woorden, helpende handen, en financiële steun (van klein tot groot), waarvoor onze oprechte dank!
Aanvankelijk was ik vooral de kluts kwijt. Plan A lag aan diggelen en plan B was niet bestaande. Maar inmiddels begin ik er min of meer terug vat op te krijgen. De toestand van het veld blijft moeilijk in te schatten. Van de erwten en capucijners had ik gedacht dat ze wel rustig zouden verder groeien eens ze terug aan de draad hingen, maar dat blijkt niet zo te zijn. De struiken vergelen, en ik denk dat het bij een paar kleine na-plukjes blijven zal, daar waar de grote pluk eigenlijk nog beginnen moest. De sla daarentegen is misschien toch niet helemaal verloren. De latere lichtingen gaan terug aan de groei, maar of ze ook effectief een krop vormen zullen, of gewoon gaan schieten, dat zullen we moeten afwachten. Ook van de ajuin weet ik niet wat het zal worden. Voor de zekerheid probeer ik nu zoveel mogelijk te busselen. Als er schimmels toeslaan, dat we toch niet de volledige teelt kwijt zijn.
Voor het overige bestaat jullie pakket uit groenten van Roos en Walter. Zij leveren steeds mooie kwaliteit, waar ik zeer blij om ben, maar zelfs dan nog krijgen ze af en toe het deksel op hun neus. Zo waren de bloemkooltjes uit jullie pakket afgekeurd door de veiling wegens niet de juiste maatsortering, en moesten ze de courgetten om dezelfde reden maar op de composthoop gooien. We hebben deze laatste meegekregen en delen ze graag met jullie ter compensatie van het triestige pakket de vorige keer.
En we hebben gehooid. Verschillende kleine broks her en der, wat veel gerij betekent voor het maaien en schudden, maar alles tezamen toch goed voor 268 heurige hooibaaltjes. Onze veestapel zal haar kitn mogen smoetn om dat allemaal verwerkt te krijgen komende winter.
En we zijn volop aan 't planten. De rode en witte kool, spruiten en savooien en boerenkool, allemaal aan de lopende band de grond in. Resultaat: tevreden boer!

Fien.

Watou, 10 juni 2014



Kijk nu...

Slechts een paar minuten heeft het geduurd. Meer was er niet nodig om de boel kort en klein en bond en blauw te slaan. Met hagelstenen zo groot als de eieren van een Mechelse koekoek. De ravage op het veld is groot. Moeilijk voor te stellen als je 't niet gezien hebt. Moeilijk te vatten als je 't wel ziet. Moeilijk te aanvaarden na al de moeite die het gekost heeft om het veld zo mooi te krijgen als het was. Moeilijk.
De pakketvooruitzichten waren zo rooskleurig: knapperige spitskool, sappige warmoes, malse sla... Er schiet nauwelijks iets van over. Niet alleen de kersvers oogstbare kroppen, maar ook alle lichtingen voor de komende vijf weken, tot de pas geplante plantjes toe, zijn volledig verbrijzeld. Het lof van de ajuin aan frut geslagen. Een ideale invalspoort voor bacteriën en schimmels. De doperwten, peulen en capucijners, plakken allen gebroken tegen de grond in plaats van aan de draad te hangen.
Voor het pakket van vandaag hebben we moeten oogsten wat nog min of meer herkenbaar was. Er zat niets anders op. Onze excuses voor de zwaar gehavende spitskool, de kortgewiekte lente-uitjes en de geblutste doperwten. Hopelijk kunnen we rekenen op jullie begrip voor deze overmacht. De rode bieten van vorig jaar liggen nog steeds veilig in de bunker zó lekker knapperig te wezen dat het onnozel is, maar ze komen nu wel goed van pas.
De komende weken beloven lastig te worden. Bijna alle groenten zullen moeten worden aangekocht. Een streep door de rekening.
Het is nu afwachten of en hoe het veld zich zal herpakken. De natuur is sterk, maar er zijn grenzen.

Mocht u deze berichtgeving wat deprimerend vinden, dan hebben we nog altijd de ontzettend opbeurende leuze: onkruid vergaat niet.

Fien.

PS: Komende zaterdag (14 juni) is er werkdag op Stek (info: www.stekvzw.be). Alle helpende handen zijn zeer welgekomen.


Watou, 3 juni 2014



Beste pakketpakkers,

Sterk vertraagd verkeer in de Helleketelweg afgelopen donderdag. Allemaal boeren die hun ogen niet konden geloven. Moh... Es zezie nu ant moaien? Zelfs voor een niet al te verstandig iemand als ik, was dat toch wel een heel onverstandig idee. Want als het iets niet was, dan was het hooiweer: lange natte ochtenden, weinig wind, geen temperatuur... Wat het dan wel was? Mijn geduld was op. Gelukkig, bijgestaan door de beste hooikundigen van groot-Poperinge en verre omstreken, is het uiteindelijk toch goed gekomen. Hooi kon het niet worden, maar met 71 geurende graspakken hebben we voor de komende winter alleszins voedselzekerheid. Desalniettemin ligt die plastiek me op de maag. Als het enigszins kan toch liever hooien.
De groenten groeien nu terwijl je er naar kijkt. Een streepje zon, een spatje regen, en vooruit met de geit. Toch zitten we met een dipje in het aanbod. De eerste plantingen sla hebben elkaar niet sluitend genoeg opgevolgd waardoor het nu even op is. Maar er zijn een heel aantal bijna's: spitskool, warmoes, venkel, … die komen eraan.
Intussen beginnen de eerste vakantiemeldingen binnen te lopen, waarvoor alle begrip. Maar sta mij toe nog één keer te vragen of het alstublieft niet enigszins mogelijk is je pakket door te geven of een andere ontzettend creatieve oplossing te vinden. We hebben via dit medium geen hartverscheurende puppie-oogjes ter onzer beschikking, maar het zou toch triestig zijn mochten we hier moederzielsalleen achterblijven.

Alvast een warme dankjewel voor de moeite!
Wij zien jullie ook graag.

Fien.

Oei, vergeet ik nu met al die emo-praat het heugelijke nieuws nog te vermelden: de datum voor het volgende instant kaffé ligt vast: 27 juni 2014. Alle info op www.stekvzw.be


Watou, 27 mei 2014



Hola pola,

De inkt van de vorige ventiel was nog niet droog of daar begon ons Tammie al te persen. Deze timing was overduidelijk ter omzeiling van de media-aandacht, die gezien de oplage van onze brief niet te onderschatten is, doch wat ze over het hoofd zag was dat het kalf ter wereld kwam temidde de openingsuren van onze drukbezochte boerderijwinkel... Ze had met andere woorden toch wel wat bekijks.
Evie begreep niet goed wat er gaande was en slurpte verward het gebroken vruchtwater op. Een beetje onthutst: Heb ik dat verloren?
De bevalling verliep uitermate vlot. Dat het kalf drie weken extra gehad heeft is er niet aan te zien. Echt een klein drebbeltje. Na democratische stemming heeft het de naam “Jerôme” gekregen. “Bart” heeft niet op de lijst gestaan.
Een paar dagen later moest hij oormerken in. Dat voelt altijd als hoogverraad. Niet alleen het pijn doen van een wezentje dat je vertrouwt, maar het dan nog eens moeten aangeven ook. Zoiets doe je niet!
Een ander tragisch element in zijn jonge leventje (en in dat van ons) is dat we hem niet kunnen houden. We bereiken stilaan de uiterste grenzen van onze capaciteit wat veebezetting betreft. In vroegere tijden zou hij te vondeling zijn gelegd, maar tegenwoordig werkt dat zo niet meer. Met die barcodes in z'n oren zou hij hier binnen de kortste keren terug staan.
Hij drinkt nu als een echt Jerommeke een volle zuigemmer per dag. Hoe modern... Zoveel liever zou 'k hem gewoon bij de moeder zien natuurlijk, maar over twee weken moet hij met de veehandelaar mee, en dan hoort hij zelfstandig te kunnen functioneren... Dat is 't leven.
Het veld geniet met volle teugen van het mals geregen. Alles groeit nu heel gewillig. Onkruid incluis.
Bij de bloemkool die we uit de tunnel oogsten zitten heel mooie exemplaren, maar oh wat zijn het er weer weinig... En ook van het veld verwacht ik niet zoveel. Het zal een bloemkoolarm jaar worden. Gelukkig is er ander lekkers.

Fien.

Watou, 20 mei 2014



Beste bruiners,

Ze stoat heet” zei de veearts gisteren toen hij Evie dekte. Ik had zoiets van: “wie niet met zo'n weer”. Maar ik was toch wel blij dat hij er een goed gevoel bij had. Ik had haar 's morgens nog gezegd: “Luister eens hier Evie, als gij niet beter communiceert, dan zult ge steekproefgewijs besprongen moeten worden tot we prijs hebben. Dat is 't leven”. En zo geschiede het.
Tammie kan inmiddels nog slechts waggelen als een eend omdat de gigantische omvang van haar uier een normale gang van zaken belemmert. 'k Heb met haar te doen. Ze wacht natuurlijk op verkoeling alvorens de arbeid aan te vatten. Kon ik haar maar mee zwemmen nemen in de Stek-poel, dat zou haar zo deugd doen. Misschien behoorde een onderwaterkalving dan wel tot de mogelijkheden. Helaas staan er praktische bezwaren tussen droom en werkelijkheid.
De andijvie staat droog. Doorgaans is dat mijn favoriete humor, maar deze keer kan ik er niet om lachen. We zijn nu genoodzaakt kleine krokante kropjes te oogsten, en dat geeft minder voldoening dan een sappige vette andijf.
Het goede nieuws is dat er merkelijk minder slakken zijn, de andere kant is dan weer dat er dorstige duiven aan de sla zitten. Voor jullie komt dat wellicht op het zelfde neer: nooit een gave sla voor u alleen, altijd moeten delen met de voorproevers. Maar er wordt aan gewerkt. Vader Stoppel heeft een heuse vogelverschrikker gefabriceerd. Helaas ben ik de enige die er van schrikt als hij tijdens het wieden plots begint te kletteren door een windstoot. De duiven hebben daar al lang geen last meer van. Die zijn kanonschoten gewoon. Volgens mij worden moderne duiven met oordopjes geboren, tegen geluidsoverlast. We gaan dus over tot het leggen van vogelnetten.
Dat we het er niet op gewaagd hebben met maaien, daar heb ik nu natuurlijk dik spijt van. Hopen dus op een dikke onweersbui, zodat het toch verstandig blijkt... Maar die mag dan niet op zaterdag vallen, want dan is 't café open. Niet vergeten: vanaf 19u is Stek de plees toe bie. Meer info op www.stekvzw.be

Fien.

Watou, 13 mei 2014



Jo de manne!

Net als het weer is ons Karolien een beetje winderig. Telkens ik haar achterhoeven proper aan 't uitpeuteren ben, gaat haar staart omhoog en ontsnapt er een stevige rukwind. Aangenaam is anders (voor mij althans), maar ik ben blij dat er geen brokstukken meekomen.
In tegenstelling tot het weer, wil ons Evie maar niet tochtig worden. Of ze doet het heel subtiel, wat me in haar geval erg onverstandig lijkt; ze zou toch moeten weten dat mannen duidelijke taal nodig hebben. Misschien rekent ze op de fijngevoeligheid van haar baasje, maar dat schat ze dan toch verkeerd in. Tot nu toe is de boodschap nog niet overgekomen.
Het veld vindt al dat getrek maar niets. De peultjes klampen zich wanhopig vast aan hun draad, maar worden hardhandig door elkaar geschud. Ook de bloemkool doet haar uiterste best om niet weg te waaien, maar ze wordt tegelijkertijd aan haar wortelen belaagd door de maden van de koolvlieg, waardoor ze nog maar erg weinig houvast heeft. De sla heeft dan weer op haar dak gekregen van een losgeslagen vliesdoek dat wild in 't rond flapperde (vandaar de bruine randen, waarvoor excuses).
Maar over de regen zijn we allemaal wél heel tevreden. Even vreesde ik dat het bij een paar druppels blijven zou, maar zaterdag heeft het heel voorbeeldig gebuid. Je kon de gewassen op 't veld zomaar gulzig horen slurpen, en ze blonken in hun vel van contentement.
Stek evolueert dezer dagen aan overdreven snelheid. We mogen van geluk spreken dat hetgeen er tot nu toe geflitst is nog niet tot een boete leidde. De ontmoetingsruimte is nog maar net geplafonneerd, en hop daar is er al een gat gekapt naar de keuken in spe. Maar wat helemaal te gek is: zaterdag 24 mei 2014 opent het eerste “instant kaffé” haar deuren. Allen daarheen zou 'k zeggen!

Fien.

Watou, 6 mei 2014



Hooi,

Het scheelde geen haar of ik had vorige donderdag gemaaid. Het is ontzettend verleidelijk want alle boeren hier in 't ronde hebben het al gedaan, maar bij hen steekt het zo nauw niet omdat het ingekuild wordt, terwijl wij er hooi van proberen maken. Ik ben dus blij dat ik het niet gedaan heb, gezien de wisselvalligheid van het huidige weertype.
Op het veld hebben we het onkruid netjes onder controle, maar de droogte begint z'n tol te eisen. De spinazie is aan't vergelen net als de ajuin, en de gezaaide gewassen komen nogal onregelmatig op.
De pompoenen en courgetten die voorgezaaid zijn en water krijgen naar hartenlust, gaan ontzettend snel. 't Is als bij 1 2 3 piano, je draait je om en hop alles staat boven.
Nog zoiets zijn de peulen. De ene dag in bloei, de volgende dag hangen er al ieniemienie peultjes aan. Je kan ze haast horen groeien, en met een beetje geduld ook zien lengen.
In de windweg is de knolselder geplant. De cirkel is rond, de laatste gaan de deur uit en de nieuwe gaan de grond in.
In de Helleketelweg hebben Rosa en Marie de grote weide ter beschikking gekregen. De hele dag hoor of zie je ze niet meer. Het enige waaraan je gerustgesteld kan vaststellen dat ze er weldegelijk nog zijn, is aan hun flapperende oren en horentjes die af en toe boven het maaiveld uitsteken.
Hier op het thuisfront nog geen heuglijk nieuws te melden van ons Tammie. Ze houdt haar kalf nog even voor zich.
Wel heuglijk nieuws van Karolien. Haar hoeven zijn gekapt het voorbije weekend, en ze ziet er echt beeldig uit. Ze blinkt trouwens mooi in haar vel. Als ze maar buiten kan zijn.
Het pakket is deze week volledig in eigen beheer. Dat impliceert een zekere tevredenheid, doch de geperforeerde chinese kool, waarvan de slakken de veroorzakers zijn, is niet helemaal wat ik ervan gehoopt had.

Fien.

Watou, 29 april 2014



Koekoe!

Wat ik fijn vind aan de lente, is dat de lucht terug gevuld is met geluiden. Niet elk gerucht is aangenaam natuurlijk, een brullende tractor langs uw oren als ge meditatief wiedwerk aan 't uitvoeren zijt, brengt me niet meteen in vervoering (desalniettemin alle begrip voor de tractor op wiens diensten wij ook soms beroep moeten doen), maar het gegons van hommelen en bietjes, en het gezang van gevogelte 's morgens vroeg, kan me ten zeerste bekoren. Er houdt zich de laatste tijd trouwens een vreemde vogel schuil in het struikgewas, één die precies hetzelfde geluid produceert als onze buurman die zijn hond fluit. Menigmaal heb ik me afgevraagd hoe vaak die hond al voor schut gestaan heeft als hij dacht z'n baasje gehoorzaam tegemoet te huppelen...
Genoeg gefilosofeerd. Terug tot de orde van de dag. De lentepakketten gaan gepaard met gemengde gevoelens. Enerzijds de oneindige fierheid over de prachtige gewassen die onze tunnel produceert, anderzijds het ongemakkelijke gevoel van elke keer de eindjes aan elkaar te moeten knopen, omdat er zoveel uitval is en we nooit genoeg voor iedereen hebben. Gelukkig kunnen we via Hebben groenten bij bestellen, maar dat is toch niet hetzelfde.
Ook het prachtige lenteweer blijkt een dubbeltje op z'n kant. Enerzijds blijven de emelten het geweldig naar hun zin hebben, en belagen ze de gewassen, anderzijds begint het wat aan de droge kant te worden, waardoor de uitbundige groei wat stilvalt.
De spinazie is daar een voorbeeld van. Deze was goed begonnen, maar hebben we nu vrij klein moeten oogsten omdat ze na de groeistop zou gaan opschieten. Toch ben ik wel content over de eerste buiten-spinazie, die is zoveel steviger en krokanter dan de kas(tunnel)-plantjes.
Ons Tammie is uitgerekend om de 1ste mei te kalven, maar naar goede gewoonte veegt ze daar vierkant haar voeten aan. Nog niets van voorbereidende maatregelen heeft ze getroffen, het zal dus nog enkele weken duren. Wel is ze bijna zo breed als ze lang is. We noemen haar tegenwoordig Tonnie.

Fien.